Τα χάδια των δανειστών, το ράπισμα των αγορών

16/11/18 • 12:36 | UPD 16/11/18 • 13:05

Οι δανειστές μπορεί να είναι στυγνοί αλλά όχι τρελοί. Τα λεφτά τους πίσω θέλουν και για τα υπόλοιπα δεν δίνουν μία. Οταν η κυβέρνηση Τσίπρα εμφανίζει πλεόνασμα 6,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, σχεδόν 3 δισ. περισσότερα από τον στόχο του Προϋπολογισμού, κορόιδα είναι να μουρμουράνε για το εάν πρέπει να περικοπούν κι άλλο οι συντάξεις;

Πάνος Αμυράς

Γράφει ο Πάνος Αμυράς

Από τα 6,4 δισ. πλεονάσματος τα 5 δισ. θα κατευθυνθούν για την αποπληρωμή δανείων, που σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι θα λάβουν και με το παραπάνω τα χρήματά τους. Γρήγορα και άκοπα.

Ο Τσίπρας έχει πετύχει κάτι μοναδικό. Ξιφουλκούσε κατά του Σαμαρά επειδή είχε υπογράψει πρόγραμμα για «ματωμένα» πλεονάσματα 4,5% με ανάπτυξη 3% και ο ίδιος εμφανίζει υπερπλεονάσματα 4,5% σε συνθήκες ύφεσης ή ανάπτυξης κάτω του 2%.

Ούτε ο Σόιμπλε δεν θα μπορούσε να υλοποιήσει με αυτό τον τρόπο τον Προϋπολογισμό. Να κόβει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κατά 1,3 δισ., να μπλοκάρει επιστροφές φόρου 770 εκατομμυρίων και να μειώνει τις δημόσιες δαπάνες κατά 600 εκατομμύρια για να εμφανίζει πλεόνασμα-μαμούθ που θα το στέλνει στα θησαυροφυλάκια στο Βερολίνο. Εάν δεν υπήρχε ο Τσίπρας έπρεπε να τον είχαν εφεύρει, για να παραφράσουμε μια ρήση του παρελθόντος.

Προς τιμήν του χθες ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής Φραγκίσκος Κουτεντάκης δήλωσε στον ΣΚΑΪ και στον Παύλο Τσίμα ότι όταν ο στόχος του πλεονάσματος είναι 3,5% πρέπει να επιτυγχάνεται χωρίς υπερβάσεις για να μη δημιουργούνται παρενέργειες στην οικονομία.

Και οι παρενέργειες από τα υπερπλεονάσματα της κυβέρνησης είναι ότι πάνω από 2,5 εκατομμύρια φορολογούμενοι δεν μπορούν να πληρώσουν χρέη κάτω των 500 ευρώ στην εφορία, όχι βέβαια γιατί είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές αλλά επειδή δεν έχουν τα χρήματα.

Οταν η ανάπτυξη είναι 2% του ΑΕΠ και το πλεόνασμα 4,5% σημαίνει ότι έχουμε αφαίμαξη κεφαλαίων από την αγορά προκειμένου να αποπληρωθούν δανειακές υποχρεώσεις στο εξωτερικό.

Για το λόγο αυτό οι δανειστές κάνουν όλα τα χατίρια στον Τσίπρα όταν επί «Σαραμοβενιζέλων» ο Τόμσεν ζητούσε λογαριασμό μέχρι και για το τελευταίο κονδύλι των 10 εκατομμυρίων και ο Σόιμπλε δεν έκλεινε την αξιολόγηση περιμένοντας την επόμενη κυβέρνηση της Αριστεράς. Αλλωστε οι Ευρωπαίοι έχουν αφήσει τη «βρόμικη δουλειά» στις αγορές, που τιμολογούν με τα δικά τους κριτήρια, και όχι αυτά του Μοσκοβισί, τις «επιτυχίες» της κυβέρνησης.

Για αυτό τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων έχουν εκτιναχθεί πάνω από το 4,5%, το Χρηματιστήριο έχει απαξιωθεί και οι επενδυτές σφυρίζουν αδιάφορα. Οπως έχει ειπωθεί εύστοχα από τον Γκίκα Χαρδούβελη, «οι αγορές αποτελούν τη χειρότερη τρόικα».

Σε κάθε περίπτωση το γεγονός ότι δεν θα μειωθούν περαιτέρω οι συντάξεις είναι θετικό για την οικονομία καθώς οι συνταξιούχοι κινούν την αγορά και τρέφουν τις οικογένειες των παιδιών τους. Ομως επρόκειτο για ένα μέτρο που είχε ψηφιστεί δύο φορές από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και κυρίως κανείς δεν είχε βάλει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το 2014.

Η τετραετία Τσίπρα ολοκληρώνεται με ένα κόστος που υπερβαίνει τα 86 δισεκατομμύρια, σύμφωνα με τους μετριοπαθείς υπολογισμούς της Τραπέζης της Ελλάδος. Οι συντάξεις διασώζονται αλλά η οικονομία απαιτεί μια νέα πολιτική απομείωσης βαρών, περιστολής της σπατάλης και αύξησης εισοδημάτων ώστε να μην πανηγυρίζουμε επειδή δεν φάγαμε άλλο γκολ αλλά γιατί περάσαμε στην αντεπίθεση της βιώσιμης ανάπτυξης. Τα υπόλοιπα είναι απλώς για τους «λωτοφάγους», που ακόμη πιστεύουν ότι δεν πάθαμε και τίποτα χειρότερο.

Πώς αυξήθηκε το χρέος;

Μία ενδιαφέρουσα όσο και ανησυχητική εξέλιξη σχετικά με το δημόσιο χρέος αναδεικνύει με ερώτησή του στην Κομισιόν ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κύρτσος. Συγκεκριμένα, ο κ. Κύρτσος παρατηρεί ότι υπάρχει μία σημαντική διαφορά μεταξύ της πρόγνωσης που έκανε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το ύψος του χρέους του Ελληνικού Δημοσίου για το 2018 μεταξύ Οκτωβρίου και Μαΐου.

Στην εκτίμηση του Μαΐου η πρόβλεψη για το χρέος ήταν στο 177,8% του ΑΕΠ για το 2018, ελαφρά μειωμένο σε σχέση με το 178,6% του ΑΕΠ το 2017, ενώ στην πρόγνωση του Οκτωβρίου το χρέος του Ελληνικού Δημοσίου ανέρχεται στο 182,5% του ΑΕΠ για το 2018. Η διαφορά είναι 4,7 μονάδες του ΑΕΠ και δημιουργεί δικαιολογημένο προβληματισμό καθώς φέτος έχουμε και υψηλό πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα.

*O Πάνος Αμυράς είναι ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου