Αμερικανιές α λα ελληνικά

09/11/16 • 12:05 | UPD 09/11/16 • 12:05

«Μη ρωτάς τι κάνει η Αμερική για σένα, αλλά τι κάνεις εσύ για την Ελλάδα», θα μπορούσε να ήταν παραφρασμένη η περίφημη ρήση του Τζον Κένεντι. Και πράγματι, σήμερα που τα αποτελέσματα για τον 45ο πρόεδρο των ΗΠΑ είναι πλέον γνωστά, ίσως αυτό θα έπρεπε να μας απασχολήσει περισσότερο από όλα.

kontaraki-teliko-arthrografos-1000Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι περισσότερες αναλύσεις αφορούσαν ποιος υποψήφιος ήταν περισσότερο ή λιγότερο φιλικός προς τη χώρα μας, ποιος είχε τις καλύτερες σχέσεις με την ελληνική κοινότητα, ποιος ευνοούσε τις τουρκικές επιδιώξεις ή όχι.

Το θέμα όμως πάντα με όλους τους Αμερικανούς προέδρους ήταν ότι πάνω από όλα ήταν Αμερικανοί. Στόχος τους ήταν η διαφύλαξη της αμερικανικής δύναμης και των αμερικανικών συμφερόντων, απέναντι σε έναν ή και σε όλους μαζί, είτε τους λένε Ευρώπη, είτε Κίνα, είτε Ρωσία. Με κάθε τίμημα ή με κάθε αντάλλαγμα. Η πολιτική του μαστιγίου και καρότου ταιριάζει στις υπερδυνάμεις γιατί τις βοηθά να τιθασεύουν και να επιβραβεύουν τους συμμάχους τους στην παγκόσμια σκακιέρα.

Μήπως λοιπόν η απάντηση δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του Αμερικανού προέδρου, αλλά στη δική μας εξωτερική πολιτική;

Πολλά χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου βρισκόμαστε τώρα εν μέσω ενός ανοικτού και αδυσώπητου οικονομικού και εμπορικού πολέμου. Η Αμερική δεν είναι αυτή που ήταν, η Ευρώπη δεν έγινε αυτό που ήθελε να γίνει και οι κανόνες αλλάζουν διαρκώς.

Η διατλαντική οικονομική κρίση, το μεταναστευτικό, οι νέες ανερχόμενες υπερδυνάμεις όπως η Ινδία, η εμπορική επέλαση της Κίνας, η πληγωμένη αλλά πάντα δυνατή Ρωσία, ο θρησκευτικός φανατισμός και οι καινούργιες πολιτικο-στρατιωτικές συμμαχίες, έχουν αλλάξει όσα γνωρίζαμε. Οι παλιοί φόβοι αντικαταστάθηκαν με καινούργιους. Εκμεταλλευτήκαμε άραγε ποτέ, όπως έπρεπε, τον χρόνο που έπρεπε, τις αλλαγές αυτές;

Δυστυχώς η Ελλάδα αρκούνταν πάντα στο να γλείφει τις πληγές της. Πολλές από αυτές τις πληγές τις προξένησαν οι Αμερικανοί, οι Ευρωπαίοι, οι Τούρκοι, αλλά περισσότεροι ήταν, δυστυχώς, οι αυτοτραυματισμοί. Ποτέ σε όλα αυτά τα χρόνια δεν προσπαθήσαμε να βγούμε μπροστά, να εκμεταλλευτούμε τη γεωστρατηγική μας θέση και να αναπτύξουμε μια εξωτερική πολιτική μακριά από μικροκομματικές σκοπιμότητες. Θα μπορούσαμε να καθορίζουμε τις εξελίξεις στα Βαλκάνια. Προτιμήσαμε να το παίζουμε αμερικανάκια.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου