Οι περιπέτειες της συναίνεσης

Γράφει ο Στέφανος Τζανάκης

Οπως είναι γνωστό, η σχετική προθεσμία είναι πολύ μικρή – το τέλος της πρώτης κοινοβουλευτικής συνόδου μετά από την τέλεση του υπουργικού αδικήματος. Αυτό ήταν που οδήγησε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των ημερών ΣΥΡΙΖΑ να βρει ερμηνείες αρκετά πρωτότυπες – όπως για παράδειγμα το αδίκημα που έγινε «επί τη ευκαιρία» και όχι «κατά την άσκηση» των υπουργικών καθηκόντων, προκειμένου να επιστρέψουν την υπόθεση στη Δικαιοσύνη και όχι να θεωρήσουν την υπόθεση λήξασα λόγω παραγραφής.

Το άρθρο 86 είναι ένα από τα υπό αναθεώρηση άρθρα του Συντάγματος – και η Διάσκεψη των Προέδρων προσπαθεί να βρει μία διατύπωση που θα κερδίσει μία γενικότερη συναίνεση. Μία φυσιολογική λύση θα ήταν η απάλειψη κάθε αναφοράς σε προθεσμίες – πράγμα που θα έφερνε τους υπουργούς αντιμέτωπους με τη Δικαιοσύνη με όρους ανάλογους με εκείνους των υπολοίπων πολιτών, ως προς την παραγραφή.

Η αδυναμία των κομμάτων να συμφωνήσουν σε μία τέτοια λύση οδηγεί κατ’ ανάγκην σε μία μίνι αναθεώρηση του σχετικού άρθρου, που θα παραπέμπει σε έναν εκτελεστικό νόμο, ο οποίος κάποια στιγμή θα πάει στη Βουλή.

Ομως, μία τέτοια λύση δεν είναι υποχρεωτικά η καλύτερη δυνατή: στη διαδικασία της αναθεώρησης, όλα τα κόμματα έχουν μεγαλύτερη διάθεση για συναινέσεις – πράγμα που συνήθως δεν συμβαίνει ότι συζητείται στη Βουλή ένας εκτελεστικός νόμος, ξεκομμένος χρονικά από την αναθεωρητική διαδικασία.

Επομένως, γιατί να χαθεί το momentum, με κίνδυνο να φτάσει σε άλλη στιγμή στη Βουλή ένας εκτελεστικός νόμος που θα υπηρετεί σκοπιμότητες μιας άλλης συγκυρίας;

Το ίδιο ισχύει και για άλλα ζητήματα, όπως η διευκόλυνση της ψήφου των αποδήμων. Αυτό που περιγράφεται ως μία γενικότερη επιδίωξη συναίνεσης, ώστε να ψηφιστεί επιτέλους ο εκτελεστικός νόμος που προβλέπεται από το Σύνταγμα, μπορεί κάλλιστα να μην υπάρξει ξανά αν η υπόθεση «κολλήσει» επειδή το ένα ή το άλλα κόμμα επιμείνει σε μεγαλύτερες διασφαλίσεις για τη συμμετοχή ομογενών που «πραγματικά πρέπει να έχουν λόγο στα εσωτερικά πράγματα». Αρκεί η προσπάθεια συναίνεσης να μην οδηγήσει σε ένα νόμο – τέρας, που κάποια στιγμή θα απενεργοποιηθεί…

Από την έντυπη έκδοση

*Ο Στέφανος Τζανάκης είναι διευθυντής έκδοσης του Ελεύθερου Τύπου