Το πρόβλημα του στρατού δεν είναι η θητεία στα 18 ή στα… 28

28/11/16 • 10:23 | UPD 28/11/16 • 10:23

Ξαφνικά τη στιγμή που η χώρα έχει λύσει όλα τα μεγάλα προβλήματα ξεκίνησε αντιπαράθεση για το αν η στράτευση πρέπει να γίνεται στα 18 ή να δίνονται αναβολές. Η πολιτική κόντρα για τη θητεία θυμίζει τις διαρκείς αλλαγές στο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων με τις οποίες υποτίθεται πως «μεταρρυθμίζεται» η Παιδεία. Και είναι παντελώς ανούσια γιατί αγνοεί τις βασικές παραμέτρους του προβλήματος.

tsaprounis-teliko-arthrografos-11000Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ από την πραγματικότητα. Μέχρι στιγμής η θητεία αποτελεί χαμένο χρόνο ζωής για την πλειοψηφία των πολιτών. Αμέτρητες ώρες σκοπιάς σε σχεδόν εγκατελειμμένα και ετοιμόρροπα στρατόπεδα, ανούσια γραφειοκρατία, άπειροι καφέδες εν αναμονή του… τίποτα, πασπαλισμένα με ελάχιστη πραγματική εκπαίδευση. Είναι βέβαιο πως οι στρατιωτικοί θα διαφωνήσουν. Ας ρωτήσουν, όμως, όσους στρατιώτες απολύονται, αν έμαθαν κάτι πραγματικά χρήσιμο κατά τη διάρκεια της θητείας τους.

Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ως δομή και φιλοσοφία χρειάζεται βαθιά μεταρρύθμιση. Πρέπει να εκσυγχρονιστεί για να ανταποκρίνεται στο 2020, γιατί αυτή τη στιγμή παραμένει στη δεκαετία του ’70. Αρκετοί αξιωματικοί -μεγαλύτερης ηλικίας- δεν γνωρίζουν ούτε καν να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό υπολογιστή και όλα γίνονται με έναν απαρχαιωμένο τρόπο, απλά επειδή έτσι γίνονταν ανέκαθεν.

ΠΡΕΠΕΙ να δούμε ως χώρα πόσα στρατόπεδα και πού χρειαζόμαστε. Τι είδους εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται στους στρατιώτες. Μήπως είναι προτιμότερο η θητεία να έχει εξαιρετικά σύντομη διάρκεια δύο – τριών μηνών, αλλά να έχει πραγματικό νόημα; Ακόμα πρέπει να μελετηθεί το κατά πόσο υπάρχει ανάγκη από στρατιώτες – μηχανικούς, γιατρούς, επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων. Οταν γίνει ένας ρεαλιστικός σχεδιασμός που να προβλέπει ριζική αναδιάρθρωση, από τον οποίο είναι βέβαιο πως θα προκύψει τεράστιο οικονομικό όφελος, τότε μπορεί να λυθούν όλες οι απορίες. Οπως αν αντέχει το budget την πρόσληψη επαγγελματιών στρατιωτών, που θα μπορούσαν να επιτελούν πραγματικό έργο και όχι απλά να κάνουν σκοπιές. Τότε θα διαπιστώναμε και σε ποια ηλικία και για πόσο καιρό ή αν πρέπει να φορούν τα χακί οι νέοι.

ΥΠΑΡΧΕΙ ανάγκη να δούμε το πρόβλημα χωρίς κομματικές σκοπιμότητες. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια από τις πλέον ταραγμένες περιοχές του πλανήτη. Με τις χώρες που συνορεύουμε όσο κι αν υπάρχει καλή θέληση, ίσως να μην υπάρξουν ποτέ πραγματικά σχέσεις «καλής γειτονίας». Πρέπει να διαθέτουμε ισχυρή άμυνα. Είναι, όμως, επιβεβλημένο αυτό να γίνει με μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Το πρόβλημα δεν είναι η θητεία στα 18 ή στα 28. Πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στην επιθυμία των νέων για όσο το δυνατόν μικρότερης διάρκειας θητεία και στη δημιουργία ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού στρατεύματος. Δύσκολο; Ναι. Ετσι είναι οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις…

*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου