Πώς πεθαίνουν οι δημοκρατίες

30/05/19 • 12:21 | UPD 30/05/19 • 12:21

Στη Λατινική Αμερική θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως οι δικτατορίες επιβάλλονται ακόμα με τα τανκς, αλλά στην αναπτυγμένη Δύση κάτι τέτοιο μοιάζει με κακή ανάμνηση.


Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη

Οι δημοκρατικές διαδικασίες και οι δικλίδες προστασίας του Συντάγματος και του πολιτεύματος είναι πιο ισχυρές από ποτέ, αλλά με έναν περίεργο τρόπο οι ίδιες οι δημοκρατίες παραμένουν ανίσχυρες. Η συστηματική υπονόμευση και απαξίωση των θεσμών εκ των έσω, από κυβερνήσεις που έχουν εκλεγεί με δημοκρατικό τρόπο αλλά κυβερνούν με απολυταρχικό, και η ενίσχυση των λεγόμενων αντισυστημικών αλλά βαθιά λαϊκιστικών και εν τέλει επικίνδυνων δυνάμεων, είναι οι ελέφαντες που δεν βλέπουμε στο δωμάτιο.

Ο Παναγιώτης Πικραμμένος, πρώην πρωθυπουργός και επί 40 έτη υπηρετών στο Συμβούλιο της Επικρατείας φθάνοντας στο αξίωμα του προέδρου, είχε την ευκαιρία πριν από μερικούς μήνες, κατά την παρουσίαση των «Θεσμών» του Αριστείδη Χατζή, να αναφερθεί και στο βιβλίο «Πώς πεθαίνουν οι δημοκρατίες» των Αμερικανών πολιτικών επιστημόνων Steven Levitsky και Daniel Ziblatt. Αναφέρθηκε με έμφαση στο σημείο που οι αναλυτές επισημαίνουν ότι «η υπονόμευση και τελικά η κατάλυση της δημοκρατίας από αρχικώς δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες πραγματοποιείται μέσα από τον έλεγχο και τη χειραγώγηση αυτών καθαυτών των δημοκρατικών θεσμών, της Δικαιοσύνης και των ανεξάρτητων αρχών, την εξασφάλιση της υποστήριξης ή της ανοχής μέσων ενημέρωσης, την υιοθέτηση νέων κανόνων πολιτικής συμπεριφοράς, ώστε οι κυβερνώντες να βρεθούν σταδιακά σε προνομιακή θέση έναντι των αντιπάλων τους».

Ο κ. Πικραμμένος είχε επισημάνει ότι «σε όλα δε τα παραδείγματα που παραθέτουν οι συγγραφείς, αρωγοί στην εκλογή “αντισυστημικών” πολιτικών προσώπων που απειλούν τελικώς τη δημοκρατία, υπήρξαν οι μοιραίοι “συστημικοί” πολιτικοί, που τυφλωμένοι από την κλιμακούμενη αντιπαράθεσή τους με τους παραδοσιακούς πολιτικούς αντιπάλους τους, προτίμησαν να συμμαχήσουν με ακραία στοιχεία ή νομιμοποίησαν με τη στάση τους αυτά τα ακραία στοιχεία στα μάτια των εκλογέων». Αν νομίζουμε πως αυτά αφορούν μόνο τον Τραμπ και όχι το σπίτι μας, κάνουμε λάθος.

Τις τελευταίες ημέρες που διανύει ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε: Να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη για να κρατήσει την εξουσία όταν δεν θα είναι ακόμα στην κυβέρνηση. Αν προχωρήσει στην επιλογή της νέας ηγεσίας του Αρείου Πάγου χωρίς να έχει νομιμοποίηση παρά μόνο τυπική νομιμοφάνεια, θα έχει καταφέρει ένα ακόμα πλήγμα στους θεσμούς, στιγματίζοντας ταυτόχρονα ως «αρεστά» τα πρόσωπα που θα επιλεγούν. Δεν τον ενδιαφέρει όμως και ο μόνος τρόπος για να μπει τέλος στον πολιτικό κατήφορο είναι η 7η Ιουλίου.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

Copy link
Powered by Social Snap