Η θεωρία του (ελληνικού) χάους

24/10/18 • 11:42 | UPD 24/10/18 • 11:42

Τυχαίνει, κάποιες φορές, να ακούς ή να διαβάζεις σχεδόν την ίδια στιγμή εντελώς διαφορετικές γεγονότα, απόψεις και στάσεις ζωής που περιστρέφονται γύρω από το ίδιο θέμα. Και τότε είναι που παθαίνεις απανωτά σοκ για το πώς σκέφτονται πολίτες και πολιτικοί.

Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*

ΣΥΜΦΩΝΑ με καταγγελίες γονέων, οι μαθητές της Β’ τάξης του εξαθέσιου δημοτικού σχολείου Τρανοβάλτου Κοζάνης έμειναν ξαφνικά χωρίς δασκάλα! Ο λόγος; Η εκπαιδευτικός αποσπάστηκε από την οργανική της θέση στο γραφείο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Και το πρόβλημα στο συγκεκριμένο θέμα δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Η εκπαιδευτικός θα μπορούσε να είχε αποσπαστεί στο γραφείο οποιουδήποτε βουλευτή οποιουδήποτε κόμματος. Το πρόβλημα είναι η λογική του «βολέματος» με την οποία αντιμετωπίζει η εκπαιδευτικός τη δουλειά της και βέβαια το πώς αντιμετώπισαν οι υπηρεσίες το αίτημα. Δεν σκέφθηκαν καν να περιμένουν πρώτα να βρουν κάποιον εκπαιδευτικό να αντικαταστήσει τη δασκάλα, λες και υπήρχε κάποιος τόσο επείγων λόγος για να φύγει άμεσα από το σχολείο.

ΤΗΝ ίδια περίπου ώρα, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, σχολιάζοντας το χάος από χιλιάδες έγγραφα το οποίο επικρατεί πάνω στο γραφείο του Κώστα Γαβρόγλου, ανέβασε στο twitter φωτογραφία στην οποία απεικονίζεται ο Αϊνστάιν μπροστά στο δικό του «χαοτικό» γραφείο. Και έγραψε: «Δείτε τη θλιβερή εικόνα του γραφείου αυτού του τύπου, Αϊνστάιν νομίζω τον έλεγαν. Με τέτοια ακαταστασία σίγουρα θα ήταν αποτυχημένος. Χειρότερος και από τον Γαβρόγλου! Καμία σχέση με αριστεία», παραλληλίζοντας τον υπουργό Παιδείας με τον κορυφαίο επιστήμονα.

ΣΤΟ μόνο που μοιάζει ο Γαβρόγλου με τον Αϊνστάιν είναι προφανώς το παρουσιαστικό. Γιατί αν πραγματικά ήταν ιδιοφυής, δεν υπήρχε περίπτωση να παρομοίαζε τα μέλη του Ρουβίκωνα με «ένα παιδί που το πιάνει ο δάσκαλος να αντιγράφει», ούτε ότι πρέπει οι ίδιοι οι φοιτητές «να διεκδικήσουν το χώρο τους» αν θέλουν να υπάρχει «ειρήνη» στους πανεπιστημιακούς χώρους.

ΤΗΝ ώρα, λοιπόν, που είχαν αρχίσει να βγαίνουν… καπνοί από τα αφτιά μου, ξεκίνησα να διαβάζω τη συνέντευξη που είχε δώσει στην «Καθημερινή» ο Δημήτρης Νανόπουλος. Ορίστε, λοιπόν, τι είπε ο διακεκριμένος καθηγητής και ερευνητής: «Οι νεοελληνικές τζάμπα μαγκιές του είδους εμείς είμαστε πιο έξυπνοι… Την τύφλα μας είμαστε, είμαστε προφανώς έξυπνοι, αλλά δεν μπορούμε να κοροϊδέψουμε τους άλλους… Ενας από τους λόγους που οι Ελληνες διαπρέπουν στο εξωτερικό είναι αφενός ότι έχουν το μυαλό και αφετέρου ότι βρίσκουν ένα περιβάλλον που έχει πειθαρχία και μεγαλουργούν… Εκανα πολύ καλά που έφυγα, γιατί θα είχα χαθεί… Και σε αυτούς που ρωτάνε τι θα γίνει με την Ελλάδα, η απάντηση είναι ότι, όταν οι άνθρωποι και οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα σοβαρευτούν και μάθουν να χρησιμοποιούν τη χρυσή ευκαιρία που είναι οι Ελληνες του εξωτερικού, θα δείτε πόσο μπροστά θα πάμε, και τότε θα πουν τι καλά που έφυγαν όλοι αυτοί».

ΕΤΣΙ απλά. Από τη μια το κομματικό βόλεμα, η συντροφική κολακεία και η μπαχαλοποίηση των πανεπιστημίων και της καθημερινότητας. Από την άλλη η αξιοκρατία, η μετριοπάθεια, ο ρεαλισμός και η αναγκαία μεταρρύθμιση νοοτροπίας. Δύο διαφορετικοί κόσμοι. Στο χέρι μας είναι να διαλέξουμε σε ποιον θέλουμε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας.

*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου