Rolling stones στην οδό Πειραιώς

06/10/18 • 11:47 | UPD 06/10/18 • 11:47

Ας το πάρουμε ανάποδα. Το σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι, που «συμβολίζει την πάλη για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης», παραμένει ίδιο και απαράλλακτο εδώ και 100 χρόνια. Προφανώς επειδή η καπιταλιστική εκμετάλλευση εξακολουθεί να καταπιέζει το προλεταριάτο.

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Να λοιπόν ένα πολιτικό σύμβολο και ένα πολιτικό κόμμα που δεν νιώθει καμία επιθυμία ανανέωσης ούτε στην εικόνα ούτε στον λόγο του. Στον αντίποδα, οι περισσότεροι πολιτικοί σχηματισμοί που δραστηριοποιήθηκαν διαχρονικά στην Ελλάδα έχουν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο αλλάξει. Κάποια κόμματα εξελίχθηκαν στον σκληρό πυρήνα τους, άλλα κόμματα διεύρυναν την ιδεολογική τους βάση, κάποια δεν μπόρεσαν να περάσουν στη νέα εποχή και εξαφανίστηκαν και μερικά φόρεσαν απλώς τα ρούχα τους αλλιώς. Αυτές οι πολιτικές μεταμορφώσεις συνοδεύονταν σχεδόν πάντα και από αλλαγή συμβόλων.

Το νέο έμβλημα της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτεί, σύμφωνα με την ηγεσία του, ένα κόμμα ανοιχτό στην κοινωνία και τις νέες ιδέες. Ο μοντέρνος σχεδιασμός του σε άλλους άρεσε και σε άλλους όχι. Το ίδιο άλλωστε είχε συμβεί και όταν παρουσίασε το Κίνημα Αλλαγής το κόκκινο/μπλε/πράσινο ρόδο του, το ίδιο είχε συμβεί και πιο παλιά όταν πείραξε για πρώτη φορά τον πράσινο ήλιο. Ετσι πάει, η δράση φέρνει αντίδραση. Και αυτό δεν είναι κακό, είναι καλό. Πολύ καλό. Οσοι κριτίκαραν σκληρά, όσοι επιστράτευσαν το χιούμορ τους -εμπνευσμένο, κρύο ή κακοπροαίρετο- και όσοι χειροκρότησαν το νέο σύμβολο της οδού Πειραιώς συμμετείχαν σε ένα δημόσιο πολιτικό διάλογο γύρω από την ταυτότητα των κομμάτων και αυτό έχει μεγάλη σημασία.

Προφανώς δεν πιστεύει κανείς πως αρκεί ένα όνομα ή ένα λογότυπο για να φέρει την ανανέωση. Η ουσία βρίσκεται στις προγραμματικές θέσεις των κομμάτων, στον λόγο που εκφέρουν τα στελέχη τους και κυρίως στις πράξεις τους. Η μεγάλη πρόκληση για τα σημερινά κόμματα, ανεξαρτήτως αν είναι κόμματα εξουσίας ή όχι, είναι αν μπορούν να πιάσουν τις αγωνίες και τους φόβους της νέας γενιάς και να τα μετουσιώσουν σε σοβαρές προτάσεις. Αν μπορούν να αλλάξουν νοοτροπία και από γηρασμένοι μηχανισμοί κινητοποίησης περιφερόμενων κλακαδόρων να γίνουν δεξαμενές σοβαρής πολιτικής σκέψης και δράσης. Αν μπορούν να γίνουν Rolling Stones, αφού μόνο οι πέτρες που κυλάνε δεν χορταριάζουν.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου