Μακάρι η σπάνιας αυτοπεποίθησης δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέλιου Πέτσα, ότι «η Ελλάδα είναι ισχυρότερη από την Τουρκία» να συνοδευτεί από επαλήθευση της πρόβλεψής του ότι οι απειλές της γειτονικής χώρας θα μείνουν στα λόγια.
Γράφει ο Γιάννης Παπαδάτος
Γιατί αν δεν μείνουν, θα χρειαστεί να εμποδίσουμε έμπρακτα μια απόπειρα γεωτρήσεων εντός της (θεωρούμενης από εμάς, αλλά μηδέποτε δηλωθείσας με χάρτες στον ΟΗΕ – γιατί άραγε;) ελληνικής ΑΟΖ, με αποστολή πολεμικών πλοίων νοτιοανατολικά της (διεκδικούμενης από τους νεο-οθωμανούς) Κρήτης.
Γαζήδες, σπαχήδες και γενίτσαροι, αγάδες, πασάδες, ντερβισάδες, μπουλουκμπασήδες και μπαϊρακτάρηδες, όλοι παρέλασαν στο χθεσινό νεο-οθωμανικό κιτς μπροστά στην Αγια-Σοφιά. Δεν πειράζει. Αρκεί οι Νεοέλληνες να παραδειγματιστούμε από τα λάθη των Βυζαντινών προγόνων μας στη Μικρά Ασία, που οδήγησαν στον εξισλαμισμό της μεταξύ 11ου-15ου αιώνα.
Γράφει ο Σπύρος Βρυώνης στο πολύκροτο έργο του «Η παρακμή του μεσαιωνικού Ελληνισμού στη Μικρά Ασία και η διαδικασία εξισλαμισμού»: «Μια τέτοια απάθεια και αποθάρρυνση εικονίζονται στη συνομιλία που υποτίθεται ότι έκανε ο σουλτάνος Ορχάν με τον χριστιανό αντιπρόσωπο της Προύσας, μετά την παράδοση της πόλης. Τον ρώτησε τι ήταν αυτό που έκανε τους Ελληνες τελικά να παραδοθούν.
Η απάντηση του Ελληνα αποτελούσε κράμα αναφορών σε συγκεκριμένες ιστορικές καταστάσεις και φιλοσοφικές γενικότητες. Είπε ότι ενώ η ισχύς των Τούρκων αυξανόταν καθημερινά, η ισχύς των Ελλήνων μειωνόταν… Μολονότι ο Ελληνας δ
ιοικητής είχε χρήματα για ανεφοδιασμό και στρατεύματα, αρνήθηκε να τα ξοδέψει… Τελικά, φιλοσόφησε ο Ελληνας, ο κόσμος μεταβάλλεται συνεχώς και η ροή μιας τέτοιας αλλαγής παρέσυρε και τους Ελληνες. Ετσι απορροφήθηκαν με τον εξισλαμισμό, που τον ακολούθησε ο εκτουρκισμός.
Ακόμη και όσοι αστοί δεν προσηλυτίστηκαν, εκτουρκίστηκαν γλωσσικά, σύμφωνα με το «νόμο» του Ιμπν Χαλντούν: «Καταβάλλει τους ανθρώπους όταν δεν εξουσιάζουν πια τις δικές τους υποθέσεις και , έχοντας υποδουλωθεί, γίνονται όργανα στα χέρια των άλλων από τους οποίους εξαρτώνται πλήρως. Η ελπίδα λιγοστεύει και φθίνει”.
Από την έντυπη έκδοση






















