Πού έχουν χαθεί όλοι αυτοί που υποδύονται τους δημοκράτες, τους δικαιωματιστές, τους υπερασπιστές της ελευθερίας έκφρασης και της διαφορετικότητας; Ολοι όσοι με κάθε αφορμή κραυγάζουν στα social media ή οργανώνουν ακόμα και διαδηλώσεις; Στα λαγούμια τους κρύβονται. Δεν προκαλεί καμία έκπληξη. Το ίδιο κάνουν κάθε φορά. Βαράνε προσοχές σε φασίστες. Ή ακόμα χειρότερα τους σιγοντάρουν. Στο πλαίσιο μιας υπόγειας και ανίερης συμμαχίας.
Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης
Η εικόνα είναι ανατριχιαστική. Η διαπόμπευση του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου κ. Δημήτρη Μπουραντιώτη σοκάρει κάθε πολίτη που είναι πραγματικά δημοκρατικός και όχι αλά καρτ… δημοκράτης.
ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ άτομα, που όλοι μας έχουμε συνηθίσει να τους αποκαλούμε αντιεξουσιαστές, γνωστούς άγνωστους, μπαχαλάκηδες, αλλά δεν είναι τίποτα άλλο από φασίστες, μπούκαραν στο πανεπιστήμιο. Εκαναν «ντου» και βανδάλισαν το γραφείο του πρύτανη. Τον έπιασαν από το λαιμό και του κρέμασαν μια ταμπέλα που γράφει «αλληλεγγύη στις καταλήψεις». Αντίστοιχες πρακτικές εφάρμοζαν μόνο οι ναζί του Χίτλερ και πρόσφατα οι τζιχαντιστές.
ΟΛΑ αυτά μόλις λίγες μέρες έπειτα από αντίστοιχο περιστατικό που συνέβη στο γραφείο του πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Ανδρέα Μπουντουβή.
ΚΑΙ όλοι μας κοιτάζουμε αποχαυνωμένοι το αποκρουστικό «θέαμα». Πόσα χρόνια ακόμα αυτά τα τάγματα εφόδου θα κάνουν ό,τι γουστάρουν σε κάθε γωνιά της χώρας και θα παραμένουν ατιμώρητοι; Στους δρόμους. Στα γήπεδα. Στα πανεπιστήμια. Οπουδήποτε.
ΘΑ εφαρμοστούν ποτέ οι νόμοι σε αυτή τη χώρα; Δεν αρκούν οι καταδικαστικές δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Ούτε καν η επικήρυξη των δραστών. Αλήθεια, ποια είναι η προστασία κάθε απλού πολίτη όταν φασίστες ασκούν τέτοιου είδους βία σε έναν πρύτανη πανεπιστημίου; Πάλι μόνο λόγια και υποσχέσεις.
ΠΟΤΕ θα μπει τέλος σε τέτοια ακραία φαινόμενα ασυδοσίας;
ΚΑΙ τώρα θυμήθηκε να εμφανιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Τέτοια ξεδιάντροπη σιωπή τόσο καιρό; Αν δεν υπήρχε η φωτογραφία με την ταμπέλα στο λαιμό του πρύτανη ούτε καν θα είχαν καταδικάσει το βανδαλισμό του γραφείου του.
KAI πού έχει εξαφανιστεί αυτό το περιβόητο φοιτητικό κίνημα; Θα αντισταθούν στις φασιστικές νοοτροπίες οι φοιτητές;
«ΑΝ το ανεχθούμε αυτό, τότε τα παιδιά μας θα είναι τα επόμενα θύματα», όπως λέει το αντιφασιστικό τραγούδι των Manic Street Preachers. Κι όμως έως τώρα το ανεχόμαστε. Το βιώσαμε με την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, που άργησε πολλά χρόνια να βρεθεί εκεί που έπρεπε: στη φυλακή.
ΑΝ δεν υψώσουμε τείχος στους φασίστες, οι πληγές στη δημοκρατία θα γίνουν τόσο βαθιές που δύσκολα θα μπορούν να επουλωθούν. Είναι ώρα δράσης. Ολα τα κόμματα και όλοι οι πολίτες πρέπει να απομονώσουμε τη βία. Δεν είναι δυνατόν να κλείνουμε άλλο τα μάτια σε τέτοιου είδους τραμπουκισμούς.
*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr
