Το success story πήγε Μουσείο

21/06/17 • 10:20 | UPD 21/06/17 • 10:20

Τα Μνημόνια διαστρεβλώνουν πολλά στο πέρασμά τους, ακόμα και τη διάρκεια του χρόνου. Οκτώ χρόνια πέρασαν από τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης και φαίνεται σαν να πέρασε μια ολόκληρη ζωή.

kontaraki--130x140 Όσα δεν παίρνει ο άνεμοςΓράφει η *Δέσποινα Κονταράκη

Οκτώ χρόνια από την τελευταία φορά που η σύγχρονη Ελλάδα ένιωσε εθνικά υπερήφανη για κάτι μεγάλο και ξεχωριστό, για κάτι που ξεπερνά τα συνήθη επιτεύγματα, όπως η κατασκευή ενός δρόμου ή μιας γέφυρας. Τον Ιούνιο του 2009, είχαμε επιτέλους καταφέρει να κάνουμε την υπέρβαση. Παρουσιάσαμε σε όλο τον κόσμο ένα δημιούργημα των νεοελλήνων που μας ένωνε με το μεγαλείο των αρχαίων. Ενα αρχιτεκτονικό και μουσειακό αριστούργημα, μια θάλασσα από γυαλί, ατσάλι, φως και αρχαιότητες στα πόδια του Ιερού Βράχου.

Αν και το Μουσείο συνεχίζει τη θριαμβευτική του πορεία με 11 εκατομμύρια επισκέπτες από όλο τον πλανήτη, εμείς δεν συνεχίζουμε μαζί του. Δύσκολα πια νιώθουμε την πνευματική ανάταση εκείνης της εποχής. Πλέον ζούμε σε μια άλλη Ελλάδα, που παλεύει με τη μελαγχολία της ανεργίας και την αναγκαιότητα της επόμενης δόσης. Που διαχειρίζεται πλέον τα απολύτως απαραίτητα. Δεν χτίζουμε μουσεία, προσπαθούμε να τα συντηρήσουμε. Δεν εγκαινιάζουμε νοσοκομεία ή σχολεία, παλεύουμε να μην γκρεμίσουν και αυτά που υπάρχουν. Για αυτό και όποτε βρεθεί μια ευκαιρία να κόψει ένας υπουργός κορδέλα εγκαινίων, όπως έγινε με τους αυτοκινητόδρομους, στήνεται εθνική φιέστα, χωρίς όμως τη συμμετοχή του έθνους.

Κουρασμένοι από τα Eurogroup και τις απανωτές ήττες, περιμένουμε σαν μικρά παιδιά μια επέτειο να μας χτυπήσει την πόρτα. Πριν από λίγες μέρες η συμπλήρωση τριάντα χρόνων από την κατάκτηση του Γιουρομπάσκετ γέννησε αφιερώματα και γέμισε τις συζητήσεις και τις αναρτήσεις μας από τη νίκη της Εθνικής.

Αλλοι θυμούνται το καλοκαίρι του 2004 με τους χιλιάδες περήφανους εθελοντές της Ολυμπιάδας, κάποιοι συγκινούνται ακόμα και με την πρωτιά της Παπαρίζου στη Γιουροβίζιον. Ο καθένας ψάχνει να βρει τα δικά του περασμένα μεγαλεία, όπως ορίζει αυτός τη λέξη και τη σημασία της. Ψάχνει να θυμηθεί την τελευταία φορά που ένιωσε υπερήφανος ως μέλος του συνόλου. Αλλά κάθε φορά που η προσωπική μας χρονομηχανή αναζητά ένα εθνικό success story, ξεμακραίνει όλο και πιο πίσω.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου