Ενα κάστρο στην άμμο του ΣΥΡΙΖΑ

28/11/16 • 10:30 | UPD 28/11/16 • 10:30

Από το ΚΚΕ ήταν αναμενόμενο πως η ανακοίνωση για τον Φιντέλ Κάστρο θα ήταν ένας ύμνος στο παγκόσμιο (;) κομμουνιστικό κίνημα. Από τη Νέα Δημοκρατία ήταν επίσης αναμενόμενο πως η συλλυπητήρια δήλωση θα ήταν προσεκτικά ζυγιασμένη.

kontaraki-teliko-arthrografos-1000Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Δεν αμφισβήτησε την ιστορική προσωπικότητα, δεν αρνήθηκε πως ήταν το σύμβολο της κουβανέζικης επανάστασης αλλά είπε το αυτονόητο πως πρόοδος χωρίς ελευθερία δεν μπορεί να υπάρξει. Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ όμως ήταν ένα ντοκουμέντο πολιτικής προπαγάνδας που θα μπορούσε να είχε γραφτεί πριν μερικές δεκαετίες. Ιδού:

«Με τη δράση του, ο Φιντέλ Κάστρο συμπύκνωσε τη θέληση του κουβανικού λαού για τον κοινωνικό μετασχηματισμό, για μια ελεύθερη πατρίδα, για μια κοινωνία με δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια. Μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Φ. Κάστρο αγωνίστηκε για τις αξίες αυτές, εμπνέοντας με το παράδειγμά του όχι μόνο τον κουβανικό λαό, αλλά τους λαούς ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής, και τελικά τους λαούς του κόσμου, στον αγώνα τους ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Αψηφώντας υπέρτερες δυνάμεις που δυνάστευαν τη χώρα του για δεκαετίες, ο Φ. Κάστρο δίδαξε τι πάει να πει αξιοπρέπεια, αγώνας, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη, κουράγιο και πίστη στα ιδανικά του σοσιαλισμού. Οι αγώνες του αποτελούν τη μεγαλύτερη παρακαταθήκη για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το άστρο του Φιντέλ Κάστρο θα λάμπει για πάντα».

Κανένα περιθώριο δεν άφησε το κυβερνών κόμμα στην ιστορική κρίση. Τίποτα, nada, που λένε και στην Κούβα. Καμία αμφισβήτηση, κανένας προβληματισμός για την εξέλιξη της επανάστασης, καμία αναφορά στη φτώχεια και την εξαθλίωση που σαρώνει τις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ούτε κουβέντα για το γεγονός ότι μόλις πριν λίγους μήνες η Κούβα υποδέχθηκε τον κακό ιμπεριαλιστή Ομπάμα στο έδαφός της. Τίποτα για τις εμπορικές συμφωνίες που δειλά δειλά αναπτύσσονται ανάμεσα στις δύο χώρες από νέους που διψούν για μια ελεύθερη χώρα. Μετά από δύο χρόνια στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καταλάβει τίποτα, ούτε για την Κούβα, ούτε για τη Βραζιλία. Εξακολουθεί δηλαδή να ονειρεύεται κάστρα στην άμμο.

Από την άλλη, είναι εξίσου θλιβερό να βλέπεις κάποιους να προσπαθούν να αποδομήσουν τον Φιντέλ Κάστρο, σκιαγραφώντας τον απλώς ως έναν τύραννο με στρατιωτική στολή. Είναι το ίδιο εκτός τόπου και χρόνου, όπως και εκείνοι που τον αγιοποιούν. Στο τέλος τέλος, ας αφήσουμε και κάτι για τους ιστορικούς του μέλλοντος.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου