Ένας πρώτος μήνας διαφορετικός από τους άλλους…

11/08/19 • 15:48 | UPD 11/08/19 • 15:48

Η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη έγινε ενός μηνός. Μόλις. Κι όμως, η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι πρόκειται για κυβέρνηση «αρκετών μηνών».

Γράφει ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Παρότι δεν έχει «παλιώσει» ούτε φέρει έστω κάποιες πρώτες «ρυτίδες» από την τριβή με τη «γωνιώδη» και σκληρή πραγματικότητα που παρέλαβε. Η αίσθηση οφείλεται κυρίως στην ετοιμότητα-προετοιμασία που είχε η νέα κυβέρνηση πριν καν γίνει κυβέρνηση, στην ταχύτητα με την οποία κινείται, αλλά και στο πολιτικό αποτέλεσμα που παρήγαγε εντός μόλις 30 ημερών.

ΤΟ 2009 κι ενώ η οικονομία βρισκόταν ένα τσακ πριν από τη σύγκρουση με τα βράχια, ο Γ. Παπανδρέου χρειάστηκε περισσότερους από 2 μήνες για να στελεχώσει με γραμματείς τα υπουργεία. Σχεδόν 3 μήνες μετά τις εκλογές κι ενώ τα νταούλια των αγορών χτυπούσαν, κρίσιμες γραμματείες, όπως του ΣΔΟΕ ή των αποκρατικοποιήσεων, ήταν ακέφαλες. Ενώ η σημασία τους για τη διάσωση της χώρας ήταν και είναι προφανής. Το 2012 ο τρικομματικός χαρακτήρας της κυβέρνησης του Αντ. Σαμαρά, σε συνδυασμό με την ανάγκη αντικατάστασης του αρχικώς επιλεγέντος και ασθενήσαντος Β. Ράπανου, ως υπουργού Οικονομικών (από τον Γ. Στουρνάρα), προκάλεσε πάλι μια μικρή καθυστέρηση στην ολοκλήρωση του κυβερνητικού σχήματος. Το 2015 ήταν ιστορικά μοναδικό. Στον πρώτο μήνα της διακυβέρνησής της η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. δεν έκανε… απολύτως τίποτα. Το αξεπέραστο δίδυμο Τσίπρα-Βαρουφάκη «διαπραγματευόταν» χτυπώντας «νταούλια», για να καταλήξει στη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, η οποία προκάλεσε αλυσιδωτά το δημοψήφισμα, την κωλοτούμπα, το 3ο Μνημόνιο και νέες εκλογές. Επί ένα εξάμηνο η χώρα βρισκόταν ουσιαστικά ακυβέρνητη, με τους «αυταπατημένους» μαθητευόμενους μάγους να «ψάχνονται» και να φουσκώνουν τον εθνικό λογαριασμό.

Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ είναι καταλυτική. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μέσα σε λίγες μέρες συγκροτήθηκε στις βασικές λεπτομέρειές της, βάσει προϋπάρχοντος σχεδίου. Κι αμέσως άρχισε να επιλύει προβλήματα: μπουλντόζες στο οικόπεδο-προσάναμμα στο Μάτι, απελευθέρωση του λογαριασμού για την ενίσχυση των πυρόπληκτων, μάζεμα των σκουπιδιών στην Κέρκυρα, ενδιάμεση ενεργοποίηση του «112» κ.λπ. Αντιμετώπισε επιτυχώς, κινητοποιώντας ένα παραλυμένο κράτος, δυο έκτακτα και ακραία φαινόμενα, όπως το μπουρίνι στη Χαλκιδική και τον σεισμό στην Αττική. Βγήκε στις αγορές και άντλησε 2,5 δισ. με το ιστορικά χαμηλότερο επιτόκιο που έχει δανειστεί η Ελλάδα, από τότε που μπήκε στο ευρώ. «Ξεπάγωσε» την επένδυση στο Ελληνικό και έκανε σημαντικές επαφές για την άμεση προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Και τέλος, ψήφισε τρία σημαντικά νομοσχέδια (φορολογικό, επιτελικό κράτος, κυβερνησιμότητα των δήμων και των περιφερειών, μαζί με την κατάργηση του ασύλου), τα οποία αφενός ανακούφισαν οριζοντίως την ελληνική κοινωνία και αφετέρου έθεσαν τις βάσεις για την ολοκληρωτική επιστροφή σε στέρεη κανονικότητα.

ΣΕ ΑΥΤΟΝ τον πρώτο μήνα της κυβέρνησης άλλαξαν πολλά και τέθηκαν οι βάσεις για να αλλάξουν πολύ περισσότερα. Το μόνο που φαίνεται ότι δεν έχει αλλάξει, είναι πως ο Αλ. Τσίπρας νομίζει ότι βρίσκεται ακόμα στο… Μ. Μαξίμου ή ότι η χώρα βρίσκεται ακόμα σε… προεκλογική περίοδο. Αδυνατώντας -ακόμα- να καταλάβει γιατί έχασε και μάλιστα «πολύ», δυο φορές μέσα σε 40 μέρες, συνεχίζει να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα ως εικονική πραγματικότητα προσαρμοσμένη στις επιθυμίες του. Ο συνδυασμός της αποτελεσματικότητας της νέας κυβέρνησης με το εντυπωσιακό «πολιτικό μπλακ-άουτ» και το σάστισμα του ΣΥΡΙΖΑ προσφέρουν στην κυβέρνηση αυτό που δεν είχε εκλεγόμενη στις 7 Ιουλίου: Μια κερδισμένη περίοδο χάριτος και ανοχής, η οποία της επιτρέπει -από τον Σεπτέμβριο- να ξεδιπλώσει κι άλλο την πολιτική της. Κερδίζοντας κάθε επόμενο στοίχημα (φορολογική μεταρρύθμιση, αλλαγή του εκλογικού νόμου, συνταγματική αναθεώρηση, επενδυτικό-αναπτυξιακό πλάνο), αυτομάτως θα κερδίζει κι άλλο χρόνο κι άλλη αποδοχή. Και μάλιστα έχοντας απέναντι έναν ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, πέραν της αμηχανίας του, από το φθινόπωρο μπαίνει και σε φάση πολιτικής εσωστρέφειας, καλούμενος να απαντήσει αν μπορεί και πώς να γίνει κάτι ουσιαστικά διαφορετικό απ’ αυτό που πραγματικά είναι. Γιατί η μετεξέλιξή του σε κόμμα της Κεντροαριστεράς, εκτός από τις εσωκομματικές αντιρρήσεις που υπάρχουν, είναι εύκολη στα λόγια, αλλά πολύ δύσκολη στην πράξη.

Η «Αγία Τριάδα»

ΤΡΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής σε ό,τι αφορά το λεγόμενο «παραδικαστικό», αλλά και την υπόθεση της Novartis ως σκευωρία. Πρόκειται για τρία πρόσωπα, τα οποία αποτελούν -όπως αποκαλούνται- την «Αγία Τριάδα» της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Και τα οποία φέρονται να έχουν παίξει σημαντικό ρόλο σε κρίσιμες υποθέσεις, με έντονο πολιτικό ενδιαφέρον. Κατά τούτο θεωρείται εύλογο -από πολιτικούς και δικαστικούς κύκλους- να διερευνηθεί ποιον ρόλο έχουν διαδραματίσει ακριβώς ώστε να διαπιστωθεί αν όντως ισχύουν τα όσα τους καταλογίζονται είτε από πολιτικά πρόσωπα είτε από ανώτερους δικαστικούς λειτουργούς, όπως π.χ. ο κ. Αγγελής ή η κ. Ράικου.

ΤΟ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ βρέθηκε ήδη και επισήμως στο μικροσκόπιο. Οι «Financial Times», επικαλούμενοι ανώτατες δικαστικές πηγές, έκαναν λόγο για συμμετοχή της κ. Θάνου (φωτό) στην «προώθηση» υποθέσεων, οι οποίες αφορούσαν σε πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. Ενώ η κυβέρνηση δεν έκρυψε καθόλου -το αντίθετο μάλιστα- ότι δεν την θεωρεί ανεξάρτητη, ώστε να προΐσταται μια σημαντικής Ανεξάρτητης Αρχής, όπως η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Με αποτέλεσμα η κ. Θάνου να βρίσκεται ήδη καθ’ οδόν για την απομάκρυνσή της από την Επιτροπή Ανταγωνισμού.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ είναι ο κ. Δ. Παπαγγελόπουλος, τον οποίο ο Αντ. Σαμαράς έχει κατονομάσει ως «Ρασπούτιν του παραδικαστικού». Και ο πρώην συνεργάτης του, κ. Αγγελής, κατηγορεί με τις δυο αναφορές του ότι προσπαθεί να του φορτώσει το «φιάσκο της Novartis». Ο εισαγγελέας μάλιστα έχει πει το περίφημο «δεν θα πάω εγώ φυλακή για τη Novartis» κάνοντας επίσης λόγο για «Ρασπούτιν». Ο πρώην επικεφαλής της ΕΥΠ και τέως υπουργός έχει δεχθεί κατ’ επανάληψη πολιτικά πυρά για τη στάση του ως μέλος της κυβέρνησης. Ενώ τον συνοδεύει η δημόσια δήλωση που έκανε εξερχόμενος του Μ. Μαξίμου, την επαύριον του μεγάλου συλλαλητηρίου για το Σκοπιανό, ότι η Novartis «είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους».

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ της λεγόμενης «Αγίας Τριάδος» είναι η διορισθείσα από το Μ. Μαξίμου ως γενική επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης, κ. Μ. Παπασπύρου. Η οποία έχει και στενούς οικογενειακούς δεσμούς με τον Δ. Τζανακόπουλο. Η γενική επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης είχε προκαλέσει αίσθηση -μεταξύ άλλων- με τα «πορίσματα-παρεμβάσεις» που είχε επιχειρήσει στην εισαγγελική έρευνα που βρισκόταν σε εξέλιξη, τόσο για τη Μάνδρα όσο και για το Μάτι. Η κ. Παπασπύρου επίσης έχει δεχθεί πολιτική κριτική για την άλλοτε «προστατευτική» (όταν επρόκειτο για την τέως κυβέρνηση) κι άλλοτε «επισπεύδουσα» (όταν επρόκειτο για την αντιπολίτευση) συμπεριφορά της.

«Πράσινο» από ΕΕ για την απομάκρυνση της Βασιλικής Θάνου

Η συνομιλία του Κ. Μητσοτάκη με την Ευρωπαία επίτροπο Ανταγωνισμού Μ. Βεστάγκερ έγινε προχθές αργά το μεσημέρι και, όπως λένε οι πληροφορίες, σε πολύ καλό κλίμα. Οι ίδιες πληροφορίες λένε ότι ο πρωθυπουργός -όπως είχε προαναγγείλει και στη Βουλή- ενημέρωσε πολύ αναλυτικά την κ. Βεστάγκερ για την υπόθεση της κ. Θάνου.

Ευρωπαϊκές πηγές κάνουν την εκτίμηση ότι μετά απ’ αυτήν την αναλυτική ενημέρωση της Ευρωπαίας επιτρόπου Ανταγωνισμού, το πιο πιθανό είναι να μην εγερθεί κανένα ζήτημα εκ μέρους της Ε.Ε. ως προς την απομάκρυνση της κ. Θάνου από την Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Ποτέ ξανά

Δικαιολογίες ή και εξηγήσεις για τις τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, που θόλωσαν την εικόνα της Βουλής, μπορεί να υπάρχουν. Οπως ισχύει ότι και το περιεχόμενο των τροπολογιών ουσιαστικά είναι θετικό. Ωστόσο αυτό που έγινε είναι ίσως το πρώτο σοβαρό λάθος της νέας κυβέρνησης. Δεν νοείται, μετά τα 4,5 χρόνια ΣΥΡΙΖΑ, στη διάρκεια των οποίων κακοποιήθηκαν βάναυσα οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες, να επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη και οι ίδιες τακτικές. Και η δικαιολογία, «μα, τα κάνατε κι εσείς», είναι μια δικαιολογία που ταιριάζει μόνο στη λογική του ΣΥΡΙΖΑ.

Η παραδοχή του κυβερνητικού εκπροσώπου Στ. Πέτσα ότι ήταν λάθος και η διαβεβαίωσή του ότι δεν θα επαναληφθεί ποτέ μετριάζουν τις εντυπώσεις. Θα τις διαλύσουν, μόνο αν πράγματι δεν επαναληφθεί.

Τι γίνεται στο ΚΙΝΑΛ;

Ολο και πιο διακριτές γίνονται οι «δύο γραμμές» που υπάρχουν πλέον στους κόλπους του ΚΙΝ.ΑΛ. Τελευταία αφορμή για να «τζαρτζαριστούν» ήταν το θέμα του ασύλου στα ΑΕΙ. Και μπορεί το «παρών» που επέλεξε το ΚΙΝ.ΑΛ. να τις ξεθώριασε λίγο, αλλά δεν τις έσβησε. Τουλάχιστον 5 βουλευτές του ΚΙΝ.ΑΛ. επέμεναν ότι πρέπει να ψηφιστεί η διάταξη που έφερε η κυβέρνηση, σε αντίθεση με την πλειοψηφία -υπήρχαν και οι πιο «ουδέτεροι»- η οποία αναζήτησε τακτική «ίσων αποστάσεων». Το αποτέλεσμα ήταν το «παρών», που υπό μία έννοια τα «χώραγε» όλα. Και σίγουρα σκέπασε τη διαφωνία.

Η ηγεμονία στην Κεντροαριστερά

Εχει κριθεί οριστικά το θέμα της ηγεμονίας στην Κεντροαριστερά; Αν το δει κανείς αριθμητικά-ποσοτικά, μετά το 31,5% του ΣΥΡΙΖΑ, θα απαντήσει χωρίς ενδοιασμό, ναι. Αν όμως, στη συζήτηση μπουν κι άλλες παράμετροι, όπως το πολιτικό DNA, το πραγματικό πρόγραμμα του κάθε κόμματος, οι αντιλήψεις τους για τη σύγχρονη πραγματικότητα, ο γνήσιος ευρωπαϊκός προσανατολισμός, τότε η απάντηση, χωρίς να αλλάζει ριζικά, γίνεται πιο δύσκολη. Κι αυτό γιατί είναι ήδη φανερό ότι η στροφή του ΣΥΡΙΖΑ προς την Κεντροαριστερά δεν είναι ώριμη και κυρίως συνειδητή επιλογή. Είναι πρώτα απ’ όλα τακτικισμός. Με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκφράσει ουσιαστικά τον κόσμο της σύγχρονης Κεντροαριστεράς.

Εκεί δημιουργείται μια τελευταία ευκαιρία για το ΚΙΝ.ΑΛ., το οποίο ασφαλώς είναι πολύ πιο γνήσιος εκφραστής της Κεντροαριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας. Η αξιοποίηση αυτής της ευκαιρίας, όμως, έχει μια απαράβατη προϋπόθεση: Το ΚΙΝ.ΑΛ. να μη γίνει «ουρά του ΣΥΡΙΖΑ» ούτε «συμπλήρωμά» του…

Τα απόνερα του «Δεν πληρώνω» (1)

Είναι πολύ βαριά η «κληρονομιά» που έχει αφήσει πίσω του ο ΣΥΡΙΖΑ. Κι είναι ακόμα βαρύτερο το έργο της «αποποίησής» της από την ελληνική κοινωνία. Τα κρούσματα ξυλοδαρμού εφοριακών που κάνουν ελέγχους, δηλαδή τη δουλειά τους, για την οποία τους πληρώνει ο Ελληνας φορολογούμενος, αυξάνονται και γίνονται όλο και πιο βίαια. Τελευταίο είναι το κρούσμα στον Πλατανιά Μαγνησίας, όπου δυο υπάλληλοι της ΑΑΔΕ δέχθηκαν τη βίαιη επίθεση του συζύγου μιας ιδιοκτήτριας πιτσαρίας, στην οποία διαπιστώθηκαν τρεις παραβάσεις. Λίγες μέρες πριν κάποιος άλλος στην Κρήτη πλάκωσε στο ξύλο κάποιους άλλους εφοριακούς, επειδή τον έπιασαν να μεταφέρει προϊόντα χωρίς παραστατικά…

Τα απόνερα του «Δεν πληρώνω» (2)

Πρόκειται για συμπεριφορές που πηγάζουν από την αντίληψη και τη νοοτροπία του «δεν πληρώνω». Μια νοοτροπία που ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο την υιοθέτησε, αλλά και την ενθάρρυνε προσδίδοντάς της «ηρωικά και πολιτικά» χαρακτηριστικά. Ολως τυχαίως, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε την εξουσία, αυτές οι συμπεριφορές επανεμφανίζονται. Ο Χρ. Σταϊκούρας (φωτό) και το υπ. Οικονομικών (ΥΠΟΙΚ) κατέστησαν σαφές ότι έρχονται αυστηρές ποινές για όσους βιαιοπραγούν εναντίον εφοριακών. Το ΥΠΟΙΚ σε συνεργασία με τα υπ. Δικαιοσύνης, Εσωτερικών και Προστασίας του Πολίτη, αλλά και την ΑΑΔΕ, θα αποφασίσουν αυστηρές ποινές για την προστασία των δημοσίων λειτουργών, που έχουν ως καθήκον την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Κι αυτό είναι ένα βήμα. Το επόμενο βήμα που απαιτείται είναι πολύ πιο δύσκολο και αργό στην υλοποίησή του: Να ηττηθεί η λογική του «δεν πληρώνω».

ΑΠΟΡΙΕΣ

1. Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ Π. ΠΟΛΑΚΗ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΛΗΨΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΥΠΑΡΧΗΓΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ «ΑΨΥ»;

2. ΑΛΗΘΕΥΕΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΣΤ. ΠΑΠΠΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΑΣΘ ΤΣΑΚΩΝΟΝΤΑΙ Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΟΣΕ ΜΕ ΤΗ ΛΟΥΦΤΧΑΝΣΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΛΑΒΕΙ;

3. Ο Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΠΟΧΩΡΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΚΙΝ.ΑΛ. Ή ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ;

4. ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΑΠΛΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΕ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΚΛΗΤΩΝ ΣΤΟ ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ; ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΤΡΙΠΛΑΣΙΑΣΕΙ;

Copy link
Powered by Social Snap