Το… Ελλαδιστάν και τα νουντλς του Ομπάμα

12/11/16 • 12:28 | UPD 12/11/16 • 12:28

Πριν από 53 χρόνια ο Τζον Κένεντι έδωσε μια βαρυσήμαντη ομιλία στο Βερολίνο. Η φράση του «είμαι ένας Βερολινέζος» που χαράχτηκε στην Ιστορία, αντικατόπτριζε τον ελεύθερο δυτικό κόσμο και τον σύγκρινε με την ανελευθερία που υπήρχε στα κομμουνιστικά καθεστώτα. Είναι αρκετά πιθανό πως αν η ομιλία του Κένεντι δεν είχε γίνει μπροστά σε χιλιάδες πολίτες και λίγα μέτρα από το Τείχος του Βερολίνου, ίσως και να μην είχε την ίδια βαρύτητα.

tsaprounis-teliko-arthrografos-11000Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*

ΚΑΝΕΙΣ δεν γνωρίζει αν η ακυρωθείσα ομιλία του Ομπάμα στην Πνύκα θα έμενε στην Ιστορία. Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε επιλέξει το βήμα του Περικλή για λόγους συμβολισμού. Το αν ο Ομπάμα θα πει «είμαι Αθηναίος» -όπου κι αν τελικά γίνει η ομιλία του- θα το δούμε την Τετάρτη. Ακόμα κι αν το πει, όμως, δεν θα έχει την ίδια βαρύτητα, γιατί σε μια ομιλία για τη Δημοκρατία και τον τόπο που γεννήθηκε τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει την εικόνα του Παρθενώνα στον φόντο.

ΕΙΝΑΙ απίστευτο κι όμως ελληνικό. Στον τόπο που γεννήθηκε η Δημοκρατία και γενιές Ελλήνων έχουν δώσει αγώνες για την ελευθερία, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια του Αμερικανού προέδρου. Και γι’ αυτό είναι βέβαιο πως δεν φταίνε τα μνημόνια, ούτε η μη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Φταίει το γεγονός πως η κοινωνική χρεοκοπία και η παρακμή έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε τριτοκοσμική χώρα.

ΕΔΩ και δεκαετίες η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που διαθέτει εσωτερική τρομοκρατία μετά τη δεκαετία του ’90. Δεν μπορεί να υπάρξει παραλληλισμός με Ισπανία και Ιρλανδία, καθώς εκεί η ύπαρξη τρομοκρατικών οργανώσεων είναι διαφορετικού χαρακτήρα και έχει ως γενεσιουργό αιτία την αυτονόμηση εθνοτικών μειονοτήτων.

ΣΤΗΝ μπαχαλοποίηση, λοιπόν, είμαστε πρωτοποριακοί. Διαθέτουμε το «ανεξάρτητο κρατίδιο» των Εξαρχείων, όπου κυβερνούν εναλλάξ είτε οι γνωστοί άγνωστοι είτε οι έμποροι ναρκωτικών. Ενώ ύστερα από την εξάρθρωση(;) της «17 Νοέμβρη» δυο – τρεις τρομοκρατικές οργανώσεις ανέλαβαν να συνεχίσουν τον «επαναστατικό αγώνα». Βάζουν βόμβες, ρίχνουν χειροβομβίδες και με καλάσνικοφ στα χέρια «απαλλοτριώνουν» τράπεζες για να χρηματοδοτήσουν τις επιθέσεις εναντίον πολιτικών, δικαστικών και οποιουδήποτε άλλου τους ενοχλεί. Και δυστυχώς υπάρχει κομμάτι του υποτιθέμενου αριστερο-δημοκρατικο-προοδευτικού πολιτικού κόσμου, που είτε δείχνει ανοχή είτε υποστηρίζει πως πρέπει να ανοίξει συζήτηση με αυτά τα… παιδιά.

Ο ΟΜΠΑΜΑ δεν νιώθει «ελεύθερος» για να μιλήσει στην Πνύκα. Αρκεί να θυμηθούμε πως όταν επισκέφθηκε το Βιετνάμ, τον Μάιο, έφαγε νουντλς έναντι 6 δολαρίων σε ένα φτηνό εστιατόριο λαϊκής συνοικίας του Ανόι. Αυτή και μόνο η αντίθεση θα έπρεπε να προβληματίσει όλη την ελληνική κοινωνία. Οι μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται είναι πολύ πιο δύσκολες από ό,τι φανταζόμαστε και δεν περιγράφονται σε κανένα μνημόνιο.

*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου