Το στοίχημα της ανάπτυξης

22/07/19 • 10:39 | UPD 23/07/19 • 11:11

Συνήθως το ευκολότερο πράγμα στην πολιτική είναι να κάνεις αντιπολίτευση: ειδικά στη χώρα μας, οι κυβερνήσεις δίνουν σωρηδόν τις ευκαιρίες, τα κόμματα τις αρπάζουν – και η ζωή συνεχίζεται…

Γράφει ο Στέφανος Τζανάκης

Αυτή τη φορά, τα πράγματα μοιάζουν εντελώς διαφορετικά: οι προγραμματικές δηλώσεις του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη για πρώτη φορά δεν είχαν «διαρρεύσει» – και ήταν πολύ πιο εντυπωσιακές από ό,τι είχε προαναγγελθεί. Οχι όμως στο επίπεδο των εντυπώσεων, αλλά επί της ουσίας.

Τι χρειάζεται σήμερα η χώρα; Μεγάλες αλλαγές, που θα δώσουν το σήμα για επενδύσεις – οι οποίες θα ανεβάσουν τον ρυθμό της ανάπτυξης. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει – μετά από το πρώτο εξάμηνο του 2015 – τη «βρώμικη δουλειά». Με τη στήριξη σχεδόν όλων των κομμάτων, ψήφισε -και εφάρμοσε- το 3ο μνημόνιο, που μπορεί να ήταν αχρείαστο, αλλά έμελλε να είναι το τελευταίο.

Εκτός μνημονίων, το στοίχημα είναι πλέον η ανάπτυξη. Είναι προφανές ότι η πολιτική των «υπερπλεονασμάτων Τσίπρα» – των οποίων ένα μέρος κατέληγε σε επιδόματα στις φτωχότερες κοινωνικές ομάδες – δεν θα μπορούσε παρά να έχει ημερομηνία λήξης.

Οι εξελίξεις στο ισοζύγιο το δεύτερο τρίμηνο της χρονιάς, όταν δόθηκε το λεγόμενο «δώρο Πάσχα», ήταν ενδεικτικές για το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής: μηδέν επενδύσεις – τα χρήματα πήγαν στην κατανάλωση, όπως και στις υποχρεώσεις προς το Δημόσιο.

Οι φοροελαφρύνσεις που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός – που ήταν μεγαλύτερες από εκείνες που είχαν προαναγγελθεί – αλλά και οι επιδοτήσεις που ανακοινώθηκαν, όπως εκείνες για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν έναν μοχλό για την ανάπτυξη. Και μάλιστα – επειδή η οικονομία είναι πρωτίστως κλίμα – αυτό μπορεί να συμβεί άμεσα, μέσα στο 2019.

Αν συμβεί αυτό – αν δηλαδή έχουμε μία αναπτυξιακή έκρηξη, μέσω της καλύτερης ατμόσφαιρας στην οικονομία – θα είναι η πρώτη φορά μετά από τα μνημόνια που δεν θα κατατριβόμαστε με τον αριθμητή του κλάσματος, αλλά με τον παρανομαστή, δηλαδή το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν. Και προφανώς, μετά από ένα διάστημα, θα είναι καλύτερα για όλους: για παράδειγμα, δεν θα είναι πιο δίκαιο αν τα επιδόματα γίνουν κανονικοί μισθοί για κανονική δουλειά;

Από την έντυπη έκδοση

*Ο Στέφανος Τζανάκης είναι διευθυντής έκδοσης του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής

Copy link
Powered by Social Snap