Ο «τζογαδόρος» Μητσοτάκης και ο «συνετός» Τσίπρας

06/11/18 • 07:26 | UPD 06/11/18 • 07:37

Το είχε πει στην τελευταία συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ο πρωθυπουργός, το επανέλαβε χθες σε ανακοίνωσή του το Μαξίμου:

Πάνος Αμυράς

Γράφει ο Πάνος Αμυράς

«Η λογική Μητσοτάκη για την αναθεώρηση του Συντάγματος ταιριάζει σε τζογαδόρο και εκφράζει τη θεσμική του ανευθυνότητα», είναι το βασικό σχόλιο της κυβέρνησης στις προτάσεις της Ν.Δ.

Αλήθεια, όμως, εάν ο Μητσοτάκης είναι τζογαδόρος επειδή πρότεινε να κριθούν αναθεωρητέες όλες οι διατάξεις που θα προτείνουν κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ο Τσίπρας πώς μπορεί να χαρακτηριστεί; Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Ο πρωθυπουργός προσπαθεί να εμφανιστεί ως πυλώνας σταθερότητας, όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Θα λέγαμε μάλιστα ότι πληρώνει την «τζογαδόρικη» συμπεριφορά που επέδειξε τα προηγούμενα χρόνια.

Στις αρχές του 2015 ο νεοεκλεγείς Αλέξης Τσίπρας είχε όλη την ευχέρεια να έρθει σε μια συμφωνία με τους δανειστές που θα ενέτασσε τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μειώνοντας το κόστος δανεισμού και θα έδινε τέλος στη μνημονιακή περίοδο.

Αντί για τη σίγουρη επιλογή της συμφωνίας ο πρωθυπουργός έδωσε τα κλειδιά της διαπραγμάτευσης στον θιασώτη της θεωρίας των παιγνίων Γιάνη Βαρουφάκη που προσπαθήσει να μπλοφάρει με το χαρτί του Σόιμπλε. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. «τζογάρισε» με το Grexit και όταν ο Γερμανός υπουργός είπε «τα βλέπω» και δίνω και 5-6 δισ. για τις ανθρωπιστικές ανάγκες σε τρόφιμα και φάρμακα ο κ. Βαρουφάκης σηκώθηκε από το τραπέζι λέγοντας πάσο.

Μόνο που, όπως συμβαίνει με όλους τους τζογαδόρους, έτσι και ο κ. Τσίπρας ακόμη και την τελευταία στιγμή πίστευε ότι μπορούσε να ρεφάρει παίζοντας μία ακόμη παρτίδα. Αφού τα είχε θαλασσώσει στις διαπραγματεύσεις, ο πρωθυπουργός έριξε τη ζαριά του δημοψηφίσματος πιστεύοντας εκ νέου ότι θα τρόμαζε τους Ευρωπαίους.
Αποτέλεσμα ήταν να διαλυθούν οι τράπεζες, που από τότε δεν έχουν συνέλθει, οι πολίτες να φορτωθούν με νέα μνημονιακά μέτρα και η κρατική περιουσία να περάσει στα χέρια του υπερταμείου για 99 χρόνια. Ακόμη και ο Λευκός Πύργος έχει περάσει στο υπερταμείο ενώ ο Σύλλογος Αρχαιολόγων κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά των υπουργών που υπέγραψαν την απόφαση.

Το έχει αυτό ο τζόγος. Εάν δεν σε πηγαίνει το «φύλλο», θα χάσεις ό,τι έχεις και δεν έχεις. Ο κ. Τσίπρας ενδόμυχα αισθάνεται ενοχές για το τζογαδόρικο παρελθόν του και προσπαθεί να μεταφέρει τη «ρετσινιά» στον κ. Μητσοτάκη. Οσο για τον λογαριασμό, τον έχει ήδη στείλει στους φορολογούμενους.

Μετά τα Greek statistics και οι Greek companies

Η φήμη είναι περιουσία, το ξέρουν και οι πρωτοετείς των οικονομικών σχολών, και αυτό που συμβαίνει τελευταία με την ελληνική επιχειρηματικότητα εγκυμονεί πολλούς κινδύνους.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών Νίκος Καραμούζης σήμανε χθες συναγερμό τονίζοντας σε επενδυτικό συνέδριο ότι τα φαινόμενα αναξιοπιστίας του ιδιωτικού τομέα μπορούν να δημιουργήσουν εκρηκτικό μίγμα στην οικονομία σε συνδυασμό με την αρνητική εικόνα που έχει ήδη το Δημόσιο.

Για το λόγο αυτό ο κ. Καραμούζης πρότεινε την άμεση αλλαγή του νόμου για την εταιρική διακυβέρνηση γιατί η ζημιά που γίνεται στην αξιοπιστία της χώρας από τα επιχειρηματικά σκάνδαλα δεν είναι μικρότερη από την αντίστοιχη που έχει ήδη συμβεί από την αρνητική εικόνα του κράτους.

Ποιος πριμοδοτεί τους τσαρλατάνους

Ο καθηγητής Γιώργος Παγουλάτος μιλώντας χθες στο ραδιόφωνο του News247 (88.6 FM), αν και δήλωσε ότι είναι φανατικός ευρωπαϊστής, δεν έκρυψε την ανησυχία του για την πορεία της Ευρώπης εν όψει των εκλογών του Μαΐου.

«Μακάρι οι ευρωπαϊκοί λαοί να γυρίσουν την πλάτη στους λαϊκιστές και στους δημαγωγούς. Ελπίζω όμως επίσης ότι και η Ε.Ε. θα πάρει το μήνυμα, ότι η όξυνση της ανασφάλειας, η διεύρυνση των ανισοτήτων, η απομάκρυνση των ελίτ, οι αδυναμίες κοινής ευρωπαϊκής δράσης έχουν κι αυτά την ευθύνη τους για τη στροφή των πολιτών σε εμποράκους του ψεύδους και του μίσους, σε ψευτομεσσίες και τσαρλατάνους». Αυτή είναι η σωστή οπτική του ζητήματος. Η έκρηξη του λαϊκισμού στην Ευρώπη είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας των Βρυξελλών να αντιληφθούν εγκαίρως τις διαστάσεις των θεμάτων που απασχολούν τους πολίτες της Ευρώπης.

Το μεταναστευτικό δεν λύνεται μόνο με κονδύλια αλλά με πολιτικές πρωτοβουλίες ενώ η ευστάθεια στην ευρωζώνη δεν μπορεί να απειλείται για έλλειμμα 0,4% στον προϋπολογισμό της Ιταλίας.

*O Πάνος Αμυράς είναι ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου