Ποιος να το έλεγε ότι μέσα στη Βουλή – έστω, όχι στην Ολομέλεια, αλλά στην αίθουσα όπου συνεδριάζει η προανακριτική για τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο – θα ακουγόταν ο χαρακτηρισμός «χουντοεπιτροπή», όπως συνέβη χθες το απόγευμα…
Η προανακριτική ξεκίνησε τις εργασίες της με τα χειρότερα δείγματα, ως προς το επίπεδο που θα κυριαρχήσει στις συνεδριάσεις της. Πρωταγωνιστές οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, παλιοί και νεοφερμένοι, οι οποίοι – όπως έγινε φανερό από την πρώτη στιγμή – θα κοιτάξουν να τα κάνουν όλα «ζούγκλα».
Γράφει ο Στέφανος Τζανάκης
Ολα ξεκίνησαν από την πρόταση για εξαίρεση δύο πρώην υπουργών, οι οποίοι – όσο καλόπιστα κι αν θέλει να το δει κανείς το πράγμα – έχουν εμπλοκή στην υπόθεση. Ο μεν κ. Τζανακόπουλος μικρή – απλώς, ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, είχε σπεύσει, ως μη όφειλε, στον Αρειο Πάγο για να ενημερωθεί επί της δικογραφίας που αφορούσε 10 πολιτικά πρόσωπα. Ομως, ο Παύλος Πολάκης – χωρίς κανείς να τον ρωτήσει – είχε σπεύσει να εμφανιστεί ως βαθύς γνώστης της υπόθεσης, ακόμα και σε ό,τι αφορά τους προστατευόμενους μάρτυρες, η ταυτότητα των οποίων παραμένει (υποτίθεται…) μυστική.
Και σε ό,τι αφορά τον κ. Τζανακόπουλο, τα πράγματα είναι μάλλον απλούστατα – και παρατραβηγμένα: προφανώς, όταν κυκλοφόρησε ότι υπάρχουν τέτοια ονόματα στη δικογραφία της Novartis, όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ έβλεπαν στην ατμόσφαιρα πολιτικά οφέλη – και η παρουσία του κυβερνητικού εκπροσώπου στον Αρειο Πάγο δείχνει ακριβώς αυτή τη διάθεση, αλλά όχι πολλά περισσότερα. Ομως, σε ό,τι αφορά τον Παύλο Πολάκη, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά: ας μην ξεχνάμε το «δόγμα» του «να κλείσουμε κάποιους στη φυλακή για να κερδίσουμε τις εκλογές», αλλά και τα ίδια του τα λόγια, ότι οι προστατευόμενοι μάρτυρες ήταν στελέχη της εταιρείας, που τους πιάσανε και «κελαηδήσανε».
Ποιος δεν θα καλούσε τον Παύλο Πολάκη ως μάρτυρα μετά από όλα αυτά; Μπορεί πράγματι ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας να μην ήξερε τίποτε παραπάνω από όσα δήλωσε, αλλά δεν θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις για αυτά;
Σε κάθε περίπτωση, οι του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν με το καλημέρα να δείξουν ότι είναι θύματα δίωξης μετεμφυλιακού τύπου – εξ ου και τα περί «χουντοεπιτροπής» – τα οποία προφανώς δεν ισχύουν στη σημερινή Ελλάδα. Παράλληλα, όμως, δίνουν έτσι την αίσθηση ότι δεν θέλουν να μιλήσουν επί της ουσίας – κάτι που μεσοπρόθεσμα θα το πληρώσουν.
Από την έντυπη έκδοση
*Ο Στέφανος Τζανάκης είναι διευθυντής έκδοσης του Ελεύθερου Τύπου
