Τα ιδεοληπτικά παιχνίδια του ΣΥΡΙΖΑ και που αποσκοπούν

Προκαλεί, αναμφίβολα, πολλά ερωτήματα αυτή η πολυμέτωπη επίθεση που έχει εξαπολύσει, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, η κυβέρνηση, σε ζητήματα που σχετίζονται με τις ιδεολογικές, ιδεοληπτικές αναφορές του ΣΥΡΙΖΑ. Από την κατάργηση της αριστείας και την ανάδειξη των σημαιοφόρων στα σχολεία με κλήρωση αντί για τις βαθμολογικές επιδόσεις μέχρι την αποστροφή προς την ορθόδοξη πίστη και τις παραδόσεις του λαού μας, είναι φανερός ο στόχος της κυβέρνησης να τονώσει το αριστερό προφίλ της που έχει πληγεί βαθύτατα.

ΕΑΝ ΩΣΤΟΣΟ η προσπάθεια αυτή συνδυαστεί με την κινητικότητα που καταγράφεται στο χώρο της Κεντροαριστεράς και τις παρεμβάσεις που εκδηλώνονται από συγκεκριμένα κέντρα υπέρ μιας πιθανής συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, τότε γίνεται εύκολα αντιληπτός ο στόχος της κυβέρνησης. Που δεν μπορεί να είναι άλλος από το να επαναπροσεγγίσει τους πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που μετακινήθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ και οι οποίοι τον έχουν πλέον εγκαταλείψει μετά την επιβεβαίωση της μνημονιακής στροφής του πρωθυπουργού και την αποκάλυψη της κοροϊδίας που υπέστησαν και αυτοί, όπως και ολόκληρος ο ελληνικός λαός, από τον Αλ. Τσίπρα και την παρέα του Μαξίμου.

ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ αυτού του κλίματος που επιχειρείται να διαμορφωθεί από ορισμένες πλευρές η επανεμφάνιση του Κ. Λαλιώτη, ο οποίος, αφού πλέκει το εγκώμιο του Α. Παπανδρέου και μας λέει πόσο ωραία και σωστά τα έκαναν όλα οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, επιδιώκει να επαναφέρει στην πολιτική ατζέντα το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» και προτείνει συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, προς αναζήτηση του σοσιαλισμού. Μάλιστα, η άμεση ανταπόκριση του Π. Κουρουμπλή, που έσπευσε να προσυπογράψει όλα τα γραφόμενα στο άρθρο Λαλιώτη και να ζητήσει να δημιουργηθεί «ένα μεγάλο ριζοσπαστικό αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο σε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ», ενισχύει την άποψη όσων θεωρούν ότι η παρέμβαση του Κ. Λαλιώτη στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία δεν ήταν διόλου τυχαία.

ΜΠΟΡΕΙ, βεβαίως, τα ιδεοληπτικά παιχνίδια στα οποία επιδίδεται με μεγαλύτερη ένταση τελευταία η κυβέρνηση να εντάσσονται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης στρατηγικής, που περιλαμβάνει δηλαδή τη δόμηση ενός αριστερού προφίλ και την προσέλκυση των πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτά που κάνουν τα πιστεύουν γιατί σχετίζονται με την ιδεολογία τους.

ΑΠΕΧΘΑΝΟΝΤΑΙ δηλαδή πραγματικά στον ΣΥΡΙΖΑ την αριστεία και προτιμούν την ισοπέδωση προς τα κάτω, μισούν την αξιολόγηση και την αξιοκρατία και επιλέγουν τους κομματικούς διορισμούς συγγενών και φίλων συντηρώντας το πελατειακό κράτος, αποστρέφονται την ορθόδοξη πίστη και παράδοση και κάνουν ό,τι μπορούν να την αποβάλουν από την εκπαίδευση, τάσσονται υπέρ της υπερφορολόγησης για να μην περιορίσουν τις δημόσιες δαπάνες και για αυτό έχουν ταράξει τον κόσμο στους φόρους.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ πιστεύουν είναι το πρόγραμμα που έχουν υπογράψει, η εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, οι αποκρατικοποιήσεις και όλα όσα είναι αναγκαία για να προχωρήσει η οικονομία στην ανάπτυξη. Αυτά που δεν πιστεύουν είναι επίσης οι υποσχέσεις που έδιναν στους συνταξιούχους, στους μισθωτούς, τους οικονομικά ασθενέστερους για την προστασία των εισοδημάτων τους. Για αυτό και πλέον δεν τους πιστεύει κανείς, ό,τι και αν λένε.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής 

Διαβάστε ακόμη