Επί Τσίπρα υποβιβαστήκαμε στη β’ κατηγορία της Ευρώπης

24/11/17 • 10:57 | UPD 24/11/17 • 10:57

Ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε την εξουσία το 2015 με βασική υπόσχεση ότι θα καταργήσει τη λιτότητα στην Ελλάδα και θα αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ευρώπη.

Γράφει ο Πάνος Αμυράς*

Απέτυχε παταγωδώς και στα δύο. Η λιτότητα εντάθηκε με τα δύο Μνημόνια που πρόλαβε να υπογράψει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., ενώ οι ισορροπίες στο εσωτερικό της Ευρώπης άλλαξαν, όχι όμως προς την κατεύθυνση που όλοι θα ήθελαν. Η άνοδος των ευρωσκεπτικιστών με αιχμή την όξυνση του μεταναστευτικού δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα όχι μόνο στη λειτουργία της Ε.Ε., αλλά στην προσπάθεια της Ελλάδας να βγει από την κρίση.

Δυστυχώς, η χώρα μας επί κυβέρνησης Τσίπρα έπεσε στη δεύτερη κατηγορία της Ευρώπης. Στην οικονομία παραμένουμε το μοναδικό μέλος της ευρωζώνης με καθεστώς Μνημονίων. Στο τέλος του 2014 ήμασταν ένα βήμα από την ολοκλήρωση του προγράμματος και την καθιέρωση προληπτικής γραμμής, αλλά ήρθε το δίδυμο Τσίπρα-Βαρουφάκη με την «περήφανη διαπραγμάτευση» και διέλυσε κάθε προσπάθεια ανάκαμψης. Οι υπόλοιπες μνημονιακές χώρες, όπως η Κύπρος και η Πορτογαλία, που είχαν αποκτήσει τρόικα έπειτα από εμάς, βρίσκονται ήδη εκτός εποπτείας και δανείζονται στις αγορές με πολύ χαμηλά επιτόκια.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της ευρωζώνης που δεν έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα τα είχαμε καταφέρει από τον Μάρτιο του 2015 όμως τότε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. σχεδίαζε ο παράλληλο νόμισμα και όχι το πώς θα έκλεινε συμφωνία με τους δανειστές. Το πρόγραμμα QE θα ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο του 2018 και υπάρχει η εκτίμηση ότι η Ελλάδα δεν θα προλάβει το φθηνό χρήμα του Ντράγκι.

Εκτός από τα ομόλογα και οι εγχώριες καταθέσεις έπεσαν στη δεύτερη κατηγορία της ευρωζώνης. Οι Ελληνες αποταμιευτές δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους λόγω των capital controls, ενώ το ίδιο ισχύει για τις εξαγωγικές επιχειρήσεις που προσπαθούν να αναπτυχθούν εν μέσω κεφαλαιακών περιορισμών στο πιστωτικό σύστημα.

Ομως, και τα ελληνικά διαβατήρια δεν αντιμετωπίζονται ισότιμα με τα υπόλοιπα των χωρών της Συνθήκης Σένγκεν, όπως διαπιστώνουν τις τελευταίες εβδομάδες όσοι περνούν από τα γερμανικά αεροδρόμια. Τα κυκλώματα παραχάραξης που δρουν στη χώρα μας για να προωθούν παράτυπους μετανάστες έχουν βάλει σε ιδιότυπη «καραντίνα» και τα ελληνικά διαβατήρια.

Επί κυβέρνησης Τσίπρα μείναμε μόνοι στα Μνημόνια, χάσαμε το QE της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έχουμε καθεστώς capital controls στις τράπεζες και τα διαβατήριά μας θεωρούνται «ύποπτα». Για όλα αυτά σίγουρα ο πρωθυπουργός άξιζε ένα βραβείο, όπως αυτό που παρέλαβε χθες στο Παρίσι. Οχι όμως θάρρους…

Οι χαμένες ευκαιρίες από το Brexit

Το Brexit θα μπορούσε να προκαλέσει δημιουργικό πυρετό στις ελληνικές αρχές, προκειμένου να προσελκύσουν κεφάλαια, επιχειρηματικές ευκαιρίες αλλά και περισσότερες αρμοδιότητες από την Ευρώπη. Για παράδειγμα, οι ναυτιλιακές δραστηριότητες των εφοπλιστών που εδρεύουν στο Σίτι θα μπορούσαν να μεταφερθούν στον Πειραιά, εφόσον υπήρχε σοβαρό επιχειρηματικό σχέδιο. Η Ελλάδα απέτυχε επίσης να πάρει την ευθύνη λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, που εδρεύει στο Λονδίνο. Ο φάκελος της ελληνικής υποψηφιότητας, που είχε συνταχθεί από τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Κατρούγκαλο, κρίθηκε ανεπαρκής και τελικώς η έδρα του οργανισμού κατέληξε στο Αμστερνταμ. Ακόμη και ο Μουζάλας δεν κατάφερε να μπει στην τριάδα των υποψηφιοτήτων για τη θέση του επιτρόπου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Χάνουμε διαρκώς ευκαιρίες και μας βάζουν διαρκώς γκολ…

Το άδικον του Τσακαλώτου

Μπορεί ο Τσακαλώτος να ομολόγησε χθες στη Βουλή ότι ο νέος Προϋπολογισμός είναι άδικος, όμως, στη συνέχεια θέλησε να δώσει άλλοθι στην πολιτική του. Δυστυχώς επί των ημερών του η κυβέρνηση πέτυχε το ακατόρθωτο: υψηλά πλεονάσματα σε συνθήκες ύφεσης το 2016 και αναιμικής ανάπτυξης φέτος, αφαιρώντας πόρους από την πραγματική οικονομία και το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών. Και ο Προϋπολογισμός του 2018 βασίζεται στις «άσπρες τρύπες» του ασφαλιστικού που μεταθέτουν τα βάρη στην επόμενη κυβέρνηση και στους φόρους που διαρκώς αυξάνονται.

O Πάνος Αμυράς είναι ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου