Αν δεν υπήρχε η Ε.Ε. και το «κεφάλαιο», θα ήμασταν ακόμα στη δεκαετία του ’60

22/03/18 • 10:38 | UPD 22/03/18 • 10:38

Eδώ και δεκαετίες στη χώρα μας έχουν δαιμονοποιηθεί τόσο η Ευρωπαϊκή Ενωση όσο και η ιδιωτική πρωτοβουλία.

Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*

Στα χρόνια της χρεοκοπίας και των Μνημονίων το φαινόμενο έγινε ακόμα πιο έντονο. Ενα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας τάσσεται υπέρ της εξόδου από την ευρωζώνη, ακόμα και υπέρ της αποχώρησης από την Ε.Ε., ενώ κόμματα, κινήματα πολιτών και παράγοντες με ιδεοληψίες επιχειρούν να μπλοκάρουν οποιαδήποτε επένδυση.

ΑΣ το πάρουμε, όμως, ανάποδα. Εχει φανταστεί κανείς πώς θα ήταν η Ελλάδα χωρίς τα ευρωπαϊκά κονδύλια που καλύπτουν από το 50% έως το 75% του κόστους μεγάλων έργων; Μήπως ακόμα το αεροδρόμιο βρισκόταν στο Ελληνικό; Μήπως ακόμα δεν θα είχαμε μετρό; Μήπως οι εθνικές οδοί θα θύμιζαν ελληνικές ταινίες του ’60; Ποιος θα έδινε τόσα χρήματα για όλα τα δημόσια έργα και τις υποδομές; Θα έπαιρναν επιδοτήσεις χιλιάδες επιχειρήσεις και αγρότες; Τώρα, αν η χρήση των κονδυλίων δεν ήταν επαρκής ή αν υπήρξαν σκάνδαλα με υπερτιμολογήσεις έργων και μακροχρόνιες καθυστερήσεις, σίγουρα δεν ευθύνεται η Ευρώπη αλλά το κακό μας το κεφάλι.

ΚΑΙ πάμε τώρα στο «κεφάλαιο». Ας φανταστούμε πώς θα ήταν το Ελληνικό αν είχε ήδη προχωρήσει η επένδυση την οποία μπλοκάρει ο ΣΥΡΙΖΑ από τα χρόνια της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης και δύσκολα θα προχωρήσει μέχρι να ξαναβρεθεί στην αντιπολίτευση. Ας θυμηθούμε ότι κινήματα, αλληλέγγυοι και ο ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονταν για τη δημιουργία της νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης, τη Λυρικής Σκηνής και του πάρκου στον παλαιό Ιππόδρομο με δωρεά ύψους 650 εκατομμυρίων ευρώ από το Ιδρυμα Νιάρχου. Τώρα; Η περιοχή έχει γίνει σημείο αναφοράς για όλη την Αθήνα, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες την επισκέπτονται. Αν είχαν επικρατήσει οι ιδεοληψίες, ακόμα θα βλέπαμε τα μπάζα που υπήρχαν εκεί για πολλά χρόνια. Οπως κάποιοι -π.χ. ΕΟΕ- προτιμούν να βλέπουν τις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Σταδίου να μαραζώνουν αντί να τις παραχωρήσουν σε επενδυτές που θέλουν να ρίξουν πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ας ξεκολλήσουμε. Το κράτος δεν έχει χρήματα. Αλλά ακόμα κι αν είχε, δεν έχει τη βούληση και την ικανότητα να αλλάξει τον τόπο. Η νέα δωρεά του Ιδρύματος Νιάρχου άνω των 250 εκατομμυρίων ευρώ για τον «Ευαγγελισμό» και άλλα νοσοκομεία της χώρας είναι το θετικό νέο της εβδομάδας. Το έργο θα γίνει χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς σπατάλες και θα είναι λειτουργικό. Γιατί θα πληρώνει ιδιώτης! Και μετά θα το παραχωρήσει στο κράτος.

ΑΥΤΟ θα έπρεπε να λειτουργήσει ως πιλότος. Να φωνάξει το κράτος και το Ιδρυμα Ωνάση, το Ιδρυμα Λάτση, άλλους εφοπλιστές, κροίσους της ομογένειας και ντόπιους μεγιστάνες να «υιοθετήσουν» τις κτιριακές υποδομές και λειτουργικές ανάγκες νοσοκομείων, σχολείων, της ΕΛ.ΑΣ., της Πυροσβεστικής – αμάν πια με τα γερασμένα Καναντέρ κάθε καλοκαίρι εδώ και δεκαετίες. Κι ας σταματήσουν να μπλοκάρουν τις επενδύσεις για να πάρει μπρος η πραγματική οικονομία. Γιατί αν όλοι αυτοί «πάνε στα τσακίδια» που τους στέλνει κάθε απίθανος Καρανίκας, τότε ας το πάρουμε απόφαση. Ας υπογράψουμε πέντε – έξι Μνημόνια ακόμη και να σταματήσουμε να γκρινιάζουμε.

*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου