Κυριαρχεί πολιτικά η φιλελεύθερη ατζέντα

06/12/16 • 10:11 | UPD 06/12/16 • 10:11

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχει κοστίσει πανάκριβα στους φορολογούμενους, όμως είχε και ένα καλό. Διέλυσε τις αυταπάτες για τη δήθεν αποτελεσματικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη της Αριστεράς.

amyrasΓράφει ο Πάνος Αμυράς*

Επί Τσίπρα οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι, το κομματικό κράτος ισχυρότερο, ο πόλεμος κατά της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου έμεινε στα χαρτιά.

Η σημερινή κυβέρνηση αντιμετωπίζει με πρωτοφανή κυνισμό τους οικονομικά ασθενέστερους επιβάλλοντας σκληρά μέτρα όπως είναι η αύξηση των έμμεσων φόρων, η περικοπή κατά 50% του ΕΚΑΣ, η μείωση των χαμηλών συντάξεων μέσω της παρακράτησης, η εκτίναξη των ασφαλιστικών εισφορών για τους επαγγελματίες και τους μικρομεσαίους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι δανειστές τρίβουν τα χέρια τους, που έχουν βρει τέτοια κυβέρνηση που μπορεί να περάσει τα πάντα χωρίς να δημιουργηθεί η παραμικρή κοινωνική αντίδραση.

Το τίμημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλο. Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία έχει παγιώσει διψήφια διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, που συνεχώς διευρύνεται, ενώ ο κ. Τσίπρας θεωρείται αναξιόπιστος και αναποτελεσματικός

Ωστόσο, το μεγαλύτερο κέρδος για τη Ν.Δ. είναι ότι η φιλελεύθερη ατζέντα είναι κυρίαρχη στην πλειοψηφία των πολιτών. Σύμφωνα με την έρευνα της Prorata, που δημοσιεύθηκε στην «Εφημερίδα των Συντακτών», το 61% των ερωτηθέντων τάσσεται υπέρ της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων και μόνο το 25% διαφωνεί. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι εάν ιδρυθούν μη κρατικά ΑΕΙ, η χώρα μας μπορεί να μετατραπεί σε εκπαιδευτικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής και να απορροφηθεί μέρος του επιστημονικού δυναμικού που σήμερα αναζητεί την τύχη του στα πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Επίσης, 8 στους 10 θεωρούν ότι οι φόροι των επιχειρήσεων πρέπει να είναι χαμηλότεροι και μόλις το 8% εκφράζει αντίθετη άποψη. Ολοένα και περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι αυξάνοντας τους φόρους, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν χτυπάς τα αφεντικά αλλά υπονομεύεις θέσεις εργασίας.

Ακόμη και για ένα θέμα ταμπού, όπως είναι η απόλυση δημοσίων υπαλλήλων που έχουν αρνητική αξιολόγηση, το 63% των ερωτηθέντων είναι υπέρ αυτής της άποψης, ενώ διαφωνεί μόνο το 18%.

Οταν είχε εκλεγεί στη θέση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε θέσει ως στόχο να διεκδικήσει και να κερδίσει την ψήφο των οικονομικά ασθενέστερων. Οχι τάζοντας παροχές χωρίς αντίκρισμα, όπως έκανε ο Τσίπρας, αλλά εξηγώντας ότι όσο μεγαλώνει το κομματικό κράτος τόσο βαρύτερος είναι ο λογαριασμούς για τους μη έχοντες. Η πλειοψηφία της κοινής γνώμης ήδη το έχει καταλάβει…

Η «ΦΘΟΡΑ» ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙΑ ΣΥΡΙΖΑ

Από την ενδιαφέρουσα έρευνα της εταιρίας Prorata προκύπτει ότι ο κ. Τσίπρας, που αποτελούσε το δυνατό χαρτί του ΣΥΡΙΖΑ, έχει χάσει τα ερείσματά του στην κοινωνία. Στο ερώτημα σε ποιον θα αντιστοιχούσατε το ερώτημα «φθαρμένος», ο κ. Τσίπρας έλαβε το 31% των απαντήσεων ενώ ο κ. Μητσοτάκης μόλις το 14%. Αντίστοιχα, στο ερώτημα ποιον θεωρείτε έντιμο, ο πρωθυπουργός έλαβε 16% έναντι 23% του προέδρου της Ν.Δ., ενώ στο ερώτημα για την αποτελεσματικότητα ο κ. Τσίπρας έλαβε μόλις 10%, σε αντίθεση με τον κ. Μητσοτάκη, που προτιμήθηκε από το 25% του δείγματος. Γενικώς, η εικόνα του πρωθυπουργού έχει γίνει ιδιαίτερα προβληματική, ως ακολούθημα της ασυνάρτητης και αναποτελεσματικής πολιτικής της κυβέρνησης.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΧΡΗΣΗ

Εάν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έθετε σε δημοψήφισμα την ένταξη της χώρας στην τότε ΕΟΚ είναι σχεδόν βέβαιο ότι σήμερα θα βρισκόμασταν εκτός ευρωπαϊκής οικογένειας. Τα δημοψηφίσματα για ζητήματα μείζονος σημασίας πολλές φορές οδηγούν σε λανθασμένες αποφάσεις. Οι δημοκρατίες στο σύγχρονο κόσμο είναι αντιπροσωπευτικές. Οι πολίτες εκλέγουν τις κυβερνήσεις τους για να αποφασίζουν με βάση το γενικό καλό, ακόμη και αν οι αποφάσεις τους είναι αντιδημοφιλείς. Αυτό το ξέχασαν γρήγορα ο Κάμερον και ο Ρέντσι, που έβαλαν τις χώρες τους σε περιπέτειες. Μόνο ο Τσίπρας κατάλαβε ότι τα δημοψηφίσματα δεν πρέπει να τα παίρνει σοβαρά υπόψη και μετέτρεψε το «όχι» σε «ναι».

*Ο Πάνος Αμυράς είναι ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου