Σε επικίνδυνα μονοπάτια επιμένει να κινείται ο ΣΥΡΙΖΑ. Επικίνδυνα όχι για τη χώρα, αλλά για τον εαυτό του: την επομένη της ανακατάληψης του «αναρχικού στεκιού» στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, η αξιωματική αντιπολίτευση καλούσε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας - για ποιο θέμα, άραγε;
Γράφει ο Στέφανος Τζανάκης
Ο ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε ένα πολύ μεγάλο εκλογικό ποσοστό στις εκλογές του Ιουλίου. Παρά την ήττα του, με το 31,5% έδειξε ότι παραμένει ένα κόμμα εξουσίας. Και ποιες προσδοκίες εκτρέφει; Ποια είναι η εναλλακτική του πρόταση απέναντι στη Νέα Δημοκρατία; Η επιστροφή στα συνθήματα του τύπου «η χούντα δεν τελείωσε το ‘73», όπως τις παλιές ημέρες της αντιμνημονιακής οργής;
Ενα κόμμα εξουσίας δεν μπορεί παρά να συμπεριφέρεται σαν τέτοιο: οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η κατάργηση του ασύλου έχει πολύ μεγάλη κοινωνική αποδοχή. Βεβαίως, ένα κόμμα δεν είναι υποχρεωμένο να ακολουθεί, ούτε να υπακούει στις διαθέσεις των πολλών – αλλιώς θα κυβερνούσαν τη χώρα οι δημοσκόποι. Ομως, δεν μπορεί παρά να λαμβάνει υπ’ όψιν τις μετρήσεις των διαθέσεων της κοινής γνώμης.
Στο 31,5% που έλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβάνεται ένα -όχι μικρό- κομμάτι του εκλογικού σώματος, το οποίο δίνει τη λεγόμενη «αντιδεξιά» ψήφο. Πραγματικά, αρκετοί ψηφοφόροι ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ «για να μην έλθει στην εξουσία ο Μητσοτάκης».
Ομως, τα γκάλοπ δείχνουν ότι μετά από τις εκλογές, αυτό το αίσθημα υποχώρησε – και ενδεχομένως συνεχίζει να υποχωρεί. Εν ολίγοις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρήκε ευήκοα ώτα ακόμα και στους κατά βάση αντιδεξιούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν σημαίνει αυτό ότι βρήκε ψηφοφόρους, αλλά στην πολιτική ισχύει το «ποτέ μην λες ποτέ». Βεβαίως, η στάση των ανθρώπων αυτών θα εξαρτηθεί κυρίως από τη στάση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και μέχρι στιγμής η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ κάνει όλες τις λάθος κινήσεις – με τη στάση της στην υπόθεση του Οικονομικού Πανεπιστημίου δείχνει να θέλει να απευθυνθεί αποκλειστικά στον κομματικό της πυρήνα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πια αναμάρτητος – πριν το 2015, ο Νίκος Φίλης δεν θα έβρισκε απέναντί του νεαρούς όπως βρήκε χθες, όταν θέλησε να κάνει μία άσκηση ισορροπίας έξω από την πρώην ΑΣΟΕΕ. Από τη στιγμή όμως που ψήφισε το δικό του Μνημόνιο, είναι ένα κόμμα εξουσίας όπως τα υπόλοιπα – και είναι αναγκασμένος να συμπεριφέρεται σαν κόμμα εξουσίας…
Από την έντυπη έκδοση
*Ο Στέφανος Τζανάκης είναι διευθυντής έκδοσης του Ελεύθερου Τύπου
