Βενετιάς βελόνι…

27/10/17 • 12:55 | UPD 27/10/17 • 12:57

Τα όρια που θέτουν τα κόμματα -και ιδίως για τους πολιτευόμενους- τα έβρισκα πάντοτε στενά. Για μένα τουλάχιστον. Ετσι, δεν μπήκα στον πειρασμό κι ας είχα -ανά εκλογική αναμέτρηση- ποικίλες «προσεγγίσεις».

panagiotarea-teliko-arthrografos-1000-130x140 Λόγω... αφίσαςΓράφει η Άννα Παναγιωταρέα

Κάποιοι αυθόρμητοι, ειλικρινείς και χωρίς ύστερες σκέψεις, με άποψη που δεν διστάζουν να την καταθέσουν και ελεύθερη βούληση, μάλλον ζημία τους είναι το να πολιτευθούν παρά όφελος. Και μάλιστα ζημία πολλαπλή για τους ίδιους αλλά και του κόμματος που τους δέχεται.

Ωστόσο, άπαξ και αποφάσισαν ότι στόχος τους είναι η Βουλή και τα παρεπόμενά της -σε κάποιες περιπτώσεις όσα λέγονται για προσφορά και υπηρεσία και υπεράσπιση του δίκιου του πολίτη χρήζουν μακράς ανάλυσης- οφείλουν να μελετήσουν, ως ευαγγέλιο, το καταστατικό του κόμματος. Μετά, αν το αποφασίσουν, ας είναι έτοιμοι να κάνουν… υπακοή – που λένε και στα μοναστήρια.

Πάντως, το ελάχιστο προαπαιτούμενο είναι δουλειά ομαδική, βάζοντας -το κατά δύναμη- στο πλάι το «εγώ» τους. Και να μη θεωρούν ως αντίπαλό τους τον συμπολιτευόμενο από το κόμμα στην ίδια περιφέρεια αλλά τους «απέναντι». Απόψεις ρηξικέλευθες ή κόντρα στο κύμα ή διαφωνίες διατυπώνονται καθαρά και ξάστερα αλλά εντός των κομματικών οργάνων.

Εντέλει, με ύψωση σημαίας πειρατικής και ο καθείς το βιλαέτι του, δεν το λες και κόμμα. Κάτι ανάμεσα στους τρεις λαλούν και δυο χορεύουν και… εξέδρες στο γήπεδο της λεωφόρου Αλεξάνδρας μού κάνουν. Αυτά τα ελάχιστα θαρρώ πως διακρίνουν τους έντιμους πολιτικούς προς τους πολίτες και τον εαυτό τους από τους άλλους για τους οποίους το βουλευτιλίκι είναι επάγγελμα και ανέλιξη κοινωνική και τινά ακόμη…

Η κυρία Παπακώστα δεν πρέπει να έχει κανένα παράπονο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έφερε τα εν οίκω εν δήμω και μάλιστα υπό τύπον… κατήχησης προς τον προεδρεύοντα της συνεδρίασης στη Βουλή. Μπορεί να την «ενοχλεί» η δημοφιλία του κ. Γεωργιάδη, επειδή πολιτεύεται και αυτός στη Β’ Αθηνών, αλλά από εκεί ως την υπεράσπιση Καμμένου είναι καμιά… χιλιάδα τσιγάρα δρόμος!

Γι’ αυτό λέω πώς με τη διαγραφή της κυρίας Παπακώστα ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας έπραξε τα δέοντα. Δεν έχασε και η Βενετιά βελόνι καθώς το δις -ή και πολλάκις- εξαμαρτείν ου γυναικός σοφής. Ας το καταλάβουν και όσοι ξύνονται στην γκλίτσα του τσοπάνη, όπως έλεγε ο ευπατρίδης Ευάγγελος Αβέρωφ…

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.