Ποιος ηλίθιος επιτίθεται σε λεωφορείο;

01/11/18 • 10:48 | UPD 01/11/18 • 10:48

Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας όλα αποτελούν είδηση και αντιμετωπίζονται από ΜΜΕ και πολίτες ισότιμα. Άλλωστε η δεκαετία της κρίσης μάς έκανε να αναθεωρήσουμε τι θεωρούμε νορμάλ και τι όχι.

Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας όλα αποτελούν είδηση και αντιμετωπίζονται από ΜΜΕ και πολίτες ισότιμα. Άλλωστε η δεκαετία της κρίσης μάς έκανε να αναθεωρήσουμε τι θεωρούμε νορμάλ και τι όχι.

Γράφει ο Γιῶργος Μιχαηλίδης*

Ανεχτήκαμε ναρκωτικά και βία στα πανεπιστήμια, θεωρήσαμε φυσικό οι πολιτικοί να ψεύδονται και να πηγαίνουν κόντρα στην βούληση του ελληνικού λαού, δεχόμαστε bullying από την Πολιτεία σε φορολογικά ζητήματα και ο κατάλογος μακραίνει όσο κάνουμε brainstorming. Αυτό που εδώ και ώρες προσπαθώ να κατανοήσω, είναι πόσο κομπλεξικός, προβληματικός και εν τέλει ηλίθιος με όλη την σημασία της λέξεως μπορεί να είσαι για να επιτεθείς σε ένα λεωφορείο…

Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που όλα θεωρούνται εκφάνσεις της καθημερινότητας δεχόμαστε αντίστοιχα περιστατικά ως μέρος της ζωής μας εάν έχουν ένα ιδεολογικό πρόσημο. Ε, εδώ –ευτυχώς ή δυστυχώς- δεν υπάρχει κανένας ιδεολογικός μανδύας για την επίθεση σε ένα αστικό λεωφορείο, είτε αυτό έχει κόσμο είτε όχι.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, μία από τις περιπτώσεις που εξετάζει η ΕΛΑΣ έχει να κάνει με άτομο με ψυχολογικά προβλήματα που από το μπαλκόνι του επιτίθεται στα λεωφορεία. Δεν είναι, όμως, μόνο τέτοιες περιπτώσεις. Έχω βρεθεί να ακούω εμβρόντητος, συγγενικό μου πρόσωπο να περιγράφει πώς μία διαδρομή ρουτίνας μετατράπηκε σε τρόμο, όταν μία ομάδα νεαρών χωρίς κουκούλες, χωρίς να φωνάζουν συνθήματα, μπήκαν σε ένα λεωφορείο γεμάτο κόσμο και άρχισαν να σπάνε τζάμια, ακυρωτικά μηχανήματα και καθίσματα. Και δεν βρέθηκε ούτε ένας να τους αντιμιλήσει.

Όλοι βάζουμε στόχο την εκπλήρωση των καθημερινών μας υποχρεώσεων που κυκλοφορούμε αδιάφορα σαν ζόμπι στους δρόμους των πόλεών μας και σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να μας ξεκουνήσει. Εδώ ο άλλος σφάχτηκε στην πλατεία Βάθης, σύρθηκε μέχρι το αστυνομικό τμήμα και δεν βρέθηκε ένας χριστιανός, ή έστω μουσουλμάνος να καλέσει ένα ασθενοφόρο, ή την αστυνομία!

Οι επιθέσεις στα λεωφορεία είναι ανεξήγητες. Από την τσογλαναρία έως την ιδεολογική έκφραση συμπλεγματικών συναισθημάτων, ο δρόμος είναι πολύ μικρός και η μόνη λύση είναι η προστασία της δημόσιας περιουσίας, όχι απαραίτητα από εμάς (όπως διατείνεται ο Γαβρόγλου για να αποποιηθεί των ευθυνών του) αλλά σίγουρα από την πάμπτωχη πλέον Αστυνομία που δεν έχει ούτε τακάκια στα περιπολικά της.

Σωθήκαμε…

*Ο Γιῶργος Μιχαηλίδης είναι διευθυντής στο EleftherosTypos.gr

Ακολούθησέ τον στο Facebook