«Αγάπη μου συρρίκνωσα τον πρωθυπουργό»

01/11/18 • 10:33 | UPD 01/11/18 • 10:34

ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ δύο μήνες ζωής που έχει η κυβέρνηση που σχηματίστηκε στις 28 Αυγούστου, έχουν σημειωθεί μια πρωτοφανής και μείζων κρίση (αλληλοκαταγγελίες Καμμένου-Κοτζιά για χρηματισμό της κυβέρνησης), μια σοβαρή κρίση (απειλή παραίτησης της Κ. Παπακώστα), η νέα προαναγγελία της αποχώρησης του κυβερνητικού εταίρου και 2-3 ελάσσονες κρίσεις μεταξύ υπουργών. 

Γράφει ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Πολλά και μεγάλα προβλήματα, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν πρόκειται για την κυβέρνηση με την οποία ο Α. Τσίπρας ήθελε να πάει στις εκλογές.

ΟΙ ΠΑΣΗΣ φύσεως επικοινωνιακοί αντιπερισπασμοί που έχουν γίνει και γίνονται δεν καταφέρνουν να κρύψουν την πραγματική εικόνα: μιας κυβέρνησης που «γέρασε» μέσα σε μόλις δύο μήνες κι ενός ανίσχυρου πρωθυπουργού, ο οποίος έχει «συρρικνωθεί» κι άλλο.

Η εικόνα του άλλοτε κραταιού, επικοινωνιακά λαμπερού και εσωκομματικά αναμφισβήτητου Α. Τσίπρα μοιάζει με μακρινή ανάμνηση. Η πολιτική βλάβη που υπέστη ο πρωθυπουργός παρακολουθώντας αμίλητος δύο κορυφαίους υπουργούς του να εκστομίζουν μπροστά του κι ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου απίστευτες καταγγελίες ο ένας για τον άλλον αποδεικνύεται πολύ βαριά.

Η τακτική της στρουθοκαμήλου που ακολούθησε τις πρώτες κρίσιμες μέρες μετά το πρωτοφανές επεισόδιο και η αποδοχή της «παραίτησης» του Ν. Κοτζιά τον κατέστησαν ακόμα πιο ευάλωτο και ανίσχυρο.

Ο Α. ΤΣΙΠΡΑΣ με τη στάση που υιοθέτησε εμφανίστηκε ανακόλουθος με τα πραγματικά πιστεύω του και -κυρίως-«εκβιάσιμος» από τον κυβερνητικό του εταίρο. Πριν απ’ αυτήν την ήττα ο Α. Τσίπρας είχε υποστεί άλλες δύο μικρότερες, αλλά εσωκομματικά σημαντικές, ήττες. Είχε αποτύχει να κάνει τον Ν. Παππά γραμματέα του κόμματος, όπως απέτυχε να τον αναβαθμίσει στον τελευταίο ανασχηματισμό, αφήνοντάς τον στην «εξορία της Καλλιθέας».

Και στις δύο περιπτώσεις ο πρωθυπουργός «έπεσε» πάνω στη σθεναρή αντίδραση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης και υποχώρησε, «τσαλακώνοντας» έναν από τους πιο στενούς συνεργάτες του. Το «μήνυμα» όμως είχε δοθεί: Ο Α. Τσίπρας δεν είναι πια ο πανίσχυρος ηγέτης, που έκανε ό,τι ήθελε στο κόμμα ή στην κυβέρνηση.

Ο ΠΡΩΤΟΣ που εκμεταλλεύτηκε τη «νέα πραγματικότητα» ήταν ο Π. Καμμένος, ο οποίος κάνει και τον ΥΠΕΞ πλέον. Δεν είναι τυχαίο ότι η Κ. Παπακώστα όταν συγκρούστηκε με την Ο. Γεροβασίλη για τις έκτακτες κρίσεις στην ΕΛ.ΑΣ. προσέτρεξε στον υπ. Εθνικής Αμυνας. Οπως δεν είναι τυχαίο ότι «απείλησε» με παραίτηση η Κ. Παπακώστα. Η οποία κάτω από άλλες συνθήκες -όπως υποστηρίζουν άνθρωποι που τη γνωρίζουν καλά- «δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει κιχ, με κίνδυνο να χάσει την υπουργική καρέκλα». Η Κ. Παπακώστα ξέρει -όπως και άλλοι- ότι μια τέτοια ετερόκλητη και οριακής πλειοψηφίας κυβέρνηση, η οποία διευθύνεται από έναν πολιτικά εξασθενημένο πρωθυπουργό, έχει ανάγκη την ΚΑΘΕ ΜΙΑ ψήφο.

ΠΡΟΣΩΠΑ που βρίσκονται κοντά στην υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη, ερμηνεύοντας τη στάση της, εκτιμούν ότι η πιο σημαντική απειλή που «εκτόξευσε» δεν ήταν αυτή της παραίτησής της, αλλά της μη ψήφισης της συμφωνίας των Πρεσπών. Ισως για αυτό δεν άρκεσαν ούτε η μακρά συνομιλία της με την Ο. Γεροβασίλη στο εντευκτήριο της Βουλής ούτε η πυροσβεστική παρέμβαση του Π. Καμμένου, αλλά χρειάστηκε μια έστω και ολιγόλεπτη τετ α τετ συνάντηση με τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Ο οποίος τη δέχθηκε.

«ΑΝ ΠΡΙΝ από 3-4 χρόνια έλεγε κάποιος ότι ο Τσίπρας θα γινόταν παράκλητος του Καμμένου ή της Παπακώστα, θα τον παίρναμε με τις πέτρες», έλεγε ιστορικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις, αλλά και την εικόνα της κυβέρνησης.

ΤΟΣΟ ΤΟ δημοσκοπικό φλερτ με το 20% όσο και η προσωπική πολιτική αποδυνάμωση του πρωθυπουργού δημιουργούν νέες συνθήκες αστάθειας. Με αποτέλεσμα το ούτως ή άλλως «ετερόκλητο άθροισμα» που αποτελεί τη σημερινή κυβέρνηση να καθίσταται ακόμα πιο εύθραυστο, αλλά και πιο ευάλωτο σε πάσης φύσεως «πολιτικά ατυχήματα».

Είναι προφανές ότι η αντοχή του δοκιμάζει τα όριά της και παίζει με το χρόνο. Το πρόβλημα για τη χώρα είναι ότι αυτό το μήνυμα πολιτικής αβεβαιότητας και αστάθειας φτάνει και στις αγορές και στους ξένους εν δυνάμει επενδυτές.

Ποιο ήταν το νόημα;

Η αντίδραση της οικογένειας Κατσίφα στην «περίεργη» διαρροή που έγινε από την ΕΛ.ΑΣ. για τον αδικοχαμένο γιο της ήταν οργισμένη. Μέσω του δικηγόρου της, του κ. Γιοβανόπουλου, κατήγγειλε ότι ο Γ. Κατσίφας είχε απαλλαγεί από κάθε κατηγορία όταν το 2008 -σύμφωνα με τη διαρροή της ΕΛ.ΑΣ.- είχε συλληφθεί έχοντας πάνω του μισό κιλό κάνναβης. Και προανήγγειλε, μάλιστα, ότι θα κινηθεί και νομικά γι’ αυτήν τη διαρροή.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, παραμένει εξαιρετικά «περίεργη» και ακατανόητη η διαρροή που έκανε η ΕΛ.ΑΣ. -χρησιμοποιώντας το κρατικό ΑΠΕ-ΜΠΕ-σε μια στιγμή που επικρατούσε το απόλυτο σκοτάδι για το πώς δολοφονήθηκε ο 35χρονος και οι αλβανικές αρχές δεν ήταν καθόλου συνεργάσιμες με τις ελληνικές αρχές. Πόσω μάλλον εάν διέρρευσε ένα fake news. Γιατί και η μισή αλήθεια fake news είναι.

Τον μόνο σκοπό που εξυπηρετούσε αυτή διαρροή ήταν η δημιουργία της εντύπωσης ότι ο Γ. Κατσίφας εκτός από εθνικιστής (η σελίδα του στο FB το δείχνει καθαρά) ήταν και εγκληματικό στοιχείο αφού είχε συλληφθεί για διακίνηση σημαντικής ποσότητας ναρκωτικών!

Τι ακριβώς εξυπηρετούσε κάτι τέτοιο και μάλιστα τη δεδομένη στιγμή; Γιατί τέτοια πρεμούρα από την ΕΛ.ΑΣ. και το «πρόθυμο ΑΠΕ-ΜΠΕ»; Πέρα από το να δώσουν τροφή στα διαδικτυακά τρολς να δώσουν τη μάχη της υπεράσπισης των «Αλβανών μπάτσων», οι οποίοι περίπου «καλά έκαναν» στο «εθνίκι με το καλάσνικοφ»;

Ξεκίνησε η προανάκριση

Ξεκίνησε η προανάκριση για το πώς βρέθηκαν σε 4 υπουργεία οι φάκελοι του ΑΣΕΠ με τα στοιχεία των υποψήφιων διοικητικών γραμματέων. Η προανάκριση ξεκίνησε μετά τη μηνυτήρια αναφορά που έχουν καταθέσει οι τομεάρχες της Ν.Δ. Γ. Γεωργαντάς και Ν. Παναγιωτόπουλος, οι οποίοι και εκλήθησαν από τον εισαγγελέα να καταθέσουν την ερχόμενη εβδομάδα ως μάρτυρες.

Ανάμεσα στα ποινικά αδικήματα που εξετάζονται είναι και η διαρροή «αυστηρά προσωπικών δεδομένων». Ωστόσο το… πολιτικό αδίκημα μάλλον είναι προφανές και δεδομένο. Η κυβέρνηση επιχείρησε να «μαγειρέψει» τη διαδικασία, ώστε να τοποθετηθούν διοικητικοί γραμματείς «δικά της παιδιά», τα οποία μάλιστα θα παραμείνουν και με την επόμενη κυβέρνηση, αφού έχουν δεδομένης διάρκειας θητεία. Δεν είναι τυχαίο απ’ αυτήν την άποψη ότι η συντριπτική πλειοψηφία των νυν γενικών γραμματέων -οι οποίοι έχουν τοποθετηθεί με κομματικά κριτήρια- έχει καταθέσει αίτηση για τις θέσεις των διοικητικών γραμματέων.

Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η κραυγαλέα μεθόδευση έγινε στο πλαίσιο της μνημονιακής υποχρέωσης για την… αποκομματικοποίηση της Δημόσιας Διοίκησης! Ομως, απ’ ό,τι φαίνεται, τα ακόμα πιο ενδιαφέροντα είναι μπροστά…

Απορίες

1.Πώς να εξηγείται άραγε το γεγονός ότι η κ. Δούρου, που υπήρξε σιωπηλή όταν έγινε η «στραβή στη βάρδιά της», τώρα που πλησιάζει η ώρα της Δικαιοσύνης γίνεται λαλίστατη;

2.Η δήλωση της κ. Φωτίου, «όσα παιδάκια βρήκαν θέση σε παιδικό σταθμό δεν έμειναν… εκτός», δεν είναι η δήλωση του μήνα;

Από την στήλη «ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ» στην έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου