Η Ευρώπη και ο μονόκερος

16/11/18 • 12:44 | UPD 16/11/18 • 12:44

«Εμειναν τέσσερα χρόνια σε γαλλικό έδαφος και δεν έμαθαν καν να πίνουν κρασί. Ο απομονωτισμός των Εγγλέζων, η άρνησή τους να πάρουν τους ξένους στα σοβαρά, είναι μια αφροσύνη που από καιρό σε καιρό πληρώνεται ακριβά», έγραφε το 1941 ο Τζορτζ Οργουελ.

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη

Στο βιβλίο του «Το λιοντάρι και ο μονόκερος» ο συγγραφέας του προφητικού 1984 προσπαθούσε να εξηγήσει στους αναγνώστες και τους συμπατριώτες του τι σημαίνει «Αγγλία, η Αγγλία σου». Σχεδόν οκτώ δεκαετίες αργότερα η Αγγλία του ετοιμάζεται να απομονωθεί για μία ακόμα φορά. Το Brexit, ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα του 21ου αιώνα για την Ευρώπη, είναι ένας δρόμος χωρίς γυρισμό. Χθες ανακοινώθηκε ότι στις 25 Νοεμβρίου θα γίνει έκτακτη σύνοδος κορυφής για την υπογραφή της συμφωνίας αποχώρησης.

Μπορεί στα ελληνικά καφενεία και στις πλατείες να μην είναι το πρώτο θέμα συζήτησης, όμως είναι ένα θέμα που μας αφορά και που σίγουρα θα το βρούμε μπροστά μας. Οσο και αν τα οικονομικά προβλήματα και η αγωνία για το αύριο μάς κλείνουν σε ένα εσωστρεφές καβούκι χωρίς παράθυρο στον κόσμο, δεν πρέπει να αγνοούμε ότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα στη Βρετανία θα μπορούσαν να είχαν συμβεί σε εμάς το 2015. Θα μπορούσε το Grexit να είχε προηγηθεί και να βιώναμε εμείς τώρα τις συνέπειες του «πατριωτισμού» μας. Και αν μια χώρα όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, που είχε διατηρήσει το νόμισμά του, που έχει βιομηχανία και αποτελεί μια από τις ισχυρότερες πολιτικές δυνάμεις του κόσμου, κλονίζεται τόσο ισχυρά, με την κυβέρνηση Μέι να φυλλορροεί χάνοντας τους υπουργούς της τον ένα πίσω από τον άλλο, φανταστείτε πώς θα ήταν ο κλονισμός για την Ελλάδα. Θα την ισοπέδωνε.

Αλλά δεν είναι μόνο η Αγγλία του Οργουελ που αποκολλάται από το ευρωπαϊκό σώμα. Είναι και η Ιταλία του Σαλβίνι που τραβάει το σχοινί για να δει πόσο αντέχει πριν σπάσει. Είναι όλοι αυτοί οι εθνικοί εγωισμοί που προβάλλονται με διάφορα πρόσωπα σε όλα σχεδόν τα κράτη-μέλη, που κάνουν το ευρωπαϊκό έδαφος να μοιάζει με κινούμενη άμμο. Η Ελλάδα γλίτωσε τον άμεσο κίνδυνο, όχι όμως και τον έμμεσο, από τα οικονομικά απόνερα που προκαλεί η κρίση σε Ιταλία και Αγγλία. Αλλά η κυβέρνηση, κλεισμένη στο δικό της καβούκι, αντί να δουλεύει για την ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας, δουλεύει για την πολιτική της επιβίωση. Και ο Ελληνας πρωθυπουργός, σαν να βρίσκεται σε άλλη ήπειρο, λέει στη Βουλή πως προτιμά τα λάθη των λαών από το αλάθητο των εκπροσώπων του. Ακόμα και αν οδηγούν σε συμφωνίες τύπου Brexit 585 σελίδων και 185 άρθρων;

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου