«Σημαδεμένα χαρτιά» ή λαϊκή ετυμηγορία;

31/10/18 • 12:17 | UPD 31/10/18 • 12:17

ΑΡΚΕΣΕ η ομιλία του πρωθυπουργού στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να πέσουν και τυπικά οι μάσκες για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Για την ακρίβεια η μάσκα της απροκάλυπτης προσπάθειας για την εργαλειοποίηση της αναθεώρησης, με στόχο την αλλαγή της ζοφερής, για την κυβέρνηση, ατζέντας. Η άγαρμπη προσπάθεια αντιπερισπασμού δείχνει να «σβήνει» πριν καν υπάρξει.

Γράφει ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Ο Α. ΤΣΙΠΡΑΣ μες τη βιασύνη του δεν κατάφερε να κρύψει πού, πώς και με ποιους «το πάει». Τα 14+1 σημεία που παρουσίασε για την αναθεώρηση του Συντάγματος παραπέμπουν σε μια σκόπιμα «μικρή αναθεώρηση», η οποία ξεχειλίζει ιδεοληψία και πολιτική εμμονή. Μια πρόταση η οποία από την αφετηρία της αποσκοπεί σε ιδεολογικοπολιτική-διχαστική σύγκρουση και όχι σε συναινετική διαμόρφωση των προς αναθεώρηση διατάξεων. «Το πάει» λοιπόν στη σύγκρουση. Και πώς «το πάει»; Με πρωτοφανή κουτοπονηριά και ασυγκράτητο κυνισμό. Αρνείται να μπουν στην ατζέντα όλες οι προτάσεις για την αναθεώρηση και στην επόμενη Βουλή -ούτως ή άλλως για την ολοκλήρωση της αναθεώρησης θα χρειαστεί και η επόμενη Βουλή- να αποφασιστεί το ακριβές περιεχόμενο της αναθεώρησης. Αρνείται τη συναινετική αναθεώρηση. Οπως αρνείται και να μεσολαβήσει η γνωμοδότηση του ελληνικού λαού, ο οποίος θα διαμορφώσει με την ψήφο του τη σύνθεση της επόμενης Βουλής. Και προφανώς διά της ψήφου του θα έχει προκρίνει ή απορρίψει κάποιες από τις προτάσεις που θα έχουν κατατεθεί στο μεταξύ.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ έχει το περίσσευμα πολιτικού θράσους να επιδιώξει τη διαμόρφωση μιας «κλειστής» και δεσμευτικής ατζέντας που στηρίζεται σε μια πολιτικά ερμαφρόδιτη, ευκαιριακή και χωρίς κοινωνικό έρεισμα πλειοψηφία. Εξ ου και με ποιους «το πάει»: Βάζοντας στην ίδια μοίρα τον Κ. Μητσοτάκη, τη Φ. Γεννηματά και τον Δ. Κουτσούμπα με την… Κ. Παπακώστα, τον… Ν. Νικολόπουλο και το μέλος του ΚΙΝ.ΑΛ. Γ. Παπανδρέου.

ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι ασαφές και αδιευκρίνιστο. Και οι προθέσεις του πρωθυπουργού είναι εντελώς διαφανείς. Αυτό όμως που συνεχίζει να εντυπωσιάζει είναι η άνεση την οποία διαθέτει να αντιστρέφει την πραγματικότητα, προσβάλλοντας τη νοημοσύνη του πολίτη. Π.χ. ο πρωθυπουργός που υποκατέστησε την πολιτική με τον τζόγο-χωρίς να ξέρει κιόλας, όπως ομολόγησε αργότερα, είχε το «θάρρος» να κατηγορήσει τον Κ. Μητσοτάκη ότι είναι «τζογαδόρος»! Αξιοθαύμαστη πράγματι η «άνεση» του πρωθυπουργού.

ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ όμως «τζογαδόρος»; Εννοεί ότι είναι «τζόγος» να υπάρξει μια ατζέντα αναθεώρησης η οποία θα συμπεριλαμβάνει όλες τις προτάσεις όλων των κομμάτων κι αφού μεσολαβήσουν οι εκλογές και αποτυπωθεί η λαϊκή βούληση, η επόμενη Βουλή να αποφασίσει τι και πώς θα αναθεωρηθεί. Αυτό κατά τον Α. Τσίπρα είναι «τζόγος». Εξ ου και κάποιες «κομματικές ντουντούκες» είπαν ότι η Ν.Δ. θέλει… «αναθεώρηση ρουλέτα», εκλαϊκεύοντας το μεγαλοφυές σχέδιο του μόνου «Ευρωπαίου Ηγέτη» που έχει μείνει στο «κάδρο» των ηγετών του 2015, μετά την εξαγγελθείσα αποχώρηση της Α. Μέρκελ από την ηγεσία του κόμματός της. «Ρουλέτα» είναι, «όποιος κερδίσει τις εκλογές κάνει και την αναθεώρηση»! «Ρουλέτα» είναι να έχει λόγο και ο ελληνικός λαός!

ΚΑΙ ΔΕΝ είναι «καφενιακός τζόγος», παιχνίδι με «σημαδεμένα χαρτιά». Δηλαδή μια ενδεχόμενη ευκαιριακή πλειοψηφία που μπορεί να διαμορφωθεί στην παρούσα Βουλή, με βουλευτές που έχουν εκλεγεί με άλλα κόμματα κι έφυγαν χωρίς να παραδώσουν τις έδρες τους ή με «αρχηγούς χωρίς κόμματα». Αυτό προφανώς είναι «πολιτική» και μάλιστα με «αριστερό πρόσημο» και πλεόνασμα «ηθικού πλεονεκτήματος». Και κυρίως… δεν θυμίζει καθόλου τους «παπατζήδες της Ομόνοιας» με το γνωστό χαρτόκουτο, πάνω στο οποίο παίζουν «τον παπά», κλέβοντας αφελείς περαστικούς.

«ΚΟΡΟΪΔΑ -όμως- δεν υπάρχουν πια, τα πάτησε το ασημένιο βέλος του Παππά».

Πρωθυπουργός χώρας ή αρχηγός καραβανιού;

Απολύτως δικαιολογημένη η ευαισθησία του πρωθυπουργού ν’ απαντήσει στην επιστολή της μητέρας του αδικοχαμένου Ζακ Κωστόπουλου. Κατανοητός κι απολύτως σεβαστός ο ιδιαίτερος συναισθηματισμός που αποπνέει η απαντητική επιστολή του πρωθυπουργού στη χαροκαμένη μάνα. Η δημοσίευση της απαντητικής επιστολής του πρωθυπουργού στη μητέρα του αδικοχαμένου Ζακ συνέπεσε με το σπαραγμό μιας άλλης μάνας που έχασε το παιδί της. Της μητέρας του Γ. Κατσίφα. Ισως η μητέρα του 35χρονου που δολοφονήθηκε από τις Ειδικές Δυνάμεις της αλβανικής αστυνομίας του Ράμα να μην ξέρει γράμματα για να γράψει μια επιστολή στον πρωθυπουργό. Αλλά ο σπαραγμός της ακούστηκε δυνατά, χωρίς έναν παρηγορητικό λόγο. Αλλωστε η δολοφονία του παιδιού της είναι στα όριά του να γίνει «διπλωματικό θέμα» μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας. Υπάρχει όμως και μια άλλη μάνα που έχει στείλει επιστολή στον πρωθυπουργό εδώ και πάνω από δυο μήνες. Η μητέρα του 25χρονου Νικόλα Μουστάκα, ο οποίος έχασε τη ζωή του άδικα στο Λόφο του Φιλοπάππου ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο. Ο πρωθυπουργός δεν απάντησε ποτέ σ’ αυτή τη χαροκαμένη μάνα. Παιδί το ένα, παιδιά και τα άλλα. Μάνα η μια, μάνες και οι άλλες. Κι όμως η ευαισθησία του πρωθυπουργού αποδεικνύεται επιλεκτική. Ο Α. Τσίπρας ασφαλώς έχει λόγους ώστε να τον αγγίζει διαφορετικά ο Ζακ απ’ ό,τι ο Νικόλας ή ο Γιώργος. Ο καθένας μπορεί να έχει τέτοιους λόγους. Είναι εντελώς άλλο πράγμα όμως να είναι κανείς απλός πολίτης και να έχει επιλεκτική ευαισθησία κι εντελώς άλλο ο πρωθυπουργός μιας χώρας να δείχνει επιλεκτική ευαισθησία. Πόσω μάλλον όταν η πρωθυπουργική ευαισθησία είναι απροκάλυπτα «ιδεολογική» και «πολιτική». Για τον πρωθυπουργό της χώρας ΟΛΕΣ οι αδικοχαμένες ζωές Ελλήνων πολιτών οφείλουν να έχουν την ίδια αξία. Ωστε ΟΛΟΙ οι πολίτες να αισθάνονται τον ΙΔΙΟ σεβασμό και την ΙΔΙΑ ασφάλεια. Αλλιώς κάποιος που είναι πρωθυπουργός και δεν δείχνει την ίδια ευαισθησία για όλες τις αδικοχαμένες ζωές, δεν είναι πρωθυπουργός της χώρας. «Αρχηγός καραβανιού» μπορεί να είναι το πολύ πολύ.

«Μέρκελ θα λες και θα κλαις»;

Είναι η ίδια η «μάνταμ Μέρκελ» στην οποία πριν από 4 χρόνια της φώναζε «Go back» που τώρα έχει προκαλέσει κατήφεια στο Μ. Μαξίμου, ανακοινώνοντας την αποχώρησή της από την ηγεσία του CDU. Ολοι ξέρουν -και ήξεραν- ότι η Α. Μέρκελ ανήκε στην «αριστερή πτέρυγα» του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας. Οπως και, ότι η κριτική που δεχόταν και δέχεται είναι από τη «δεξιά πτέρυγα» του κόμματός της. Γι’ αυτό και σχεδόν προεξοφλείται ότι ο διάδοχος θα είναι «πιο δεξιός» από τη Γερμανίδα καγκελάριο. Μέχρι και ο «σκληρός» Β. Σόιμπλε ακούγεται σαν μεταβατική λύση έως τις εκλογές του 2021. Κι όμως, μέχρι η Α. Μέρκελ να γίνει η προστάτης του Α. Τσίπρα και ο Α. Τσίπρας ο πιο υπάκουος «μαθητής» της, χτίστηκε ολόκληρη πολιτική καριέρα με το «Go back, μάνταμ Μέρκελ»…

Απορίες

1. Δηλαδή Γεροβασίλη-Παπακώστα 10-0 για τις κρίσεις στην ΕΛ.ΑΣ. κι ας είναι «αρχηγός κόμματος» η Παπακώστα; Αν δεν ήταν;

2. Η εξαγορά του 50,1% του Alpha από τη Motor Oil πόσο μεγάλο πολιτικό βάθος έχει;

3. Ο Τσίπρας «κατηγορεί» τον Μητσοτάκη για το άρθρο 86 και δεν του είπε «όταν εγώ ερχόμουν, εσύ πήγαινες»;

Από την στήλη «ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ» στην έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου