Toυς μεταρρυθμιστές πολλοί αγάπησαν. Τις μεταρρυθμίσεις;

24/10/17 • 11:33 | UPD 24/10/17 • 11:33

 

Δύο μήνες πριν, ο Εμανουέλ Μακρόν παραπονιόταν πως «η Γαλλία δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί επειδή οι Γάλλοι σιχαίνονται τις μεταρρυθμίσεις». Αυτό δεν τον εμποδίζει να τις εφαρμόζει απτόητος μέσω διαταγμάτων (εργασιακά, περικοπή κοινωνικών και δημοσίων δαπανών, φιλοεπιχειρηματική νομοθεσία), παρόλο που τα δύο τρίτα των Γάλλων δυσφορούν και τα αριστερά συνδικάτα τον έχουν ταράξει στις απεργίες. Η σιωπηλή πλειοψηφία επιβραβεύει τη στάση του «προέδρου των πλουσίων», αν πιστέψουμε την έρευνα-αποκάλυψη της «Figaro» πως αν γίνονταν σήμερα εκλογές ο Μακρόν θα ανέβαινε από 24% σε 28% στον πρώτο γύρο, κλέβοντας ψήφους από τον Φιγιόν.

papadatos-teliko-arthrografos-1000-130x140 Eθνική Συρίας  ή «Εθνική Ασαντ»;Γράφει ο Γιάννης Παπαδάτος

Τι δηλοί ο μύθος; Οτι οι Γάλλοι αγαπούν τους μεταρρυθμιστές, αλλά όχι τις μεταρρυθμίσεις. Ιδίως όταν τους αναστατώνουν τη ζωή, μειώνουν την αγοραστική τους δύναμη και το επίπεδο κρατικής προστασίας – και ανοίγουν μπροστά τους ένα αβέβαιο μέλλον σε ένα σκληρό, ανταγωνιστικό κόσμο.

Το «φαινόμενο Μακρόν» επαναλαμβάνεται στην Αργεντινή, όπου εδώ και δύο χρόνια ο φιλελεύθερος μεταρρυθμιστής πρόεδρος Μαουρίσιο Μάκρι είχε τα χέρια δεμένα από τις μαζικές αντιδράσεις συνδικάτων και κινημάτων στη λήψη όντως αντιλαϊκών μέτρων για να μειώσει τα ελλείμματα και να φέρει επενδύσεις. (Στην ατζέντα του βρίσκεται η κατάργηση βασικών κοινωνικών επιδομάτων, η απελευθέρωση εξαγωγών κρέατος κ.λπ.)

Στις ενδιάμεσες εκλογές Βουλής-Γερουσίας ο υποψήφιος του Μάκρι κατατρόπωσε στην επαρχία του Μπουένος Αϊρες την πρώην πρόεδρο Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ, ψαλιδίζοντας τις ελπίδες της για το 2019. Ο απρόσμενος θρίαμβος της παράταξης «Cambiemos» («Ας αλλάξουμε») στις επαρχίες Κόρδοβα, Σάντα Φε και Μεντόζα αναπτέρωσε το ηθικό του φιλελεύθερου προέδρου, κάνοντάς τον να αποφανθεί χθες χαμογελαστός ότι «η Αργεντινή κατανίκησε το φόβο των μεταρρυθμίσεων». Στο βάθος δεν παύει να ανησυχεί, γνωρίζοντας πως η νίκη του οφείλεται στην πολυδιάσπαση του περονικού στρατοπέδου και όχι στο ότι οι Αργεντινοί απέβαλαν το λαϊκισμό από το αίμα τους.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.