Η «βαλκανοποίηση» της κυβερνητικής συμμαχίας

29/12/17 • 11:00 | UPD 29/12/17 • 11:00

Στη συνέντευξη που έδωσε ο Μπαράκ Ομπάμα στον πρίγκιπα Χάρι είπε μεταξύ άλλων ότι η ανεύθυνη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να οδηγήσει σε βαλκανοποίηση της κοινωνίας μας. Η χρήση του όρου, που χρησιμοποιείται κατά κόρον από τους πολιτικούς αναλυτές όταν θέλουν να δώσουν αρνητική έμφαση σε μια διαδικασία κατακερματισμού ή διάσπασης, δεν προκαλεί πια εντύπωση. Εκτός και αν ζεις στα Βαλκάνια και βλέπεις την εσωτερική βαλκανοποίηση να σου χτυπά και πάλι την πόρτα.

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Η υπόθεση του Σκοπιανού βρίσκεται στην πρώτη γραμμή μιας διαχρονικής επικαιρότητας που μετρά τουλάχιστον 26 χρόνια, αν και για πολλούς πάει ακόμα πιο πίσω, στην εποχή Τίτο. Η επαναφορά του θέματος αυτές τις ημέρες έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον, όχι επειδή βρισκόμαστε πιο κοντά στην επίλυσή του απ’ όσο βρεθήκαμε άλλες φορές, αλλά επειδή φέρνει στην επιφάνεια τη «βαλκανοποίηση» της κυβερνητικής συμμαχίας. Αλλά λέει το υπουργείο Εξωτερικών, άλλα ο Πάνος Καμμένος. Ο τελευταίος είναι προφανές πως μιλά ως πρόεδρος των ΑΝΕΛ που αγωνιά να συγκρατήσει τη διαρροή ψηφοφόρων του, χρησιμοποιώντας τη δυναμική του Σκοπιανού.

Είπε λοιπόν ο κ. Καμμένος πως δεν θα συναινέσει σε ονομασία που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία και απάντησε ο υπ. Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς πως η τοποθέτηση αυτή δεν επηρεάζει τη διαπραγμάτευση, καθώς είναι «δικαίωμα του κάθε κόμματος σε ζητήματα που τα θεωρεί θεμελιακά να τοποθετείται». Θα είχε δίκιο ο κ. Κοτζιάς αν το κόμμα αυτό ανήκε στην αξιωματική αντιπολίτευση, μείζονα ή ελάσσονα. Οταν όμως πρόκειται για ένα κόμμα που συγκυβερνά τότε σαφώς τίθεται θέμα κυβερνητικής συνοχής και μάλιστα σε ένα εθνικό θέμα.

Υπενθυμίζουμε ότι στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εξωτερικών σημειώνεται ξεκάθαρα ότι: «Η θέση μας είναι σαφής: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη “Μακεδονία” που θα ισχύει έναντι όλων (erga omnes), για κάθε χρήση, εσωτερική και διεθνή». Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να μην ακολουθηθεί η επίσημη θέση του ελληνικού κράτους από τους κυβερνητικούς βουλευτές; Η συνήθης τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, κάθε φορά που διαφωνεί με τους ΑΝΕΛ και κινδυνεύει να χάσει μια κοινοβουλευτική μάχη, να καταφεύγει στις «δανεικές» ψήφους της αντιπολίτευσης, φαίνεται πως επιχειρείται και τώρα. Οι δήθεν αθώες αναφορές υπουργών της κυβέρνησης για ανάγκη «πλειοψηφίας βουλευτών και όχι κομμάτων για το Σκοπιανό» και για «ευρύτερη κοινοβουλευτική συναίνεση ανεξάρτητα από τυπικότητες» (sic), αυτό ακριβώς υποκρύπτει. Αλλά αυτή τη φορά δεν πρέπει να τους περάσει.

Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου