Τέλος χαρτοσήμου και λογικής

21/12/17 • 11:16 | UPD 21/12/17 • 11:16

Ακούγεται παλιομοδίτικο, αλλά τελικά την κάνει τη δουλειά του. Το τέλος χαρτοσήμου καθιερώθηκε τον Ιούλιο του 1931, ως ένας φόρος που «επιβάλλεται κατά τα τω παρόντι οριζόμενα επί των εν αυτώ καθοριζομένων εγγράφων».

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Στα 86 χρόνια ζωής του έφερε πολύ και ζεστό χρήμα στα κρατικά ταμεία και τις τελευταίες ημέρες μάθαμε πως προσπαθεί να φέρει ακόμα 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Ο λογαριασμός στάλθηκε στον δημοτικό ραδιοσταθμό 9,84 με «δώρο» τις δεσμεύσεις όλων των λογαριασμών του σταθμού και των νομίμων εκπροσώπων τους, ανάμεσά τους η συγγραφέας Ρέα Γαλανάκη, ο δημοσιογράφος Γιάννης Παντελάκης κ.ά. Αν και οι πληροφορίες λένε ότι υπεγράφη η απόφαση για άρση της δέσμευσης των λογαριασμών, ώστε να μη μείνουν απλήρωτοι μέσα στις γιορτές 120 εργαζόμενοι, το θέμα παραμένει ανοιχτό αφού αναδεικνύει χρόνιες παθογένειες του φορολογικού συστήματος.

Μία από αυτές είναι η πολυπλοκότητα, η πολυνομία και οι εκατοντάδες διατάξεις και ρυθμίσεις που χαρακτηρίζουν τον φορολογικό κώδικα στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα καμία επιχείρηση, ιδιωτική, δημοτική, κοινωφελής ή άλλη, να μην είναι ποτέ σίγουρη για το τι ακριβώς χρωστάει ή πώς θα ερμηνεύσει μια υπηρεσία μια συγκεκριμένη διάταξη.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, βλέπουμε από τη μία την αρμόδια εφορία να υποστηρίζει ξαφνικά πως και οι δημοτικές επιχειρήσεις υποχρεούνται στην καταβολή τελών χαρτοσήμου και από την άλλη έμπειρους φοροτεχνικούς και νομικούς να αποφαίνονται πως ισχύει απαλλαγή τελών. Και εδώ ερχόμαστε στη δεύτερη παθογένεια. Πώς είναι δυνατόν ένα τέτοιο υπέρογκο πρόστιμο να καταλογίζεται με δώδεκα χρόνια καθυστέρηση; Μήπως όλοι οι προηγούμενοι ελεγκτές που υπέγραψαν τις φορολογικές χρήσεις του 9,84 έκαναν κακή δουλειά; Εκτός και αν προέκυψαν νέα στοιχεία, δηλαδή μια νέα ρύθμιση με αναδρομική ισχύ και δύναμη να «γονατίσει» μια επιχείρηση.

Το θέμα του δημοτικού ραδιοσταθμού της Αθήνας δεν αφορά μόνο τον δημοτικό ραδιοσταθμό της Αθήνας. Αφορά άμεσα όλους τους δημοτικούς ραδιοσταθμούς της χώρας και όλες τις κοινωφελείς επιχειρήσεις των δήμων και έμμεσα όλες τις επιχειρήσεις που νομίζουν ότι δεν έχουν καμία φορολογική εκκρεμότητα και βρίσκονται ξαφνικά με οφειλές εκατομμυρίων.

Για μία ακόμα φορά θα επανέλθουμε στη σχετική έρευνα της ΔιαΝΕΟσις για την Πολυνομία και Κακονομία στην Ελλάδα (Δ. Σωτηρόπουλος, Λ. Χριστόπουλος, Νοέμβριος 2017): «[…Ο υποτομέας της φορολογίας χαρακτηρίζεται από μια τεράστια ρυθμιστική ύλη κανονιστικών αποφάσεων και εγκυκλίων με την ονομασία “ΠΟΛ”. Μόνον σε μία σχετική με φορολογικά ζητήματα ιστοσελίδα μετρήθηκαν στο σύνολο από το 2011 μέχρι το 2016 περίπου 1.000 ΠΟΛ, εγκύκλιοι, Υπουργικές Αποφάσεις κ.λπ. (964, για την ακρίβεια)». Δηλαδή 200 αποφάσεις και εγκύκλιοι ανά έτος, που οφείλει ανά πάσα στιγμή να γνωρίζει ο φορολογούμενος (πολίτης ή επιχείρηση). Και επειδή άγνοια νόμου δεν συγχωρείται, τα πρόστιμα πέφτουν σαν το χαλάζι…

Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου