Και στο τέλος θα υπογράψουν τα πάντα

27/11/16 • 10:33 | UPD 27/11/16 • 10:33

Ο Τσίπρας, κατά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, έβαλε για πρώτη φορά στο τραπέζι το ενδεχόμενο των εκλογών ως «απειλή για ένα τέταρτο Μνημόνιο». Η μοναδική απειλή που νιώθουν οι βουλευτές της συμπολίτευσης είναι εάν θα χάσουν τις καρέκλες τους στην περίπτωση εκλογών και προς αυτούς απευθυνόταν κατά κύριο λόγο ο πρωθυπουργός.

amyrasΓράφει ο Πάνος Αμυράς*

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατρακυλά σε όλες τις δημοσκοπήσεις, υφίσταται πανωλεθρίες σε όλες τις εκλογές επιστημονικών φορέων και επαγγελματικών κλάδων, απομακρύνεται διαρκώς από την κοινωνία και τις τάξεις που τον υποστήριζαν γιατί ασκεί την εξουσία με έναν πρωτοφανή κυνισμό σε βάρος των οικονομικά ασθενέστερων. Οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος το ξέρουν, όπως και η παρέα του Μαξίμου, που έχει αποφασίσει να μείνει μέχρι τέλους στην εξουσία. Για αυτό και πάλι ο κ. Τσίπρας θα υπογράψει όσα του φέρουν οι Ευρωπαίοι χωρίς αντιρρήσεις. Η διαπραγμάτευση γίνεται για το θεαθήναι. Το συμπληρωματικό Μνημόνιο έχει γραφεί και αυτό που παίζεται πλέον είναι ο τρόπος και οι όροι επιστροφής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

OΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ όλοι, σε αυτή τη διαπραγμάτευση η Ελλάδα δεν συμμετέχει. Οι δανειστές μαζί με το ΔΝΤ, που συγκροτούν την άτυπη Σύνοδο της Ουάσιγκτον, θα συνεδριάσουν χωρίς να το μάθει ο Τσακαλώτος, ο οποίος θα περιμένει τα νέα. Επομένως, οι αποφάσεις για το ΔΝΤ αλλά και τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος δεν θα είναι αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης αλλά συμφωνίας των βασικών δανειστών.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ να δούμε είναι τα μέτρα που θα ζητήσει το ΔΝΤ δίκην εισιτηρίου επιστροφής και τα οποία θα πρέπει να εγκρίνει η κυβέρνηση. Μόνο που οι υπογραφές των μέτρων δεν αρκούν για να παραμείνει στο Μαξίμου ο κ. Τσίπρας. Εάν η οικονομία δεν δείξει σημάδια ανάκαμψης στο πρώτο τετράμηνο του 2017, όση στήριξη και αν λάβει η κυβέρνηση από τους δανειστές δεν θα μακροημερεύσει. Ο Προϋπολογισμός, για να υλοποιηθεί χωρίς προβλήματα, προβλέπει ανάπτυξη 2,7% για την επόμενη χρονιά. Με το 93% των δημοσιονομικών παρεμβάσεων να είναι αυξήσεις φόρων και μόνο το 7% συγκράτηση δαπανών θα πρέπει να ανατραπούν οι νόμοι της οικονομίας για να πετύχει η Ελλάδα τέτοιο αναπτυξιακό άλμα. Οι επενδύσεις δεν έρχονται με αυξημένη φορολογία και το κλίμα συνολικά στην ευρωζώνη δεν ευνοεί τοποθετήσεις υψηλού ρίσκου.

ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ του Προϋπολογισμού συνεχίζονται:

Η ιδιωτική κατανάλωση πρέπει να αυξηθεί κατά 1,8% ενώ το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών θα μειωθεί λόγω των φόρων. Οι εξαγωγές θα πρέπει να εκτιναχθούν κατά 5,3% με αυξημένους τους φορολογικούς συντελεστές των επιχειρήσεων, οι επενδύσεις θα πρέπει να σπάσουν κάθε ρεκόρ με άνοδο 9,1% όταν παραμένουν τα capital controls, τα οποία υποτίθεται ότι θα καταργούνταν τη μεθεπομένη του δημοψηφίσματος…

ΟΠΟΙΟΣ γνωρίζει στοιχειωδώς το πώς κινείται η αγορά και πώς λειτουργεί η οικονομία διαπιστώνει εύκολα πως οι στόχοι του Προϋπολογισμού δεν είναι ρεαλιστικοί. Και το 2017 πρέπει η χώρα να καταγράψει πρωτογενές πλεόνασμα 1,75%, που δεν μπορεί να επιτευχθεί με ασθενικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Γι’ αυτό ο κ. Τσίπρας θα υπογράψει τα μέτρα και θα ελπίζει στο θαύμα της ανάκαμψης κερδίζοντας πολιτικό χρόνο. Σε βάρος της οικονομίας και των νοικοκυριών που από την Πρωτοχρονιά θα βρεθούν αντιμέτωπα με νέα φορολογική καταιγίδα.

*Ο Πάνος Αμυράς είναι ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής