Η αμηχανία της Αριστεράς για το Βραβείο Ζαχάροφ

14/12/17 • 10:57 | UPD 14/12/17 • 10:57

«Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω με τον όρκο της Υπηρεσίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ: “Θα σεβαστώ τα δικαιώματά σου ανεξαρτήτως του ποιος είσαι. Θα υποστηρίξω τα δικαιώματά σου, ακόμη κι όταν διαφωνώ. Οταν τα ανθρώπινα δικαιώματα αμφισβητούνται, τα δικαιώματα όλων υπονομεύονται, οπότε θα υψώσω τη φωνή μου. Θα κινητοποιηθώ. Θα κάνω χρήση των δικαιωμάτων μου για να υπερασπιστώ τα δικαιώματά σου’’».

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Αυτά έλεγε πριν από δύο μήνες ο Δημήτρης Παπαδημούλης σε ομιλία του για την ανεκτικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, στην 137η Συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Ενωσης, στην Αγία Πετρούπολη, εκπροσωπώντας μάλιστα το Ευρωκοινοβούλιο. Μόνο που χθες, όταν η Ευρωβουλή απένειμε το Βραβείο Ζαχάροφ στην αντιπολίτευση της Βενεζουέλας, ούτε τη φωνή του ύψωσε ούτε καν που σηκώθηκε από τη θέση του.

Δεν θα περίμενε βέβαια κανείς κάτι διαφορετικό. Πριν από λίγες ημέρες, ο κ. Παπαδημούλης σε συνέντευξή του στον «Ε.Τ.» της Κυριακής (στον Ιάσωνα Πιπίνη), όταν ρωτήθηκε σχετικά, απάντησε μέσω… Σαουδικής Αραβίας: «Προβλήματα δημοκρατίας υπάρχουν σε αρκετές χώρες στον πλανήτη και θα σας έλεγα ότι ξέρω αρκετές χώρες για τις οποίες δεν έγινε τόση φασαρία, όπου υπάρχουν ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα παραβίασης της δημοκρατίας. Θα σας πω ένα παράδειγμα: Σαουδική Αραβία», είχε πει τότε και είχε προσθέσει: «Δεν θεωρώ ότι ο Μαδούρο είναι άγγελος, αλλά και αυτοί που αποθεώνονται ως ήρωες της Δημοκρατίας και εκπροσωπούν ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης, επίσης δεν είναι καθόλου άγγελοι και βαρύνονται με πάρα πολλές παραβιάσεις δικαιωμάτων της Δημοκρατίας».

Δεν γνωρίζουμε ποιους ακριβώς εννοεί, πάντως, η Ευρωβουλή επέλεξε τη δημοκρατική αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα και όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, οι οποίοι εκπροσωπούνται από τους ηγέτες/πολιτικούς κρατούμενους της αντιπολίτευσης Leopoldo López, Antonio Ledezma, Daniel Ceballos, Yon Goicoechea, Lorent Saleh, Alfredo Ramos και Andrea González. Τα «προβλήματα δημοκρατίας» όπως κομψά χαρακτήρισε το καθεστώς Μαδούρο, είναι στην πραγματικότητα δολοφονίες 130 αντιπολιτευόμενων και φυλακίσεις περισσοτέρων από 500 αντιφρονούντων.

Το θέμα ασφαλώς και δεν αφορά μόνο τον ο κ. Παπαδημούλη και τους συναδέλφους του από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε δύσκολη θέση ήρθαν όλοι οι ευρωβουλευτές της ευρωπαϊκής Αριστεράς που αρνούνται να συναινέσουν στην πολιτική και ηθική καταδίκη του καθεστώτος Μαδούρο, όπως αρνούνται και την καταδίκη των εγκλημάτων του σταλινισμού. Ομως, Δημοκρατία αλά καρτ δεν γίνεται.

Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου