Παρασκευιάτικες γκρίνιες

25/11/16 • 10:04 | UPD 25/11/16 • 10:04

Aστραψαν και βρόντηξαν οι συνδικαλιστές. Η «Μαύρη Παρασκευή» (Black Friday, όπως αποκαλείται στις ΗΠΑ όπου πρωτοξεκίνησε), κάνει πρεμιέρα σήμερα για πρώτη φορά στην Ελλάδα και οι απανταχού αρνητές της ελεύθερης αγοράς έσπευσαν να καταδικάσουν «τις ξενόφερτες και επιθετικές στρατηγικές πωλήσεων τύπου Black Friday, που εισάγουν οι μεγαλοεργοδότες και οι οποίες όχι μόνο καταστρέφουν τον υγιή ανταγωνισμό στον κλάδο, αλλά επιπλέον εκμεταλλεύονται καταναλωτές και εργαζομένους, οι οποίοι καλούνται να είναι συνεχώς ελαστικά εργαζόμενοι».

kontaraki-teliko-arthrografos-1000Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Αν προσπεράσουμε το παράδοξο της ανακοίνωσης περί «εκμετάλλευσης καταναλωτών», τότε στα υπόλοιπα η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων μάλλον πιστεύει πως ο υγιής ανταγωνισμός του κλάδου σημαίνει ενιαίο ωράριο για όλους, κλειστές Κυριακές για όλους, προσφορές και εκπτώσεις τις ίδιες ημέρες για όλους. Από τα καταστήματα της γειτονιάς μέχρι τις πολυεθνικές αλυσίδες, για κερδοφόρες επιχειρήσεις ή για ζημιογόνες, για καταστήματα που έχουν διαφορετική στρατηγική και μάνατζμεντ και για άλλους που απλά θέλουν να ανοίγουν 9 με 5, θα πρέπει να ισχύουν οι ίδιοι κανόνες. Οποιος τολμήσει να σκεφτεί κάτι διαφορετικό, είναι τσιράκι της δικτατορίας του κεφαλαίου.

Τα ίδια πιστεύουν και για τις Λευκές Νύχτες, όπως και για τις ανοικτές Κυριακές, οι οποίες στην πράξη μετατρέπονται σε λαϊκές γιορτές που αναζωογονούν όχι μόνο το εμπόριο αλλά και όλη τη λειτουργία των δήμων. Ομως, αν η καταστρατήγηση των συμβάσεων και οι χαμηλοί μισθοί είναι το πρόβλημα, η άρνηση των εμπορικών γιορτών και των προσφορών δεν είναι η λύση. Αν οι ελαστικές μορφές εργασίας και η υποαπασχόληση είναι τα δεινά που μαστίζουν τον κλάδο, η ισοπέδωση και η «κρατικοποίηση» του εμπορίου δεν είναι η σωτηρία.

Η «Μαύρη Παρασκευή» δεν είναι τίποτα άλλο από τη σηματοδότηση της έναρξης της χριστουγεννιάτικης περιόδου με γερές δόσεις προσφορών. Ενας τρόπος, ένας πειρασμός αν θέλετε, για να τραβήξουν τους καταναλωτές στην αγορά. Ναι, τους καταναλωτές που έχουν επίσης μειωμένους μισθούς και πολλά προβλήματα στις δικές τους δουλειές. Αλλά αυτό είναι και το νόημα: Μειωμένες τιμές, μήπως μπορέσουν οι μεν να αγοράσουν κάτι και οι δε να κερδίσουν έναν πελάτη.

Φυσικά και πρέπει οι εμποροϋπάλληλοι που θα εργαστούν έξτρα ώρες ή νυχτερινό ωράριο να αποζημιωθούν. Αυτό είναι ευθύνη των συνδικαλιστών να το απαιτήσουν και των κρατικών υπηρεσιών να το ελέγξουν. Δυνατότητα καταγγελιών υπάρχει και εδώ είναι σημαντικός ο ρόλος των συνδικάτων των εργαζομένων οι οποίοι πρέπει να σηκώσουν πάνω τους το νομικό κομμάτι, αλλά και δυνατότητα επιβολής προστίμων υπάρχει και αυτό είναι αρμοδιότητα των επιθεωρητών εργασίας. Ολα τα υπόλοιπα είναι ιδεολογικοπολιτικά παζάρια, σε ένα εμπόριο που αργοπεθαίνει.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου