Είμαστε ό,τι γράφουμε στο facebook

11/07/18 • 13:10 | UPD 11/07/18 • 13:10

Σκεφτείτε μια διαδικασία καταγραφής των συζητήσεων και των δημοσιευμένων σχετικά με ένα κόμμα στα social media. Σκεφτείτε έναν τρόπο για την παρακολούθηση της συμπεριφοράς του κοινού και της άποψής που έχει για το ίδιο το κόμμα και τα πρόσωπα που το συναπαρτίζουν. Τι σχόλια κάνουν το κοινό, οι ψηφοφόροι, οι εν δυνάμει ψηφοφόροι, οι πολιτικοί αντίπαλοι;

Γράφει ο Γιώργος Κουμπαράκης

Αναλογιστείτε το κέρδος από αυτή του είδους την πληροφορία, εάν είστε αρχηγός κόμματος. Μπορείτε να γνωρίζετε τα παράπονα των ψηφοφόρων σας και για χτίσετε πάνω σε αυτά πολιτικές αποκλιμάκωσης της έντασης. Μπορείς ακόμη να βελτιώσεις και την εικόνα σου ως πολιτικός αρχηγός επιδεικνύοντας ευαισθησία για τα προβλήματα των ψηφοφόρων. Μπορείς επίσης να κάνεις άνοιγμα και σε κοινό που δεν το είχες και από πριν, να προωθήσεις τις πολιτικές σου, αλλά και να μάθεις από τα παράπονα του κοινού που δεν είχες τις ανάγκες του και όταν έρθει ο καιρός να το «ξεσηκώσεις». Να χαρτογραφήσεις τον προσανατολισμό συγκεκριμένων ομάδων ατόμων. Και το καλύτερο όλων, μέσα από όλα τα παραπάνω μπορείς να διακρίνεις έγκαιρα μια κρίση που έρχεται και να την αντιμετωπίσεις πριν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Κοινώς μπορείς ανά πάσα στιγμή να νιώθεις τον παλμό ενός μεγάλου ποσοστού μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Κάπου διάβασα για ένα πρόγραμμα ονόματι «Webfluenz», το οποίο βοηθά τους ενδιαφερόμενους χρήστες του να βρουν στοχοθετημένο κοινό σε όλο τον κόσμο. Ενα από τα χαρακτηριστικά του είναι ότι έχει πρόσβαση σε όλα τα social media και όχι μόνο δίνει στον προμηθευτή όλες τις σχετικές στατιστικές πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά χρηστών, αλλά τους βοηθά επίσης να προσδιορίσουν τους τομείς πιθανών προβλημάτων και βοηθά στη διαχείριση των κρίσεων επίσης. Οταν μπορείς με μια απλή αναζήτηση να βρεις τέτοια εργαλεία, φαντάσου τι εργαλεία χρησιμοποιούν και τι εργαλεία υπάρχουν για τους πιο μπασμένους στο είδος.

Με απλά λόγια, όταν κάποιος πολιτικός θέλει να τρέξει μια καμπάνια και θέλει να μπορεί να βλέπει με ποιον τρόπο γίνεται αντιληπτός από το κοινό, τι θέματα συζητούνται γύρω από αυτόν και τι συναίσθημα προκύπτει, αλλά και από ποιες πηγές προέρχεται η εκάστοτε συζήτηση, αλλά και να απαντάει στα σχόλια και τις επισημάνσεις του κοινού του έγκαιρα, αλλά και να παρακολουθεί τις αντιδράσεις και τις συνομιλίες πολιτικών του αντιπάλων εκμαιεύοντας πολύτιμες πληροφορίες που μπορούν να λειτουργήσουν προς όφελός του με εργαλεία όπως το παραπάνω, μπορεί να το κάνει πραγματικότητα.

Κλείνοντας, αναντίρρητα αποτελεί γεγονός ότι πλέον η ταχύτητα ανάπτυξης της τεχνολογίας σε συνδυασμό με την ευκολία ως προς τη χρήση του Διαδικτύου κατέστησε τη διάδοση των πληροφοριών εξαιρετικά γρήγορη, ίσως την πιο γρήγορη που έχουμε δει ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία. Η πραγματικότητα αυτή δημιούργησε συνθήκες εύκολης και ανοιχτής συμμετοχής στους κοινούς πολίτες να μοιράζονται άμεσα τις πολιτικές απόψεις τους και με αυτό τον τρόπο μετέφερε την πολιτική από το καφενείο, την καφετέρια, τις γειτονιές σιγά σιγά στο Διαδίκτυο.

Και όσοι δεν το βλέπουν αυτό και θεωρούν ότι βρισκόμαστε ακόμη στην εποχή του «Μεγάλου Αδελφού», ο οποίος παρακολουθεί απλά και μόνο, πλανώνται πλάνην οικτράν,. Eίμαστε στην εποχή που διάφορες λαϊκίστικες δυνάμεις, γνωρίζοντας αυτό που τρως, αυτό που αγοράζεις και ειδικά αυτό που λες στον τοίχο ενός μέσου κοινωνικής δικτύωσης, διαμορφώνουν σήμερα αυτό που θα σου πουν, αυτό που θα σου πουλήσουν και αυτό που θα σου υποσχεθούν πως θα σε ταΐσουν αύριο.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου