Υπέρ της υποχρεωτικής στράτευσης στα 18

24/11/16 • 07:00 | UPD 25/11/16 • 14:34

Από το πρωί της Τετάρτης ένα από τα θέματα που κυριάρχησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν η συζήτηση περί υποχρεωτικής στράτευσης στα 18. Γιατί πρέπει να είμαστε υπέρ;

Γράφει ο Γιώργος Μιχαηλίδης*

Όλα ξεκίνησαν με τα όσα αποκάλυψε ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, και τομεάρχης Άμυνας του κόμματος, Άδωνις Γεωργιάδης, για την συνάντηση που είχε μαζί με τον πρόεδρο της ΝΔ, Κυριάκο Μητσοτάκη με την ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης, το είπε ξεκάθαρα μιλώντας στον ΣΚΑΪ πως με τον Πάνο Καμμένο συμφώνησαν στο θέμα της υποχρεωτικής στράτευσης στα 18 ενώ φαίνεται πως θετικός ήταν και ο αναπληρωτής υπουργός, Δημήτρης Βίτσας. «Ήταν και ο Βίτσας εκεί, όχι μόνο διαφώνησε, αλλά και φαίνεται ότι υπερθεμάτισε με το νεύμα της κεφαλής του» ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Οι εποχές είναι δύσκολες, σε πολλά επίπεδα, χρειάζεται μοντέλο Κύπρου με υποχρεωτική στράτευση στα 18 περισσότερους ανθρώπους στις μονάδες, και με τον νέο να ξεμπερδεύει από νωρίς με τη θητεία του και να κοιτάξει τις σπουδές του… Ο στρατός έχει νέους ανθρώπους» σημείωσε.

Μετά τις παραπάνω δηλώσεις τα social media πήραν κυριολεκτικά «φωτιά» με πολλούς να κατηγορούν τον Άδωνι Γεωργιάδη για μιλιταρισμό, ενώ ορισμένοι διεξήγαγαν και ψηφοφορίες. Όπως και να έχει ο αντιπρόεδρος της ΝΔ έστρωσε ένα έδαφος εύφορο για συζήτηση. Είναι όμως τόσο κακή η στράτευση στα 18; Και γιατί ενοχλεί κάποιους; Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, η στράτευση στα 18 είναι ένα άκρως… φιλολαϊκό μέτρο.

Τι γίνεται τώρα; Οι νέοι άνδρες βγαίνουν από το σχολείο έχοντας στην «πλάτη» τους μία υπερπροσπάθεια (εντάξει, όχι όλοι) για να πετύχουν στις Πανελλήνιες. Στην συνέχεια παίρνουν αναβολή 6-8 χρόνια λόγω σπουδών προκειμένου να αφοσιωθούν στην σχολή τους. Όσοι δεν έχουν να σπουδάσουν εκπληρώνουν τότε την θητεία τους.

Όσοι σπουδάσουν τελικά, θα φτάσουν 24 όταν τελειώσει η αναβολή τους (οι λίγο πιο παλιοί φτάσαμε 26-27) για να τους καλέσει η πατρίδα. Αν κάνουν και μεταπτυχιακό τότε την «γλυτώνουν» μερικά χρόνια ακόμα. Μεγάλο ποσοστό όμως τότε έχει ήδη ξεκινήσει να εργάζεται (παρά τα υψηλά ποσοστά ανεργίας) ή έχει φύγει στο εξωτερικό. Οπότε αναγκάζεται να κάνει το εξής: Διακοπή της φυσιολογικής ροής της ζωής του για να υπηρετήσει 9 μήνες στον Ελληνικό Στρατό.

Δεν θα μπω σε φιλολογικές συζητήσεις στις οποίες μπορούμε να αναλύσουμε την ψυχοσύνθεση ενός 26χρονου ο οποίος έχει εμπειρίες έναντι αυτής του 18χρονου, αλλά θα πάμε στο άκρως πρακτικό.

Όταν πας στρατό στα 18 ξεμπερδεύεις. Όσο απλοϊκό κι αν ακούγεται αυτό, αυτή είναι η αλήθεια. Δεν διακόπτεις τις σπουδές σου, δεν διακόπτεις την καριέρα σου, δεν δημιουργείς εμπόδια στην οικογένεια που μπορεί να έχεις ήδη χτίσει στα 26.

Όσοι έχουν πάει στρατό στα 25-26 βλέπουν με θλίψη τους 30αρηδες που έχουν και καριέρα να θέσουν εν αμφιβόλω και οικογένεια να θρέψουν πασχίζουν, αλλά και να τα βγάλουν πέρα μπροστά σε άξεστους επαρχιώτες μονιμάδες του στρατού. Για όποιον προλάβει να θιχτεί, υπάρχουν και τέτοιοι στο στράτευμα.

Οποιαδήποτε άλλη συζήτηση, έχει να κάνει με το πώς θα ήθελε ο καθείς από εμάς να είναι ο Ελληνικός Στρατός στην Ελλάδα. Άλλοι θέλουν κατάργηση, άλλοι θέλουν ολιγόμηνη εκπαίδευση, άλλοι προτείνουν άλλες λύσεις. Δεν είναι όμως αυτό το θέμα.

Επειδή λοιπόν οι εποχές δεν είναι τέτοιες που να αντέχουν να βγεις εκτός αγοράς εργασίας για 9 μήνες η Πολιτεία καλό είναι να σκεφτεί την ευημερία των πολιτών της, να στείλει τα Ελληνόπουλα στα 18 στο στράτευμα και να τα αφήσει στην πορεία να χτίσουν την ζωή τους (για να πληρώνουν φόρους).

*Ο Γιώργος Μιχαηλίδης  είναι διευθυντής του EleftherosTypos.gr

Ακολούθησέ τον στο Facebook και στο Twitter