To ιταλικό Φαρ Ουέστ

30/05/18 • 11:13 | UPD 30/05/18 • 11:13

Με κάποια δόση υπερβολής και μισή κουταλιά κιτρινισμό θα μπορούσε κανείς να παραλληλίσει την κατάσταση στην Ιταλία με κάτι ανάμεσα σε Κολομβία και Βενεζουέλα (βάλτε και λίγη Ελλάδα του 2011 με τους προπηλακισμούς στον Παπούλια στην παρέλαση της 28ης και θα είστε μέσα).

Γράφει ο Γιάννης Παπαδάτος

Ο αρχηγός του πρώτου κόμματος ζητά την παραπομπή και καθαίρεση του Προέδρου της Δημοκρατίας επειδή παραβιάζει τη δημοκρατική αρχή βάζοντας βέτο στους υπουργούς και δίνοντας την εντολή σε τεχνοκράτες «κηπουρούς» του. Οι Ιταλοί «μενουμευρωπαίοι» θα μετρήσουν τις… συγκεντρώσεις τους με τους «αντιευρωπαίους» σε γνήσιο εμφυλιοπολεμικό κλίμα την 1η και τη 2α Ιουνίου (μέρα εθνικής ανεξαρτησίας της Ιταλίας οι δεύτεροι, οι «πατριώτες»). Οι «συστημικοί» δικαστές ασκούν διώξεις σε υψηλόβαθμους υβριστές του Προέδρου από το λαϊκιστικό στρατόπεδο.

Η Αριστερά παντελώς εξαφανισμένη, τα φασιστικά κινήματα κάνουν πάρτι και το οργανωμένο έγκλημα κάνει επίδειξη «ποινικής» ισχύος με στόχους τύπου Παπαδήμου – όχι στο δρόμο, αλλά παραβιάζοντας τα πολυτελή φρούρια των ελίτ. Τέσσερις οπλοφόροι μπήκαν στη βίλα του 90χρονου Χριστιανοδημοκράτη πρώην πρωθυπουργού Τσιρίακο ντε Μίτα (νυν δημάρχου της πόλης Νούσκα) και τον υποχρέωσαν να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο και να τους δώσει ακριβά κοσμήματα, παρουσία της έντρομης συζύγου του. Το Σαββατοκύριακο άγνωστοι (;) διαρρήκτες μπήκαν σαν κύριοι στο επίσης «απόρθητο» σπίτι του δημάρχου του Μιλάνου, Μπέπε Σάλα, αφαιρώντας χρυσά ρολόγια και ακριβά κοσμήματα. Ήταν απλώς μια κλοπή ή μήπως φταίει το ότι ο πρώτος πολίτης της οικονομικής πρωτεύουσας της Ιταλίας τυγχάνει απηνής διώκτης της άκρας Δεξιάς; Στην Ιταλία πνέει άνεμος Βαϊμάρης, με τη διαφορά ότι τώρα οι Γερμανοί βρίσκονται στη θέση των Αγγλογάλλων του 1919 και οι Ιταλοί στη θέση της ταπεινωμένης Γερμανίας των Βερσαλλιών.

Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να επικρατήσουν «μέσες λύσεις» σε αυτό το γνήσια ιταλιάνικο πανδαιμόνιο; Η Λέγκα προς το παρόν «λεηλατεί» δημοσκοπικά τα συμμαχικά Πέντε Αστέρια, αλλά αν επαναφέρει τον Μπερλουσκόνι θα κινδυνέψει να χάσει την ψήφο της. Και κάτι ακόμη: Είναι σίγουροι στις Βρυξέλλες ότι ένα ιταλικό «Οχι» θα γίνει τόσο εύκολα «Ναι» όσο στην Ελλάδα; Σπαγγέτι γουέστερν.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου