Αναμένεται περαιτέρω διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών

27/12/16 • 11:54 | UPD 27/12/16 • 11:54

Κάθε ελεύθερος επαγγελματίας, κάθε επιχειρηματίας, έχει χρέος να βλέπει πάντοτε τη νέα χρονιά με αισιοδοξία. Είναι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει και να μπορέσει να προχωρήσει μπροστά στο επάγγελμά του.

Γράφει ο Γαβαλάκης Δημήτρης*

Δυστυχώς, το οικονομικό περιβάλλον στην Ελλάδα, η σκληρή πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας και οι επιλογές της πολιτικής ηγεσίας περιορίζουν την αισιοδοξία μας και μας οδηγούν να εκφράζουμε ως ευχή τη στασιμότητα των αρνητικών δεικτών για το 2017.

Μετά τον υπέρογκο κρατικό δανεισμό παρατηρείται το ιδιωτικό χρέος να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο και να αυξάνεται επικίνδυνα. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών ξεπερνούν τα όρια που μπορεί να αντέξει η ελληνική οικονομία και οι επικείμενες λύσεις για την αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων δεν δείχνουν τολμηρές. Το αναγκαίο επενδυτικό σοκ δεν φαίνεται στον ορίζοντα, μιας και κανένα μέτρο για  βελτίωση  της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας δεν αποτελεί επιλογή των κυβερνώντων. Μεταρρυθμίσεις, μείωση δημόσιων δαπανών και στρατηγικές ανάπτυξης λείπουν από την ατζέντα του οικονομικού επιτελείου.  Αντίθετα, η στοχοποίηση κάθε παραγωγικής δραστηριότητας, μέσω της υπερφορολόγησης και των υπέρογκων ασφαλιστικών εισφορών, οδηγεί και τους τελευταίους υγιείς επαγγελματίες στη φτωχοποίηση ή τη φυγή από τη χώρα.

Από την άλλη, στο χώρο της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης και γενικά της ασφαλιστικής βιομηχανίας θα μπορούσε κάποιος να δει τα πράγματα με μια λιγότερο απαισιόδοξη ματιά, μιας και η ανυπαρξία του κράτους πρόνοιας ενισχύει την τάση των πολιτών να αναζητήσουν αποκούμπι στην ιδιωτική ασφάλιση, τόσο για την υγεία τους όσο και για τη σύνταξή τους ή την προστασία της περιουσίας τους.

Είναι προφανές ότι η ανάπτυξη της ασφαλιστικής αγοράς δεν μας ικανοποιεί να ενισχύεται από την τραγική συρρίκνωση των κρατικών παροχών. Αλλωστε, στόχος της Πολιτείας δεν θα έπρεπε να είναι άλλος από την εύρυθμη λειτουργία και συνύπαρξη του υποχρεωτικού δημόσιου συστήματος ασφάλισης ακόμα και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Η αυτονόητη αυτή επιλογή στις ανεπτυγμένες κοινωνίες αποτελεί, δυστυχώς, ταμπού για το ελληνικό πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα για τη σημερινή κυβέρνηση.

Ταυτόχρονα, το 2017 οι επαγγελματίες της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης θα έρθουν αντιμέτωποι με εξοντωτικές φορολογικές υποχρεώσεις και ασφαλιστικές εισφορές. Οντας επαγγελματίες, που αμείβονται από τις ασφαλιστικές εταιρίες και κατά συνέπεια, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, δηλώνουν το 100% των εισοδημάτων τους, θα κληθούν να καταβάλουν συνολικά το 60% έως και το 70% (!) των εισοδημάτων τους το 2016 σε ΔΟΥ και ΕΦΚΑ. Δυστυχώς, η πρόβλεψη δεν μπορεί να είναι άλλη από περαιτέρω διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, οδηγώντας τους επαγγελματίες και τις οικογένειές τους σε απόγνωση.

Ακόμα ένα δύσκολο έτος, ακόμα μία δύσκολη χρονιά, η 8η συνεχόμενη, που απαιτεί υπέρβαση από όλους, για να τα καταφέρουμε, τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Μια μάχη που δίνεται από τον καθένα ξεχωριστά στο δικό του μικρόκοσμο, με φανερή την απουσία της καθοδήγησης και της  στήριξης της πολιτικής ηγεσίας και χωρίς να εντάσσεται σε μια δομημένη κοινωνική προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης.

*Ο Γαβαλάκης Δημήτρης είναι Πρόεδρος Ενωσης Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών Ελλάδος (ΕΑΔΕ), πρόεδρος Πανελλήνιου Συνδέσμου Συντονιστών Ασφαλιστικών Συμβούλων (ΠΣΣΑΣ)

 Από το ένθετο Οικονομία του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής