H βαθιά μελαγχολία των Λεπέν…

08/03/18 • 10:43 | UPD 08/03/18 • 10:43

Η ήττα της Μαρίν Λεπέν τον Μάιο φαίνεται πως είχε «στρατηγικό βάθος». Οι 3 στους 4 Γάλλους θεωρούν πως θα ήταν κακή πρόεδρος (δημοσκόπηση της Kantar-Sofres) ενώ την αντιμεταναστευτική της ατζέντα -το μόνο που απέμεινε να τη διαφοροποιεί από τα συστημικά κόμματα μετά την απεμπόληση της αντιευρωπαϊκής της ρητορείας- της την έκλεψαν ήδη ο αρχηγός της Κεντροδεξιάς Λοράν Βοκιέ και ο -«μετριοπαθής» κατά τα άλλα- Εμανουέλ Μακρόν.

Γράφει ο Γιάννης Παπαδάτος

Υπ’ αυτό το πρίσμα το συνέδριο του Εθνικού Μετώπου στις 10-11 του μηνός στη Λιλ αποκτά υπαρξιακό χαρακτήρα. Η Λεπέν θέλει να αλλάξει το όνομα του κόμματος, κάτι που ο πατέρας της χαρακτήρισε «καταστροφικό». Πατέρας και κόρη Λεπέν βρίσκονται εδώ και χρόνια στα μαχαίρια και η μετονομασία της «οικογενειακής» παράταξης θα οδηγήσει στην απόλυτη ρήξη. Στο βάθος, όμως, η 50χρονη Μαρίν δείχνει γνήσια κόρη του Ζαν-Μαρί κατά τούτο: Και οι δυo τους έφτασαν ως το κατώφλι της εξουσίας χωρίς να το διαβούν ποτέ. Αυτό τους άφησε μια γεύση απογοήτευσης, ένα μικρό ανεπούλωτο τραύμα.

«Eκανα ό,τι μπορούσα. Αυτό ήταν», δήλωσε ο 90χρονος πλέον Ζαν-Μαρί Λεπέν σε κοινή συνέντευξη Tύπου στη γερμανική Die Welt, τη βελγική Le Soir και την ισπανική El Pais. Hταν κάτι σαν αποχαιρετισμός στα όπλα του παλιού βασανιστή της Αλγερίας, θαυμαστή του δωσιλογικού καθεστώτος του Πεταίν και εφιάλτη της Γαλλίας στις προεδρικές εκλογές του 2002, όταν πέρασε στον β’ γύρο – χωρίς φυσικά να νικήσει τον Σιράκ.

Με αφορμή την έκδοση της αυτοβιογραφίας του με τίτλο «Fils de la nation» (Γιος του έθνους) ο γερόλυκος της γαλλικής και ευρωπαϊκής ακροδεξιάς δήλωσε αμετανόητος για όλες τις επιλογές του. Κι αποχαιρέτησε το κοινό του με ένα βαθύ αίσθημα απαισιοδοξίας, ότι οι φόβοι του για το μεταναστευτικό κύμα που θα κατακλύσει την Ευρώπη θα επαληθευτούν μέχρι κεραίας.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου