Ο Ζοζέ Μπορέλ είναι ένας παλιός πολιτικός της αριστερής πτέρυγας του σοσιαλιστικού κόμματος της Ισπανίας: για κάποια χρόνια έμεινε στο ράφι, λόγω ενός σκανδάλου στο οποίο ενεπλάκη επί πρωθυπουργίας Γκονζάλεθ, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να γίνει πρόεδρος του Eυρωκοινοβουλίου την εποχή που η Ελλάδα κέρδιζε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα…
Γράφει ο Στέφανος Τζανάκης
Σήμερα, είναι ο ύπατος εκπρόσωπος των εξωτερικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Eνωσης – αν δηλαδή είχε προχωρήσει η ομοσπονδιοποίησή της θα ήταν ο υπουργός Εξωτερικών. Καθόλου άσχημα – για εκείνον. Διότι για εμάς τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά…
«Ισες αποστάσεις» είναι το δόγμα του κ. Μπορέλ όταν η συζήτηση έρχεται στα Ελληνοτουρκικά. Θυμίζει αρκετά τη στάση του ΝΑΤΟ – μόνο που στην Ευρωατλαντική Συμμαχία τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία είναι μέλη, με τους γείτονες μάλιστα να συμμετέχουν με ζέση σε κάθε απίθανη αποστολή, σε κάθε μεριά του πλανήτη.
Στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αντίθετα, μόνον η Αθήνα είναι μέλος, ενώ η Τουρκία έχει πάψει να χτυπά την πόρτα…
Βέβαια, το θέμα δεν είναι προσωπικό – κανένα στέλεχος σε τέτοιες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ενωση δεν κινείται με βάση τις ατομικές του πεποιθήσεις ή εξαρτήσεις: οι πάντες είναι υποχρεωμένοι να κινούνται ως συνισταμένες των -πολλές φορές διαφορετικών- συμφερόντων των μελών, με έμφαση (εννοείται) στις ανάγκες των χωρών με τη μεγαλύτερη ισχύ.
Διαβάστε Επίσης
Από την άλλη πλευρά, όταν οι σύμβουλοι του «υπουργού Εξωτερικών» εκφράζουν δημοσίως «προσωπικές» απόψεις που αντικειμενικά στρέφονται εναντίον ενός κράτους-μέλους, όπως συνέβη χθες με την κ. Τότσι, τότε είναι προφανές ότι υπάρχει πρόβλημα. Ειδικά μάλιστα αν η σύμβουλος με τις «προσωπικές απόψεις» παραμένει αδιατάρακτα στη θέση της.
Θα μπορούσε κάποιος -βαθιά καλοπροαίρετος- να υποστηρίξει ότι ο ύπατος εκπρόσωπος θέλει να μπορεί να συνομιλεί με αξιοπιστία και με την τουρκική πλευρά, ώστε να μπορεί να λειτουργήσει ως «έντιμος τρίτος» στα Ελληνοτουρκικά. Ομως, δεν μπορεί να είναι ο ίδιος που ετοιμάζει τη λίστα των κυρώσεων στην Τουρκία και ο ίδιος που τους δίνει -τουλάχιστον το μισό- δίκιο…
Το σίγουρο είναι ότι η συμφωνία Ελλάδας και Αιγύπτου για τις θαλάσσιες ζώνες προκάλεσε πολλούς και διάφορους – και όχι μόνον την Αγκυρα. Διότι αν δεν υπήρχε αυτή η συμφωνία θα οδηγούμασταν σε ένα τραπέζι διαλόγου, όπου δεν θα είχαμε ούτε καρέκλα να καθίσουμε…
*Ο Στέφανος Τζανάκης είναι σύμβουλος έκδοσης του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr
