Χθες αποδείχθηκε γιατί η μακρινή Κιργιζία -μια μικρή κεντροασιατική χώρα στις παρυφές της Κίνας- θεωρείται συγκριτικά η πιο ελεύθερη πρώην σοβιετική δημοκρατία.
Γράφει ο Γιάννης Παπαδάτος
Ενώ στη Λευκορωσία ο Λουκασένκο ακόμη ταλαιπωρεί εαυτόν και αλλήλους, ο Κιργίζιος ομόλογός του, Σουρονμπάι Τζεενμπέκοφ (που σημειωτέον δεν βρίσκεται στην εξουσία από το 1994, αλλά από το 2017), υπέκυψε εν μια νυκτί στις απαιτήσεις των διαδηλωτών και συναίνεσε στην ακύρωση των βουλευτικών εκλογών της Κυριακής. Προηγουμένως, βέβαια, η αστυνομία του έστειλε στον άλλο κόσμο έναν 19χρονο διαδηλωτή, στην Εντατική άλλους 9 και τραυμάτισε καμιά 700αριά. Η αλήθεια είναι πως ο Κιργίζιος ηγέτης βρέθηκε προ αναπάντεχων τετελεσμένων, που δεν του άφησαν επιλογή. Τη Δευτέρα, μερικές χιλιάδες διαδηλωτές κατέλαβαν τη Βουλή και άλλα κυβερνητικά κτίρια, εισβάλλοντας παράλληλα στις φυλακές και απελευθερώνοντας τον πρώην πρόεδρο Αλμαζμπέκ Αταμπάγεφ, καταδικασμένο σε 11 χρόνια για διαφθορά.
Για την τιμή των όπλων ο Τζεενμπέκοφ κατήγγειλε τους βανδαλισμούς, αλλά κάλεσε την αντιπολίτευση να μαζέψει τους οπαδούς της από το δρόμο κι υποσχέθηκε να τιμωρήσει τις εκλογικές παραβάσεις (απροκάλυπτη εξαγορά ψήφων, νοθεία και εκφοβισμοί, που κατέγραψαν ντόπιοι και ξένοι παρατηρητές). Σπάνια συναντάς σε τέτοια καθεστώτα τόσο αστραπιαία συμμόρφωση προς το λαϊκό αίσθημα. Προφανώς ο Κιργίζιος πρόεδρος έχει το σκοπό του. Στις εκλογές δεν παιζόταν το δικό του κεφάλι αλλά των φιλικών του κομμάτων, που συγκέντρωσαν σχεδόν το… 100% των 120 εδρών. Κανένα από τα 12 κόμματα της αντιπολίτευσης δεν πέρασε το κατώφλι του 7%, αλλά τώρα οι εκλογές θα ξαναγίνουν υπό καλύτερες συνθήκες.
Η Κιργιζία των 6 εκατομμυρίων ψυχών -κυρίως τουρκογενών Κιργίζιων και Ουζμπέκων- ανεξαρτητοποιήθηκε το 1991, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Διατηρεί όμως στενούς δεσμούς με τη Ρωσία, η οποία εξαγοράζει δημόσιο χρέος σε αντάλλαγμα για τη στρατιωτική της βάση.
Από την έντυπη έκδοση
