Δύσκολα μια απεργία εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα θα «ταρακουνήσει» τη χώρα. Το πολύ πολύ να μπλοκάρουν η Ομόνοια και το Σύνταγμα από κάποια πορεία, αλλά να χρειαστεί επιστράτευση ή να κηρυχθεί μια περιοχή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης επειδή κινδυνεύει η δημόσια υγεία και ασφάλεια από κατεβασμένους π.χ. διακόπτες ή από τόνους απορριμμάτων, δύσκολα.
Γράφει η *Δέσποινα Κονταράκη
Ετσι, η διαμαρτυρία των νομάδων της ημιαπασχόλησης για τα εργατικά ατυχήματα (τρεις θάνατοι σε τέσσερις μήνες) και τις χαμηλές αμοιβές τους περνάνε στα μετώπισθεν της επικαιρότητας.
Η συνάντηση εργαζομένων στο χώρο διανομής φαγητού προ ημερών με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η μοτοπορεία τους πριν από μερικές εβδομάδες που συνοδεύτηκε για πρώτη φορά από απεργιακή κινητοποίηση και η ερχόμενη που προγραμματίζεται (20 Ιουλίου στη Θεσσαλονίκη) δείχνουν πως κάτι κινείται αλλά δεν είναι διόλου αρκετό. Διότι πίσω από τις τεράστιες στρεβλώσεις του συγκεκριμένου κλάδου διασταυρώνονται με δύναμη όλα τα πρόσωπα της οικονομικής κρίσης αλλά και της ελληνικής νοοτροπίας.
Καταρχάς η εύκολη εξήγηση θα ήταν πως για τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας με τα οποία εργάζονται οι «ντελιβεράδες», δηλαδή χωρίς κράνη, σε δρόμους γεμάτους κακοτεχνίες και με εντολές για όλο και πιο γρήγορα, για όλο και περισσότερες παραδόσεις και μεγαλύτερα φορτία, φταίει ο ταξικός πόλεμος. Θα μπορούσε να ισχύει αν οι περισσότερες από τις επιχειρήσεις εστίασης που φυτρώνουν στις γειτονιές δεν ανήκαν σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας, οι οποίοι πολύ πιθανόν πριν πάρουν την απόφαση να ανοίξουν μια καφετέρια ή ένα σουβλατζίδικο ήταν και οι ίδιοι άνεργοι. Δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες από τότε που έρευνα της Endeavor Greece έδειχνε πως τόσα χρόνια μετά το πρώτο Μνημόνιο, και ακόμα η ελληνική επιχειρηματικότητα εξαντλείται στο να ανοίγει καφετέριες, μπαρ και σουβλατζίδικα και να κλείνει εργοστάσια.
Ο φαύλος κύκλος της οικονομικής ύφεσης χρειάζεται το φθηνό φαγητό για να θρέψει τους χαμηλόμισθους, οι οποίοι κάθονται είτε στη μία πλευρά της τραμπάλας (αγοράζουν σουβλάκι με 2,20 € γιατί τόσο μπορούν) είτε στην άλλη (εργάζονται ντελίβερι σε σουβλατζίδικο με 3 ευρώ την ώρα, χωρίς ασφάλιση και ασφάλεια). Είναι και η νοοτροπία, βέβαια, που δεν συναρτάται πάντα από την οικονομική ευμάρεια ή την έλλειψή της. Οποιος μπορεί να κλέψει ασφαλιστικές εισφορές θα το κάνει. Οποιος μπορεί να δουλέψει δεύτερη δουλειά ημιαπασχόληση με «μαύρα» για να γλιτώσει εφορία, επίσης θα το κάνει. Και στο τέλος τέλος η παραγγελία πρέπει να φθάσει γρήγορα και ζεστή, ακόμα και αν χρειαστεί επικίνδυνη αναστροφή στο δρόμο. Ακόμα και χωρίς κράνος, γιατί μην το ξεχνάμε και αυτό, έχει ΦΠΑ 24%.
Διαβάστε Επίσης
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
![28η Οκτωβρίου: Ουρές στο λιμάνι Θεσσαλονίκης για μία ξενάγηση στη φρεγάτα «Κίμων» [Φωτογραφίες]](https://www.eleftherostypos.gr/wp-content/uploads/2026/10/7136289-300x200-jpg.webp)
