Φοβού το ΔΝΤ και δώρα φέρον

21/10/16 • 09:50 | UPD 21/10/16 • 09:50

Και ξαφνικά άρχισαν όλοι να μιλάνε για το 4ο μνημόνιο που… δεν θα έρθει. Στην αρχή ήταν ο οικονομολόγος του Ινστιτούτου Bruegel, Ζολτ Ντάρβας, που εκτίμησε μιλώντας σε συνέδριο στη Θεσσαλονίκη ότι η Ελλάδα δεν θα καταφέρει το 2018 να βγει στις αγορές και έτσι θα χρειαστεί νέο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας, δηλαδή τέταρτο Μνημόνιο. Εσπευσε βέβαια να προσθέσει πως δεν είναι κάτι που υιοθετεί.
Γkontaraki-teliko-arthrografos-1000ράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Ακολούθησαν υπουργοί της κυβέρνησης με λίγο διαφορετικό ύφος ο καθένας, αλλά χωρίς να αλλάζει η ουσία. Ο υπουργός Περιβάλλοντος Πάνος Σκουρλέτης το είπε αρκετά καθαρά: «Πρέπει να αποφύγουμε να οδηγηθούμε σε 4ο Μνημόνιο», τονίζοντας πως «αν πάμε σε νέα μέτρα και νέο Μνημόνιο, τότε αυτό το πρόγραμμα θα έχει αποτύχει».

Εκείνος βέβαια που άναψε καλά το φιτίλι των συζητήσεων ήταν ο Νίκος Χριστοδουλάκης, ο οποίος είπε το προφανές. «Το ΔΝΤ δεν μετέχει σε καμία αναδιάρθρωση χωρίς βαρύτατο πρόγραμμα αναπροσαρμογής» και πρόσθεσε με νόημα πως «πρέπει να γνωρίζουμε τι ζητάμε», δείχνοντας προς την κυβέρνηση, η οποία έχει αναγάγει το θέμα του χρέους στο «κλειδί» που θα ανοίξει τις πόρτες της ανάπτυξης και των επενδύσεων. Στον πρώην υπουργό απάντησε ο νυν υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, αρνούμενος και αυτός πως υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο. «Δεν θέλει το ΔΝΤ και τέταρτο Μνημόνιο. Αυτό έχω βγάλει από τις συζητήσεις που έχω κάνει μαζί τους».

Αφού λοιπόν δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο, γιατί το αναφέρουν; Μήπως επειδή κάποιοι φοβούνται πως όντως το πρόγραμμα δεν βγαίνει και παρά τις περί αντιθέτου θριαμβολογίες της κυβέρνησης, τελικά ετοιμάζεται νέο πρόγραμμα; Πάντως το πάθος και η ένταση με την οποία προσπαθούν να διαβεβαιώσουν πως όλα πάνε καλά θυμίζουν λίγο τον απόστολο Πέτρο, ο οποίος τρεις φορές αναγκάστηκε να απαρνηθεί τον Ιησού. Μετά, ο πετεινός λάλησε.

Ολα αυτά τα εξηγούσε ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής την περασμένη εβδομάδα, στο ρεπορτάζ του Τάσου Δασόπουλου. Οτι, δηλαδή, αν το ΔΝΤ, που είναι ο μοναδικός δανειστής της χώρας που υποστηρίζει την ελάφρυνση του χρέους, εμπλακεί ενεργά στο ελληνικό πρόγραμμα, θα θέσει θέμα ενός ολοκληρωμένου πακέτου μεταρρυθμίσεων. Αν αυτό θα σημαίνει επέκταση και επιβάρυνση του τρίτου Μνημονίου ή υπογραφή ενός νέου, λίγο ενδιαφέρει.

Γιατί η ουσία είναι πως μέτρα για το ΔΝΤ σημαίνει περικοπή των υφιστάμενων και ήδη πετσοκομμένων συντάξεων, ακόμα μεγαλύτερη μείωση του αφορολόγητου και, φυσικά, πλήρη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. Οπως συμβουλεύουν λοιπόν και οι Κινέζοι, «πρόσεχε τι εύχεσαι, γιατί μπορεί να γίνει».

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου