Μέρη που αξίζει να επισκεφτείς μέσα στο 2017 (μέρος β’)

Στο προηγούμενο EThe Magazine σας παρουσιάσαμε 15 μέρη που αξίζει να λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν εάν προγραμματίζετε κάποιο ταξίδι μέσα στο 2017.
Γράφει ο Δημήτρης Καπετανόπουλος

Επειδή τα πανέμορφα μέρη στον πλανήτη μας όμως είναι αμέτρητα, συνεχίζουμε και σε αυτό το τεύχος με το αφιέρωμα και σας προτείνουμε 15 ακόμα υπέροχους προορισμούς που θα σας συναρπάσουν.

Αμβούργο – Γερμανία

Το άλλοτε ψαράδικο χωριό στον ποταμό Έλμπε έχει σήμερα μεταμορφωθεί σε μια μητρόπολη όλο ζωή, κυρίως λόγω του λιμανιού της και των προϊόντων που διακινούνται μέσω αυτού. Μεγάλο ρόλο στην ανάπτυξη αυτή έπεσε η Χανσεατική Ένωση, καθιερώνοντας την πόλη ως ένα σταυροδρόμι εμπορικών διαδρομών στη Βόρεια και Βαλτική Θάλασσα. Σήμερα, οι επισκέπτες που φθάνουν στην πολύβουη και πολυπρόσωπη πόλη, ανακαλύπτουν πλούσια ιστορία σε κάθε γωνιά.

Το πιο γνωστό σημείο του Αμβούργου είναι το „Michel“ ή αλλιώς η εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ, ένα μπαρόκ στολίδι που κατασκευάστηκε μεταξύ 1648 και 1661. Ορατός από κάποια απόσταση, ο κύριος ναός στο νεότερο τμήμα της πόλης είναι ένας από τους σημαντικότερους στη βόρεια Γερμανία.

Άλλο ένα εντυπωσιακό κτίριο είναι το Δημαρχείο του 1897, που αποτελεί και τη έδρα του επίσημου κράτους. Η πλατεία της αγοράς, έξω από το κτίριο του Δημαρχείου, χρησιμοποιείται τακτικά ως χώρος μεγάλων εκδηλώσεων. Άλλο ένα σημείο που αξίζει την επίσκεψή σας είναι το εμπορικό κέντρο Alsterarkaden, ένας σκεπαστός με αψίδες πεζόδρομος κατά μήκος του καναλιού Kleine Alster, ανάμεσα στο δημοφιλή χώρο περιπάτου Jungfernstieg και τη γέφυρα Adolphsbrucke, που κατασκευάστηκε μεταξύ 1842 και 1846. Εμπνευστής του ήταν ο αρχιτέκτονας και σχεδιαστής της πόλης, Alexis de Chateauneuf, μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά που κατέστρεψε το Αμβούργο το 1842.

Όσοι ενδιαφέρονται για τη… ζωή στη θάλασσα, το Μουσείο των Πλοίων που βρίσκεται αγκυροβολημένο στο λιμάνι προτείνεται ανεπιφύλακτα. Για παράδειγμα, το Cap San Diego είναι ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα παλαιού στιλ εμπορικά πλοία που κατασκεύασε η ναυτιλιακή εταιρία Hamburg-Sud.

Η επίσκεψη στο Αμβούργο δεν θα είναι ολοκληρωμένη χωρίς μα βόλτα στο Reeperbahn στο St. Pauli, τη διασημότερη λεωφόρο στην πόλη. Η φήμη του ως συνοικία των κόκκινων φαναριών και νυχτερινών κέντρων με strip shows επεκτείνεται πλέον και σε θέατρα, μπαρ, εστιατόρια και κλαμπ. Το όνομά του προέρχεται από τα εργαστήρια κατασκευής σκοινιών που βρέθηκαν στα βόρεια της σημερινής οδού. Σε αυτή τη δεντροφυτεμένη περιοχή πλέκονταν τα σκοινιά των πλοίων από ίνες καννάβεως, μεταξύ 1600 και 1880.

Μαρακές – Μαρόκο

Ό,τι έχετε στο μυαλό σας όταν σκέφτεστε την Ανατολή, θα το βρείτε στο Μαρακές. Τη ροζ πόλη, το διαμάντι του Νότου, όπως συνηθίζουν να τη λένε στο Μαρόκο, με τα παζάρια, τις υπαίθριες αγορές, τους κήπους, τα παλάτια και μαζί χρώματα, αραβικά άλογα, τείχη, φοίνικες, πολυτελή ξενοδοχεία. Στους πρόποδες του Άτλαντα, απλωμένο στην πεδιάδα Χαούζ, το Μαρακές κινούταν σχεδόν πάντα σε ακατάπαυστους ρυθμούς, καθώς ήταν σταθμός στον αρχαίο δρόμο των καραβανιών που έφτανε μέχρι το Τιμπουκτού.

Για πολλούς αποτελεί από μόνο του προορισμό ( και όχι σταθμό σε ένα ταξίδι στο Μαρόκο ). Δεν είναι τυχαίο ότι την τελευταία δεκαπενταετία πολλοί Ευρωπαίοι έχουν αγοράσει σπίτια μέσα στην παλιά πόλη που τα έχουν μετατρέψει είτε σε μόνιμες κατοικίες, είτε σε εκπληκτικά μπουτίκ ξενοδοχεία, γκαλερί, εστιατόρια, δίνοντας σε μια πόλη που, ούτως ή άλλως, έχει απίστευτο χρώμα και καλλιτεχνική αύρα. Κεντρικό στοιχείο της πόλης, γύρω από το οποίο κινούνται τα πάντα, είναι η καταπληκτική πλατεία Τζαμά Ελ Φνα ( Djemaa El Fna ), που κυριολεκτικά θα σας μεταφέρει σε άλλη εποχή. Οι επισκέψεις σας πρέπει να περιλαμβάνουν το τέμενος Κουτούμπια με τον υπέροχο μιναρέ, το Palais Dar Si Said που είναι μουσείο λαϊκής τέχνης, τους τάφους των Σααντί, το παλάτι Μπαχιά και φυσικά τους ωραιότατους κήπους Μενάρα και Μαζορέλ.

Τζαμάικα

Το νησί της reggae και του Bob Marley είναι πραγματικά maad ( «φανταστικό» στην τοπική patois διάλεκτο ).

Αν και βρίσκεται στο κέντρο της Καραϊβικής, στα νότια της Κούβας, είναι κατηγορία από μόνο του. Έχει και αυτό τις παραλίες με λευκή άμμο, τα resorts και τις φυτείες του –με την οροσειρά καταπράσινων των Blue Mountains στη ραχοκοκαλιά του–, αλλά μέχρις εκεί. Η ψυχή της Τζαμάικα είναι αφρικάνικη. Η πρωτεύουσα Κίνγκστον υπήρξε ανέκαθεν κέντρο του εμπορίου: έρχονταν μαύροι σκλάβοι, ενώ έφευγαν ζάχαρη, μπανάνες και ρούμι. Η Τζαμάικα είναι προορισμός με αυξημένη επικινδυνότητα – βρίσκεται στο top 10 παγκοσμίως όσον αφορά τον αριθμό των δολοφονιών.

Επίσης η ganza και η κοκαΐνη είναι μέρος της… τοπικής κουλτούρας. Παρόλα αυτά, αν είστε ταξιδιωτικά έμπειροι και φερθείτε με σύνεση ή αν περιοριστείτε σε all inclusive-τουριστικά σημεία, το νησί προσφέρει δυνατές εμπειρίες. Το nightlife ( reggae, soca, soul calypso σε funky clubs ) θεωρείται το δυνατό χαρτί της πρωτεύουσας, που είναι όμως και το πιο επικίνδυνο μέρος να μείνετε.

Το Montego Bay είναι το πιο διάσημο θέρετρο του νησιού, όπως και το πάλαι ποτέ χίπικο Negril, ενώ το Ocho Rios –κάποτε καλά κρυμμένο μυστικό– είναι πλέον στάνταρντ στάση για τα κρουαζιερόπλοια. Το Ocho Rios είναι καθιερωμένος προορισμός για ζευγάρια, αφού θεωρείται ο κήπος της Τζαμάικα: ιβίσκοι, «πουλιά του παραδείσου» και μπουκαμβίλιες ανθίζουν όλο το χρόνο. Το μέρος όπου θα ανακαλύψετε την «άλλη» Τζαμάικα, με τους ανθρώπους ακόμη να χαιρετάνε τους περαστικούς την ώρα που παίζουν ντόμινο, είναι η νότια ακτή: ψαροχώρια, μικροί αγροτικοί οικισμοί και μικρά ξενοδοχεία ( ακόμη )…

Χιλή

Ξεπερνώντας τα 4.300 χλμ. σε μήκος, αυτή η ασυνήθιστα στενή λωρίδα γης στη μια άκρη της Νότιας Αμερικής εμφανίζει ό,τι κλίμα υπάρχει στον πλανήτη και συνεχείς εναλλαγές φυσικού τοπίου: έρημο στον Βορρά, την ξηρότερη περιοχή στον κόσμο, την Atacama, την Παταγονία στον Νότο με τους παγετώνες, τις Άνδεις στα ανατολικά να αποτελούν το φυσικό σύνορο με την Αργεντινή και δυτικά τον Ειρηνικό με τα τεράστια κύματα. Ανάμεσά τους κοιλάδες, λίμνες, στέπες κι ενεργά ηφαίστεια, ενώ κατέχει και το παγκόσμιο ρεκόρ για τη μεγαλύτερη υψομετρική διαφορά στον κόσμο: από τα 6.900 μ. των Άνδεων στην επιφάνεια της θάλασσας.

Από το βορειότερο άκρο, την Arica, στα σύνορα με το Περού και για τα επόμενα 1.500 χλμ. υπάρχει μόνο έρημος και μετά, σταδιακά, κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα σημάδια πρασίνου. Εδώ βρέχει μόνο τρεις ή τέσσερις φορές το χρόνο και ο ουρανός είναι τόσο καθαρός, που θεωρείται το καλύτερο σημείο στον κόσμο για αστρονομικές παρατηρήσεις. Από εδώ ξεκινούν και οι «κάθετοι» αμπελώνες που βγάζουν το παραδοσιακό χιλιανό λικέρ Pisco. Στο κέντρο βρίσκεται το Valparaiso με τα πολύχρωμα σπίτια, το εξαιρετικό φαγητό και την έντονη νυχτερινή ζωή και παραμένει ένας από τους πιο δημοφιλής τουριστικούς προορισμούς της χώρας.

Λίγο πιο πέρα η Mendoza, η «πρωτεύουσα» της παραγωγής του φημισμένου χιλιανού κρασιού. Εδώ κοντά και η κοσμοπολίτικη πρωτεύουσα της χώρας, το Σαντιάγκο, που συγκεντρώνει το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού, δηλαδή 6 εκατ. άτομα.

Όσο προχωράμε νοτιότερα τόσο το κλίμα γίνεται μεσογειακό, επιτρέποντας τις αγροτικές καλλιέργειες. Πεντακόσια χιλιόμετρα πιο κάτω η χλωρίδα γίνεται εξαιρετικά πλούσια, λίμνες και ποτάμια κάνουν την εμφάνισή τους. Τα πάρκα εδώ προστατεύονται από την UNESCO. Και στη συνέχεια παγετώνες, χιλιάδες νησιά, φιόρδ, κανάλια και βίαια ποτάμια με παρθένα δάση ξεβράζονται στη θάλασσα, το αρχιπέλαγος της Παταγονίας, σε ένα τοπίο ανείπωτης ομορφιάς.

Και μετά είναι η πολιτιστική κληρονομιά: οι Ίνκας στον Βορρά, οι Ισπανοί και άλλοι Ευρωπαίοι κατακτητές που επηρέασαν τη χώρα και οι ποιητές Πάμπλο Νερούδα και Γκαμπριέλα Μιστράλ, κάτοχοι Νόμπελ Λογοτεχνίας και οι δύο. Να μην ξεχάσουμε το νησί του Πάσχα, έναν προορισμό-φετίχ για τους ανήσυχους ταξιδιώτες.

Νησιά Γκαλαπάγκος – Εκουαδόρ

Αυτό και αν είναι ευκαιρία: τέσσερις χώρες σε μία. Πουθενά δεν θα συναντήσετε τόσες εναλλαγές: από το δάσος του Αμαζονίου στις ηλιόλουστες ακτές του Ειρηνικού και από τις μεγαλειώδεις Άνδεις στα Νησιά Γκαλαπάγκος. Αν είστε αποφασισμένοι να κερδίζετε κάθε πράσινο «πιτάκι» στο Trivial Pursuit, εμπλουτίστε τις γνώσεις σας απολαμβάνοντας τη φύση.

Κάντε kayak στον Αμαζόνιο, συναντήστε γιγάντιες φάλαινες, ανεβείτε στο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο και θαυμάστε τις 4.200 ορχιδέες που έχουν καταγραφεί εδώ και τα 1.640 είδη πουλιών. Το Εκουαδόρ είναι must για τους φυσιολάτρες. Κατά μία έννοια δηλαδή, διότι υπάρχουν και άλλοι που το… διεκδικούν – όπως οι υπερμεγέθεις θαλάσσιες χελώνες, οι κορμοράνοι, οι πελεκάνοι και κάτι παράξενα θαλασσοπούλια με μπλε πόδια, τα boobies, τα οποία ζουν στα τιρκουάζ νερά των Γκαλαπάγκος.

Στην ουσία αυτοί είναι οι κάτοικοι κι εσείς απλώς οι… παπαράτσι. Λόγω της εντυπωσιακής βιοποικιλότητάς τους, τα 13 νησάκια του Ειρηνικού αποτελούν το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο του Εκουαδόρ και διέπονται από αυστηρούς κανόνες – υπάρχουν, βέβαια, ειδικά σχεδιασμένες εκδρομές, που δίνουν στους επισκέπτες την ευκαιρία να απολαύσουν το τοπίο και το βυθό τους κάνοντας scuba ή snorkeling. Αλλά προσοχή: τα Γκαλαπάγκος δεν είναι Χαβάη.

Αντιθέτως, το κάπως σεληνιακό τοπίο τους θυμίζει περισσότερο επίσκεψη σε άλλον πλανήτη παρά κοσμοπολίτικη βόλτα. Στο El Oriente τώρα, όπως λένε οι ντόπιοι την περιοχή του Αμαζονίου που καλύπτει το 11% της συνολικής έκτασης της χώρας. Εδώ είναι το σπίτι 2.500 ειδών εντόμων, 800 πουλιών και περισσότερων από 450 σπάνιων ειδών χλωρίδας.

Περίπατοι στο δάσος, επίσκεψη σε καταρράκτες και rafting διοργανώνονται από έμπειρους ξεναγούς, ενώ οι επισκέπτες μπορούν ακόμη και να μείνουν στη ζούγκλα, αφού υπάρχουν πλέον και καταλύματα. Στο δάσος του Αμαζονίου ζουν σχεδόν 250 κοινότητες ιθαγενών ( Siona, Cofan, Shuar, Zaparo κ.ά. ), οι οποίοι διατηρούν ζωντανά την κουλτούρα και τον πολιτισμό τους – και μάλιστα μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τη φιλοσοφία και τον τρόπο ζωής τους στις επισκέψιμες μονάδες που διατηρούν, ενισχύοντας έτσι το εισόδημα των τοπικών κοινωνιών.

Αν πάλι επιθυμήσατε κάτι από αστικό τοπίο, δεν έχετε παρά να κινηθείτε προς τη γραφική πρωτεύουσα Κίτο, η οποία στέκει στη μέση ενός κάμπου των Άνδεων. Καταχωρισμένη από το 1978 στη λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, η πόλη ολοκλήρωσε την ανακαίνισή της το 2006, με τα ιστορικά θέατρα, τις εκκλησίες και τα κτίριά της να… λάμπουν. Επόμενος σταθμός η Cuenca ( επίσης Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO ) στον Νότο με τις όμορφες πλατείες και τις καταπράσινες όχθες του ποταμού Tomebamba.

Μάλτα

Προϊστορικοί ογκόλιθοι, μεσαιωνικά κάστρα, αναγεννησιακά αγάλματα, ωραίες ακτές, έντονο τοπικό χρώμα κι ένα από τα ομορφότερα λιμάνια της Μεσογείου φέρνουν κάθε καλοκαίρι σε αυτήν τη μικροσκοπική χώρα, της οποίας η γοητεία είναι αντιστρόφως ανάλογη του μεγέθους της ( 316 τ.χλμ. όλα κι όλα ), χιλιάδες τουρίστες.

Στην καρδιά της Μεσογείου, κι ένα από τα επτά νησιά συμπλέγματος ( κατοικούνται μόνο η Μάλτα, το Γκότσο και το Κομίνο ), αποτελεί σπάνιο σταυροδρόμι πολιτισμών και μετράει περισσότερα από 7.000 χρόνια Ιστορίας. Σε αυτά τα νησιά αναπτύχθηκε σημαντικός προϊστορικός πολιτισμός πριν από τον ερχομό των Φοινίκων, οι οποίοι ονόμασαν το κυριότερο από αυτά Malat ( Ασφαλές Λιμάνι ).

Υπήρξαν επί αιώνες έδρα του τάγματος των Ιωαννιτών Ιπποτών κι εν συνεχεία τμήμα της βρετανικής αυτοκρατορίας. Και βέβαια όλες αυτές οι επιρροές είναι ορατές όπου κι αν κοιτάξετε – από τις μεσαιωνικές πόλεις ( με χαρακτηριστικότερη την πανέμορφη παλιά πρωτεύουσα Mdina ) μέχρι τα παλιά Mini Cooper και τα άλλα αγγλικά αυτοκίνητα που θα βρείτε παντού στο νησί. Η πρωτεύουσα Βαλέτα, η πρώτη ευρωπαϊκή πόλη που χτίστηκε κατόπιν σχεδίου ( το 16ο αιώνα ), παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο όμορφες και αριστοκρατικές πόλεις και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Αφιερώστε μερικές ώρες για να περιπλανηθείτε στα δρομάκια της, να θαυμάσετε τα όμορφα κτίρια και να απολαύσετε την εκπληκτική θέα από τους κήπους Upper Barrakka.

Απολαύσετε την ηρεμία και την ομορφιά τους, δροσιστείτε στις πολλές κρήνες και ακούστε το μεσημέρι τα κανόνια, τα οποία θα σας υπενθυμίσουν το στρατιωτικό παρελθόν της χώρας. Για το βράδυ, τώρα, επιλέξτε ένα από τα πολλά wine bars με τα εκπληκτικά τοπικά κρασιά. Στη νοτιοανατολική πλευρά του Μεγάλου Λιμανιού βρίσκονται οι χερσόνησοι Vittoriosia και Senglea με τα κάστρα τους, τη συναρπαστική περιοχή των Τριών Πόλεων ( Vittoriosa, Senglea και Cospicua ), το Μέγαρο του Ιεροεξεταστή, το Ναυτικό Μουσείο και το φρούριο Ricasoli, στο οποίο έχουν γυριστεί αρκετά χολιγουντιανά blockbusters ( όπως η «Τροία» και ο «Μονομάχος» ).

Το μικρό παρατηρητήριο στο άκρο της χερσονήσου Senglea είναι δημοφιλές αξιοθέατο λόγω της υπέροχης θέας του. Το προάστιο Paolo ( σε απόσταση 2 χλμ. νοτιοδυτικά της Cospicua ) αξίζει μια επίσκεψη λόγω των σημαντικών αρχαιολογικών του χώρων: οι ναοί Tarxien και η υπόγεια νεκρόπολη Hal Saflienti Hypogeum που ανακαλύφθηκε το 1902 ( καλό είναι να κάνετε κράτηση προτού καν
φτάσετε στη Μάλτα ). Στους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού περιλαμβάνονται επίσης οι ναοί Ggantija ( στο Γκότσο ) και Hagar Quim ( στο χωριό Qrendi ).

Ντουμπρόβνικ – Κροατία

Τα τελευταία χρόνια το όνομά του «παίζει» πολύ. Θα το δείτε να φιγουράρει σε ταξιδιωτικά περιοδικά, να προτείνεται σε στήλες ταξιδιού ή να πρωταγωνιστεί σε sites και blogs ανά τον κόσμο. Μήπως τελικά όλοι αυτοί κάτι ξέρουν;

Το αποκαλούν «το μαργαριτάρι της Μεσογείου» και μάλλον όχι άδικα. Το υπέροχο και ταχύτατα τουριστικά αναπτυσσόμενο Ντουμπρόβνικ τα τελευταία χρόνια διαφημίζεται ως ο απόλυτος ταξιδιωτικός προορισμός.

Ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω ανήκε στους πρώτους που το λάτρεψαν: «αν αναζητάτε τον παράδεισο πάνω στη γη, ελάτε στο Ντουμπρόβνικ», ανέφερε χαρακτηριστικά . Και όπως αποδείχθηκε, είχε απόλυτο δίκιο. Οι δαντελωτές ακτές της Αδριατικής, τα 1.185 νησάκια (!) που δημιουργούν ένα μοναδικό σύμπλεγμα, τα γαλαζοπράσινα νερά και τα κουκλίστικα σπιτάκια συνθέτουν την εικόνα ενός πραγματικού επίγειου παραδείσου.

Το μικρό δάσος, όπως είναι η σερβοκροατική μετάφραση της λέξης Ντουμπρόβνικ, μπορεί να τραυματίστηκε από τις πληγές του γιουγκοσλαβικού πολέμου αλλά επιβίωσε και ευτυχώς φαίνεται πως ξεπέρασε τα τραύματά του χάρη στην εργατικότητα των κατοίκων του αλλά κυρίως χάρη στην αγάπη τους για έναν τόπο που έπρεπε γρήγορα να αναστηθεί.

Το Ντουμπρόβνικ είναι μικρό και «κουκλίστικο». Μπορείτε να το περπατήσετε εύκολα ενώ και τα μνημεία του είναι σχετικά συγκεντρωμένα οπότε δεν θα κουραστείτε ιδιαίτερα σε μακρινές περιπλανήσεις. Αν ο χρόνος σας το επιτρέπει μπορείτε να κάνετε όμορφες εκδρομές και σε άλλα νησάκια των δαλματικών ακτών.

Επιλέξτε το νησάκι Lokrum, που έγινε γνωστό καθώς λέγεται πως εκεί ξέβρασε η θάλασσα τον ναυαγό Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο το1192, όταν βυθίστηκε το πλοίο του επιστρέφοντας από μια Σταυροφορία. Μια επίσης καλή επιλογή είναι το νησάκι Mljet με το υπέροχο βιότοπο-πάρκο και τις δύο λίμνες θαλασσινού νερού που ενώνονται με γραφικά κανάλια. Στο κατάφυτο αυτό νησί λέγεται πως βρήκε καταφύγιο όχι μόνο ο Απόστολος Παύλος αλλά και ο πολυμήχανος Οδυσσέας. Εδώ, θα βρείτε και το νησάκι της Παναγίας που ξεπροβάλει στο μέσο μιας λίμνης καθώς και το εντυπωσιακό μοναστήρι των Βενέδικτων.

Διάσημο είναι και το νησάκι Hvar με το πολύ καλά διατηρημένο ενετικό του κάστρο και το περίφημο λευκό κρασί που παράγεται στους αμπελώνες του ενώ σημαντικό είναι και το νησί Korcula, η γενέτειρα του τολμηρού εξερευνητή Μάρκο Πόλο που θα σας μεταφέρει νοερά στη Βενετία χάρη στην ιδιότυπη αρχιτεκτονική του.

Σρι Λάνκα

Η Σρι Λάνκα είναι ένα ιδιαίτερος ταξιδιωτικός προορισμός. Σχετικά πρόσφατα έχει αρχίσει να αναπτύσσεται τουριστικά, δεν έχει καταφέρει να αναδειχτεί ακόμη στους
τουριστικούς προορισμούς πρώτης κατηγορίας, ενώ γενικότερα αρκετός κόσμος δε γνωρίζει πολλά για τη χώρα γενικότερα. Εντούτοις, επιλέξαμε να κάνουμε εκεί τις χριστουγεννιάτικες διακοπές και να γιορτάσουμε την έλευση του 2015.

Η Σρι Λάνκα ή παλιότερα Κεϋλάνη είναι νησιωτική χώρα νοτιοανατολικά της Ινδίας. Βρίσκεται στον Ινδικό ωκεανό, ενώ το σχήμα της θυμίζει δάκρυ. Έχει την μισή περίπου έκταση της Ελλάδας, διπλάσιο πληθυσμό (κοντά στα 22 εκατομμύρια) και βρίσκεται σχετικά κοντά στον Ισημερινό, γεγονός που κάνει το κλίμα της ζεστό με έντονη υγρασία και εποχές μουσώνων. Στη χώρα δε βρίσκονται πολύ μεγάλες πόλεις, καθώς ο κόσμος κατοικεί σχεδόν στο σύνολο των περιοχών σε μικρά ή μεγαλύτερα χωριά.

Εκτός από τις έντονες ινδικές επιρροές, καθώς η Ινδία είναι ο μεγάλος γείτονας, η χώρα έχει επηρεαστεί από την αποικιοκρατία και κυρίως την αγγλική – γεγονός που ευνοεί την επικοινωνία, καθώς σχεδόν όλοι οι κάτοικοι ξέρουν αγγλικά. Νόμισμα της χώρας είναι η ρούπια της Σρι Λάνκα. Λόγω της θέσης της χώρας στον Ινδικό ωκεανό, επηρεάζεται από δύο διαφορετικά κύματα μουσώνων. Η καλύτερη εποχή να επισκεφτεί κανείς τη χώρα είναι από Νοέμβριο μέχρι Μάρτιο.

Ταϊλάνδη

Ταϊλάνδη, το παλιό Σιάμ. Το Βασίλειο της Νοτιοανατολικής Ασίας, βρίσκεται ανάμεσα στη Βιρμανία, τη Μαλαισία, τον κόλπο του Σιάμ, την Καμπότζη και το Λάος., και είναι πολύ ενδιαφέρουσα όχι μόνο για εμάς τους… αθλητές του Muay Thai ( η εθνική πολεμική τέχνη).

Η χώρα προσφέρει ξεχωριστές ομορφιές, πλούσια ιστορία και πολιτιστική παράδοση. Το φυσικό τοπίο της συνθέτουν οι αμέτρητες ακρογιαλιές με τα σμαραγδένια νερά καθώς και πολλά νησιά με παραδεισένια βλάστηση, όπως τα διάσημα Πουκέ.

Πρωτεύουσα είναι η Μπανγκόκ, η οποία έχει χτιστεί στις όχθες του ποταμου Chao Phraya και συνδυάζει με απόλυτη ισορροπία τα παλιά και τα νέα στοιχεία της χώρας εντυπωσιάζοντας τον επισκέπτη. Ένα ταξίδι στη μακρινή Ταϊλάνδη, σας υπόσχεται μία μοναδική εμπειρία που θα σας μείνει αξέχαστη!

Ανδαλουσία Ισπανία

Δεν ξεχωρίζει μόνο για την υπέροχη φυλή αλόγων της, αλλά και για τις υψηλές οροσειρές, τις εύφορες πεδιάδες, τις ηλιόλουστες ακτές, τα γραφικά χωριά και τα σημαντικά ιστορικά μνημεία, που την καθιστούν επί της ουσίας ένα υπαίθριο μουσείο που μας «μεταφέρει» σε άλλες εποχές.

Η Ανδαλουσία είναι μια από τις 17 αυτόνομες περιφέρειες της Ισπανίας στα νότια της χώρας. Πρόκειται για τη δεύτερη σε έκταση και πρώτη σε πληθυσμό, με πρωτεύουσα τη Σεβίλλη. Κατοικείται σχεδόν από 8 εκατομμύρια κατοίκους, αντιπροσωπεύοντας το 18% του συνολικού πληθυσμού της Ισπανίας και χωρίζεται σήμερα σε οκτώ επαρχίες: Σεβίλλη, Ουέλβα, Κόρδοβα, Χαέν, Αλμερία, Γρανάδα, Μάλαγα και Κάντιθ.

Η Ανδαλουσία οφείλει το όνομά της στους Άραβες, οι οποίοι έτσι αποκαλούσαν αρχικά ολόκληρη την Ισπανία και όταν με τη χριστιανική αντεπίθεση περιορίστηκαν στο νότιο τμήμα της, με κέντρο το βασίλειο της Γρανάδας, το όνομα περιορίστηκε μόνο σ’ αυτό το τμήμα. Κατά το Μεσαίωνα, τα δυο μεγάλα αστικά κέντρα των Αράβων, η Κόρδοβα και η Γρανάδα ήταν κέντρα πολιτισμού με ακτινοβολία σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο.

Είναι ένα μέρος που έχει γεννήσει και εμπνεύσει μεγάλους συγγραφείς, ποιητές, καλλιτέχνες και ζωγράφους. Στην Ανδαλουσία γεννήθηκε ο Πάμπλο Πικάσο και ο ζωγράφος του 17ου αι. Velasquez, ενώ οι ομορφιές της γοήτευσαν και ενέπνευσαν τους μυθιστοριογράφους Ernest Hemingway και Laurie Lee.

Εκεί επίσης διαδραματίζεται το σκηνικό της πιο διάσημης όπερας όλων των εποχών, της Carmen του Bizet. Στην Ανδαλουσία η Ανατολή συναντά τη Δύση σε ένα εξωτικό χωνευτήρι εβραϊκών, τσιγγάνικων, μαυριτανών και χριστιανικών πολιτισμών. Πρόκειται για την πατρίδα του φλαμένκο και των ταυρομαχιών, με ποικιλόμορφα τοπία με υψηλές οροσειρές, εύφορες πεδιάδες, ηλιόλουστες ακτές, γραφικά χωριά και σημαντικά ιστορικά μνημεία.

Κρακοβία – Πολωνία

Υπήρξε επί πεντακόσια χρόνια πρωτεύουσα της Πολωνίας και –αντίθετα με τη Βαρσοβία– ξέφυγε ( με κάποιες μικρές απώλειες ) την καταστροφή κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια πόλη-κόσμημα, κρύβει θησαυρούς γοτθικής και αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής και τόνους τέχνης ( έχουν καταγραφεί πάνω από 2 εκατ. έργα ), αφού ήταν καταφύγιο, ιδιαίτερα κατά τον 20ό αιώνα, για τους καλλιτέχνες λόγω της μη εμπλοκής στις πολιτικές θύελλες. Η Κρακοβία είναι η διαθέτει μια θαυμάσια Παλιά Πόλη ( Stare Miasto ).

Πρόκειται για άλλο ένα υπαίθριο μουσείο, με παλάτια, καθεδρικούς και ιστορικές κατοικίες. Η οδός Kanonicza, που οδηγεί από τη Stare Miasto στο λόφο Wawel, είναι πολύ γραφική, με κατοικίες από το 14ο αιώνα: μέχρι και ο πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ έμενε εδώ. Στα νοτιοανατολικά της Παλιάς Πόλης, το προάστιο Kazimierz, το οποίο φέρει το όνομα του ιδρυτή του ( από το 1335 ), φιλοξενούσε επί αιώνες την εβραϊκή κοινότητα, ενώ από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 έχει μετατραπεί στην πιο «trendy» γειτονιά της πόλης, με έντονη νυχτερινή ζωή και πολλά εστιατόρια.

Η Κρακοβία έχει δυνατή κουλτούρα του καφέ (μια και η… Βιένη είναι κοντά ) και ανήκει επίσης στη «ζώνη της βότκας» –το τόξο των χωρών της Βόρειας Ευρώπης, από τη Ρωσία μέχρι τη Νορβηγία–, όπου το σκληρό αλκοόλ είναι μέρος της καθημερινότητας. Η πολωνική βότκα είναι δυνατή, σερβίρεται παγωμένη, αλλά χωρίς πάγο και πίνεται μονορούφι (θέλει κουράγια)

Σόφια – Βουλγαρία

Η Βουλγαρική πρωτεύουσα με τις άπειρες εκκλησίες έχει να σας διηγηθεί την πλούσια Ιστορία της, καταπράσινα πάρκα για να σας ξεκουράσει και το όρος Vitosha σε απόσταση αναπνοής για μόνιμη δροσιά και κατεβασιές στο χιονοδρομικό του κέντρο. Περπατώντας στο ιστορικό κέντρο της, θα δείτε από οθωμανικά τζαμιά και αχανείς καθεδρικούς όπως ο Alexander Nevsky μέχρι «αρ νουβό» διαμάντια της εποχής των τσάρων, όπως το Εθνικό Θέατρο Ivan Vazov και το κτίριο της Εθνοσυνέλευσης, ενώ η πλατεία γύρω από την Εθνική Βιβλιοθήκη, το ξενοδοχείο «Balkan» ( νυν Sheraton ) και το πολυκατάστημα Tzum φέρνει αναμνήσεις..  εποχών σοσιαλισμού στην χώρα.

Κατά μήκος της λεωφόρου Tsarigradsko Chaussee και πολύ κοντά στην πανέμορφη γέφυρα Orlov Most, πάνω από τον ποταμό Orlovska, ξεκινά το μεγαλύτερο πάρκο της πόλης, το Borissova, ενώ στο μικρότερο, αλλά εντελώς κεντρικό Gradskata με τα όμορφα σιντριβάνια μπορείτε να επιδοθείτε σε υπαίθριους αγώνες σκακιού. Η ανέγερση μοντέρνων κτιρίων κι εμπορικών κέντρων αλλάζει το αστικό τοπίο και γνωστές αλυσίδες καταστημάτων αλλά και ακριβές μπουτίκ καταλαμβάνουν τον πιο εμπορικό από τους δρόμους της Σόφιας, τη λεωφόρο Vitosha, μαρτυρώντας έτσι το δυτικοευρωπαϊκό αέρα που πνέει εδώ τα τελευταία χρόνια. Με καλά ξενοδοχεία κι εστιατόρια, η Σόφια προσφέρεται για μικρές αποδράσεις με τα «όλα» τους και διεκδικεί τη θέση της στους ανερχόμενους ευρωπαϊκούς προορισμούς.

Ισλανδία

Ένας προορισμός που τον χαρακτηρίζουν τα μεγαλειώδη, μαγευτικά και ακαταμάχητα γοητευτικά τοπία.

Αντικρουόμενα στοιχεία – πάγος και φωτιά – συνθέτουν μια απέριττη, άγρια, ακατέργαστη και επιβλητική ομορφιά. Μια φύση μοναδική στον Ευρωπαϊκό χώρο.

Η Ισλανδία, η «χώρα των πάγων», το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Ευρώπης και η πιο αραιοκατοικημένη της χώρα, είναι από τη φύση καταδικασμένη στην απομόνωση: τα πιο κοντινά της μέρη είναι η Γροιλανδία που απέχει 290 km, τα νησιά Φερόες (420 km) και η Σκωτία (800 km), ενώ από την ηπειρωτική Ευρώπη η κοντινότερη χώρα είναι η Νορβηγία που απέχει 970 km.

Μια «νέα γη» που ξεπήδησε από τους ατμούς και τη λάβα και τροφοδότησε τους θρύλους των Βίκινγκς. Είναι μια χώρα περίφημη για την παρθένα φύση της και τα ιδιαίτερα γεωμορφολογικά της χαρακτηριστικά: θερμές πηγές, μεγαλοπρεπείς παγετώνες, ενεργά και ανενεργά ηφαίστεια, χιονοσκεπή βουνά, θερμοπίδακες (γκέιζερ), παγωμένες θάλασσες, ονειρικές λίμνες, ορμητικά ποτάμια, βροντώδεις καταρράκτες, απόκρημνα βράχια, βαθιές κοιλάδες, δαντελωτές ακτογραμμές, πολυσχιδή φιόρδ, σουρεαλιστικοί σχηματισμοί λάβας…

Πέρα από αυτά όμως, είναι μια χώρα με πλούσια ιστορία, λογοτεχνία και λαϊκές παραδόσεις. Το ταξίδι μας είναι αφιερωμένο στο μυστήριο της χώρας αυτής, στην ομορφιά των τοπίων της και στα αμέτρητα φυσικά της φαινόμενα.

Επιπλέον, με το ταξίδι αυτό, έχουμε τη δυνατότητα να επισκεφθούμε τη μυστηριώδη Γροιλανδία, το μεγαλύτερο νησί του κόσμου, που τα 4/5 της έκτασής της είναι καλυμμένα από αιώνιους πάγους. Εδώ, η σύγκρουση γεωλογίας και κλίματος δημιούργησαν την απόκοσμη γοητεία της αρκτικής της φύσης, που κυριολεκτικά μαγεύει τους επισκέπτες.

Κάρντιφ – Ουαλία

Το Κάρντιφ είναι η πρωτεύουσα της Ουαλίας, η νεότερη πρωτεύουσα της Ευρώπης και μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις και τουριστικούς προορισμούς στη Βρετανία. Η πρόσφατη ανοικοδόμηση του Κάρντιφ δημιούργησε παγκόσμιας κλάσης αθλητικούς και ψυχαγωγικούς χώρους που πρέπει να επισκεφθεί κανείς. Στην πόλη υπάρχουν πολλά αξιοθέατα, μαγαζιά και εστιατόρια

Κάτι παραπάνω από δύο ώρες με το τρένο από το κέντρο του Λονδίνου, το Κάρντιφ προσφέρει τις ανέσεις και το πολιτιστικό «ημερολόγιο» μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής μητρόπολης.

Στις στοές και τους πεζόδρόμους, τους κήπους και την πολυπολιτισμική περαντζάδα του Cardiff Bay η ζωή κυλά πιο χαλαρά, με σποραδικές ενέσεις βρετανικής ιδιοσυγκρασίας που προ(σ )καλούν προς εξερεύνηση τον αμύητο περιπλανώμενο. Παλμό, αλλά και νότες χαλάρωσης στο κέντρο της πόλης δίνει το Κάστρο του Κάρντιφ, μεγαλειώδες γοτθικό «στολίδι» στην αχανή έκταση του Bute Park, ούτε λίγο, ούτε πολύ, εδώ και δύο χιλιετίες.

Τα επιβλητικά γλυπτά του Τοίχους των Ζώων (Animal Wall ), με την υπογραφή του αρχιτέκτονα William Burges, αποτελούν τον συνδετικό κρίκο μεταξύ του φυσικού βασιλείου του πάρκου και των παραμυθένιων πύργων του κάστρου: Μια ύαινα, ένα αρπακτικό πουλί, μια λεοπάρδαλη και μια ντουζίνα ακόμα ζώα σκαρφαλώνουν περιμετρικά τον τοίχο, σα να τρέχουν να ξεφύγουν από μια αόρατη μυθική απειλή – ή, μάλλον, αποφασισμένα να «ορμήξουν» στην πεζή ρουτίνα της σύγχρονης πόλης:

Αξίζει να σημειωθεί μάλιστα πως η Ουαλία είναι η χώρα με τα περισσότερα κάστρα, σε αναλογία με την έκτασή της, καθώς διαθέτει 641

Κεμπέκ – Καναδάς

Η πόλη του Κεμπέκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής του Κεμπέκ, μετά το Μόντρεαλ, και στα 400 χρόνια της ιστορίας της πόλης έχει υπάρξει η πρωτεύουσα της χώρας για πολλά από αυτά.

Η μόνη επίσημη γλώσσα της πόλης του Κεμπέκ είναι τα γαλλικά, σε αντίθεση με άλλες πόλεις που είναι κατά κύριο λόγο δίγλωσσες, με αποτέλεσμα οι πινακίδες στο δρόμο και στα δημόσια κτίρια να είναι ως επί το πλείστον στα γαλλικά μόνο.

Παρ’όλ’αυτά, η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων μιλά και αγγλικά και είναι εξαιρετικά φιλικοί και πρόθυμοι να βοηθήσουν οποιοδήποτε χρειάζεται πληροφορίες.

Εκτός από γαλλικά και αγγλικά, υπάρχει έντονη παρουσία Ιταλών, Κινέζων, Ελλήνων και Αράβων. Ένα από τα γνωστότερα αξιοθέατα της πόλης είναι το Chateau Frontenac, ένα κτίριο που κυριαρχεί ως φιγούρα ανάμεσα στα κτίρια της πόλης και που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο από το 1980.

Η αρχιτεκτονική της παλιάς πόλης χαρακτηρίζεται από μεγάλα, πέτρινα κτίρια και στενά, πέτρινα και δαιδαλώδη δρομάκια, που σας μεταφέρουν σε μία άλλη εποχή και έχει χαρακτηριστεί ως πολιτιστικό μνημείο από την UNESCO. Οι εποχές στην πόλη του Κεμπέκ είναι διακριτές και δίνεται η δυνατότητα πολλών δραστηριοτήτων σε όλες, όπως φεστιβάλ το καλοκαίρι, χειμερινά σπορ κατά τη διάρκεια των κρύων μηνών του χρόνου αλλά και βόλτες στη φύση κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και της άνοιξης, με χαρακτηριστικά χρώματα και μυρωδιές ανάλογα με την εποχή.

  • Διαβάστε το πρώτο ταξιδιωτικό αφιέρωμα του EThe Magazine ΕΔΩ