Ο οικολόγος που έπεσε στη Γη…

01/04/18 • 12:16 | UPD 01/04/18 • 12:16

Στην εισήγησή του στο πρόσφατο Προοδευτικό Φόρουμ, όπου έδωσαν ραντεβού διάφορες αριστερές, σοσιαλιστικές και πράσινες δυνάμεις της Ευρώπης εν όψει των ευρωεκλογών του 2019, ο Γιάννης Τσιρώνης επέλεξε να αναλύσει ορισμένα θεωρητικά/μαρξιστικά/υπαρξιακά και παντελώς αόριστα ζητήματα και ερωτήματα του στιλ «αν είναι ο καπιταλισμός αιώνιος» ή τι θα γίνει «με την τοξική βόμβα της διαγενεακής δικαιοσύνης».

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Αφού αναφέρθηκε, λοιπόν, σε μια σειρά τέτοιων αδιεξόδων, κατέληξε ότι οι απαντήσεις τους είναι μεταφυσικού χαρακτήρα. «Καμία δεν έχει στοιχειώδη επιστημονική επάρκεια», είπε και πρόσθεσε την ατάκα, για την οποία άξιζε το διάβασμα όλης εκείνης της μακρόσυρτης ομιλίας: «Θυμίζουν εκείνο το ανέκδοτο με τον τύπο που πέφτει από έναν ουρανοξύστη και κάπου στη μέση αναφωνεί: “Μέχρι εδώ δεν έχουμε κανένα πρόβλημα”. Το βασικό, λοιπόν, διακύβευμα δεν είναι να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό, αλλά να διασφαλίσουμε ότι η κατάρρευσή του δεν θα οδηγήσει σε τεράστια απώλεια ζωών και ευημερίας». Ο αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, λοιπόν, μοιάζει με αυτόν τον τύπο που περιέγραψε. Μέχρι εδώ δεν έχει κανένα πρόβλημα. Απλώς πέφτει.

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ εκπρόσωπος των Οικολόγων Πρασίνων στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που δεν θέλει να ανατρέψει τον καπιταλισμό, φοβούμενος μαζικές απώλειες, έχει καταφέρει να ανατρέψει την εικόνα του οικολογικού κινήματος. Την όποια εικόνα είχαν, τέλος πάντων, καταφέρει να χτίσουν τις τελευταίες δεκαετίες οι οικολόγοι. Στο ναυάγιο του «Αγία Ζώνη» τα είχε βάλει με το διεθνές λόμπι των πετρελαιάδων, ενώ για την επένδυση του Ελληνικού είχε πει πως «αν ήμουν εγώ ο επενδυτής, θα ήμουν καχύποπτος» και μετά το ψήφισε. Βέβαια, ας μη ρίχνουμε στην πλάτη του Τσιρώνη περισσότερα βάρη από όσα του αναλογούν. Τα πολιτικά οργανωμένα κινήματα των οικολόγων απέτυχαν παταγωδώς να πείσουν την κοινή γνώμη για τη χρησιμότητά τους, με αποτέλεσμα να είναι εξαφανισμένα από τον εκλογικό χάρτη. Αν κάποιο κάπως σώζεται είναι μέσω συνεργασίας. Οπως αυτή των Οικολόγων Πρασίνων με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οταν όμως έρχονται στο διά ταύτα, δηλαδή την άσκηση πραγματικής πολιτικής που να μπορεί να είναι χρήσιμη στην κοινωνία και όχι στο «επαναστατικό υποκείμενο», βλέπουμε πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η πλήρης απουσία επαφής με την πραγματικότητα εντυπωσιάζει.

ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, και μάλιστα κραυγαλέο. Δεν υπήρξε ούτε ένα σωματείο ή επιστημονικός φορέας που να συμφώνησε. Ποια ήταν, άραγε, η διαβούλευση που προηγήθηκε της διαβούλευσης; Γιατί κάποιες φιλοζωικές οργανώσεις αποχώρησαν χωρίς καν να συζητήσουν με τον αν. υπουργό, όπως είπε ο ίδιος; Και, τέλος πάντων, αν ένας εκπρόσωπος των οικολόγων δεν μπορεί να βρει γέφυρες και πατήματα σε ένα τέτοιο θέμα που παίζεται στην έδρα του, τότε υπάρχει πρόβλημα. Ή στον εκπρόσωπο ή σε όλους τους υπόλοιπους.

Ο ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΣ, ο στομφώδης λόγος και η πολιτική αλαζονεία «εμείς δεν θα αλλάξουμε μόνο την Ελλάδα, θα αλλάξουμε όλη την Ευρώπη» είναι οι βασικές παθογένειες των στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γιάννης Τσιρώνης, μάλιστα, στο προαναφερόμενο Φόρουμ έδωσε ρέστα λέγοντας πως θα ήθελε να αλλάξει τον τίτλο από «Ενωση Δυνάμεων για μια άλλη Ευρώπη» σε Ενωση Δυνάμεων για έναν άλλον… Πλανήτη. Οταν όμως ο… Χόκινγκ των Οικολόγων έπρεπε να φτιάξει ένα νομοσχέδιο με αρχή, μέση και τέλος και, κυρίως, με κοινή λογική, τότε κατέρρευσε το Σύμπαν. Αλλά ας μη γινόμαστε και εμείς υπερβολικοί. Το Σύμπαν στέκει καλά στη θέση του. Και ο καπιταλισμός επίσης. Η κυβέρνηση μόνο δεν αισθάνεται καλά τελευταία…

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής