Μια Ελληνίδα Cardi B

Θα μπορούσε να κάνει popstar μια στριπτιζέζ το ελληνικό κοινό;

31/07/18 • 16:31 | UPD 31/07/18 • 16:31

Από τον Βαγγέλη Λημνιώτη

Το 2018 είναι η χρονιά που η αμερικανική μουσική δέχτηκε μια τεράστια ένεση ανανέωσης και ενδυνάμωσης. Κυρίαρχο όνομα σε αυτό είναι της Cardi B. Η Αμερικανίδα ράπερ αποτελεί το μουσικό φαινόμενο της χρονιάς ως τώρα, αφού κατακτά συνεχώς κορυφές στα charts, την ζητάνε όλα τα μεγάλα ονόματα για ντουέτο και είναι ουσιαστικά μια χρηματιστηριακή μετοχή με διαρκές limit up.

Πριν λίγες μέρες συμπλήρωσε τρεις σερί βδομάδες στην κορυφή του Billboard Hot 100 στις ΗΠΑ. Το τραγούδι I Like It με τον Τζέι Μπάλβιν παίζει σε όλα τα κλαμπ στις ΗΠΑ και στα ραδιόφωνα. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά μέσα στο έτος που συνέβη αυτό. Την πρώτη ήταν με το Bodak Yellow ένα single που επί της ουσίας της έστρωσε το χαλί για την κατάκτηση της κορυφής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Cardi B ξεπέρασε την Τέιλορ Σουίφτ και την Μπιγιόνσε για τη φετινή χρονιά. Στα επερχόμενα Grammy προβλέπεται να σαρώσει. Οι δύο κορυφές στο Billboard την έκαναν την πρώτη ράπερ που το πέτυχε αυτό. Όλοι μιλούν για το διαφορετικό που φέρνει στην χιπ χοπ σκηνή και εστιάζει σε άλλες θεματικές σε σχέση με τα μοτίβα της Nicki Minaj.

Και κάπου εδώ αντιλαμβάνεται κανείς την δύναμη της βιομηχανίας της σοουμπίζ των ΗΠΑ. Μια βιομηχανία που αν το θέλει, μπορεί να κάνει σταρ τον κάθε ένα. Θα μπορούσε αύριο να αποφασίσει να πάρει έναν άστεγο και να τον κάνει ροκστάρ μέσα σε 5 μήνες. Δεν είναι μόνο θέμα ισχύος. Είναι και ζήτημα του πόσο καλά θεμελίωσαν αυτή την ισχύ. Πόσο επιμέρισαν την ανάλυσή τους προς το κοινό για να πλάθουν τους αστέρες.

Η Cardi B ήταν μια πρώτης τάξεως στριπτιζέζ πριν γίνει αυτό το φαινόμενο. Για αρκετούς μήνες εξασκούνταν στις ρίμες και όταν έφτασε στο επίπεδο που ήθελε, παράτησε το lapdancing και το stripping και έγινε ράπερ. Σε αρκετές μεγάλες αγορές του κόσμου θα μπορούσε να συμβεί αυτό. Να αποδεχτεί δηλαδή το κοινό μια κοπέλα με τέτοιο background. Στην Ελλάδα όμως…;

Στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε με τίποτα μια πρώην στριπτιζέζ να αναρριχηθεί. Όχι μόνο γιατί δεν υπάρχει η δυνατότητα για να βγει κάτι τόσο ισχυρό όσο η Cardi. Αλλά περισσότερο γιατί θα υπήρχε μια μεγάλη μερίδα κοινού που θα την χλεύαζε και θα εστίαζε τόσο πολύ σε αυτό, ώστε θα της διέλυε την διάθεση να αποδείξει το αντίθετο.

Κι αυτό είναι μια συμβολική μεν, χαρακτηριστική δε ένδειξη για ένα πολύ σημαντικό παράδοξο. Ενώ ως κοινωνία δεν είμαστε πιο συντηρητικοί από τους Αμερικάνους, στον τομέα της ψυχαγωγίας και του θεάματος επιμένουμε σε παραδοσιακά πράγματα που έχουν κορεστεί.