Η εποχή Τραμπ μπορεί να είναι και τέλος εποχής. Θα το δείξουν σίγουρα οι καιροί που έρχονται αν οι απειλές που εκτοξεύει σήμερα απέναντι στους μετανάστες ή στην Ενωμένη Ευρώπη θα γίνουν και πράξεις ή αν θα εξομαλυνθούν στην πορεία από τις δυνάμεις λογικής που επικρατούν στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ. Ο νέος πλανητάρχης δεν είναι απλή υπόθεση, ούτε εύκολη.
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*
Μπορεί να πυροδοτήσει και να ανατρέψει τις παγκόσμιες ισορροπίες μεταξύ κρατών, που, παρά τις τεράστιες διαφορές που έχουν, μπορούσαν μέχρι σήμερα να συνεννοηθούν διασφαλίζοντας τη διακρατική συνεργασία και την επικοινωνία των λαών.
Ωστόσο, προκαλεί ακόμα και τώρα εντύπωση πως οι περιπτώσεις Τραμπ, Λεπέν, Φάρατζ και άλλων δήθεν «αντισυστημικών» ασκούν τόση έλξη ώστε να παραλύουν κάθε κριτήριο λογικής. Είναι πραγματικά σοκαριστικό πως την ώρα που φεύγει από τον Λευκό Οίκο ένας πρόεδρος όπως ο Μπαράκ Ομπάμα, η εκλογή του οποίου πριν από 8 χρόνια ήταν μια ιστορική επανάσταση, υπάρχουν τόσοι πολλοί που περιγράφουν την προεδρία του με τα μελανότερα χρόνια!
Ο πρώτος Αφροαμερικανός πρόεδρος στην ιστορία της Αμερικής, ένας δημοκρατικός μεταρρυθμιστής που έδωσε αγώνα για το Obamacare και το δικαίωμα εκατομμυρίων πολιτών στην περίθαλψη, κατηγορείται από τους «αντισυστημικούς» ότι δεν έκανε τίποτα για το φυλετικό ρατσισμό (φαντάζονται μάλλον πως ο Τραμπ θα κάνει περισσότερα) και ότι έριξε 26.171 βόμβες το 2016. Δεν ξέρω ποιοι ακριβώς και με ποιες θαυμαστές μεθόδους μπορούν να μετρούν τις βόμβες μία προς μία, ωστόσο παραμένει αξιοσημείωτο το γεγονός που σημειώνουν.
Αλήθεια, περίμενε κάποιος από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών κάτι πολύ διαφορετικό; Οτι θα γέμιζε, για παράδειγμα, με λουλούδια τα βομβαρδιστικά εναντίον των τζιχαντιστών; Οι ευθύνες της Δύσης για το παγκόσμιο μπάχαλο και τους αναίτιους πολέμους είναι γνωστές και χιλιοειπωμένες.
Διαβάστε Επίσης
Σαφώς και κάποια στιγμή οι μεγάλες δυνάμεις θα πρέπει να λογοδοτήσουν στους λαούς και την Ιστορία για το μερίδιο της ευθύνης που έχουν στο ανάθρεμμα του θηρίου. Ωστόσο, η απάντηση σε αυτό είναι ο Τραμπισμός; Είναι ο τοίχος στο Μεξικό, η ξενοφοβία και ο επιθετικός λόγος κατά των προσφύγων, των γυναικών, των μουσουλμάνων, των Ευρωπαίων; Είναι ο λαϊκισμός;
Ας ελπίσουμε ο 46ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών να μην τηρήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις.
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
