12/03/18 • 11:23 | UPD 12/03/18 • 13:19

Κριτική σε όλους

«Η αρθρογραφία του διευθυντή της, η δική μου δηλαδή, είναι οξεία βέβαια και βίαιη. Πολλές φορές λύπησε ακόμα και τον Καραμανλή, ακόμα και τον Μητσοτάκη, ακόμα και τον ιπποτικό Αβέρωφ, πολύ περισσότερο τον παλιό γνώριμο Ανδρέα Παπανδρέου, κάποτε δε και τους ίδιους τους οπαδούς της Ν.Δ. για την επίδοσή τους στα τσάγια, όπως λέγαμε την τελευταία φορά, στους χορούς και στις βασιλόπιττες».

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Αυτά και άλλα πολλά έλεγε το μακρινό 1988 ο Χρήστος Πασαλάρης, ως διευθυντής της «Μεσημβρινής» τότε, στην εκπομπή του Γιάννη Τζαννετάκου στον Αθήνα 9.84. Μακρινή η χρονολογία, όχι όμως και αυτά που έλεγε για την κριτική που οφείλει να ασκεί η δημοσιογραφία, και δη η έντυπη, στους πολιτικούς. Εχει μάλιστα μεγάλο ενδιαφέρον όταν η κριτική αυτή γίνεται σε κόμματα που θεωρούνται φιλικά με το Μέσο. Αλλά ακόμα μεγαλύτερο όταν αφορά εκλεγμένες κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως παρατάξεως. Εκεί ακριβώς χτυπά η καρδιά της δημοσιογραφίας και της ελευθεροτυπίας.

Ο Χρήστος Πασαλάρης ήξερε τι έλεγε. Επειδή αυτό που ήταν είχε σφυρηλατηθεί μέσα από πολλές και διαφορετικές ιστορικές εφημερίδες και όχι μόνο από τον «Ριζοσπάστη», στον οποίο στάθηκε η πρωθυπουργική ανακοίνωση για το θάνατό του. Από τον «Ριζοσπάστη» ξεκίνησε, όμως συνέχισε στο «Εθνος», στην «Αθηναϊκή», στον «Φιλελεύθερο», στα «ΝΕΑ», στη «Βραδυνή», στην «Απογευματινή», στον «Ελεύθερο Τύπο», στη «Μεσημβρινή», για να αναφέρουμε μερικούς από τους σταθμούς του στο διάβα των επτά δεκαετιών δημοσιογραφίας.

Αν πάμε ακόμα πιο πίσω, στο 1984, ο Ανδρέας Παπανδρέου μιλά στην εκπομπή της Μαρίας Ρεζάν «Χωρίς Πρόγραμμα» στην ΕΡΤ. Η δημοσιογράφος τον ρωτά αν διαβάζει πρώτα τις φιλικές του εφημερίδες ή τις αντιπολιτευόμενες. Απαντά με ειλικρίνεια, ότι ξεκινά πρώτα από τη φιλική, από το πρωινό τότε «ΒΗΜΑ», και μετά προχωρά στη σκληρή αντιπολίτευση. «

Ξεκινάω από τον “Ελεύθερο Κόσμο”» είπε χαρακτηριστικά για να απαριθμήσει στη συνέχεια όλες τις εφημερίδες, που στην εποχή του ήταν και πολλές. Ετσι συνέβαινε πάντα στην Ελλάδα, εκτός από την περίοδο της δικτατορίας, έτσι συμβαίνει σε όλο τον δυτικό κόσμο. Οι εφημερίδες ασκούν σκληρό έλεγχο και γίνονται σεβαστές από τους ελεγχόμενους. Οταν βέβαια οι ελεγχόμενοι προέρχονται από τη «φωτισμένη Δεξιά και τη λογική Αριστερά», όπως συνήθιζε να λέει η Ελένη Βλάχου, και όχι από τα άκρα.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

Δημοφιλή