Της κακομοίρας

Πήραν φωτιά τα μηχανάκια της AGB με την προβολή του έγχρωμου Ζήκου. Μέχρι και 45άρια χτύπησε η τηλεθέαση της κλασικής ταινίας «Της κακομοίρας» με τον Κώστα Χατζηχρήστο το βράδυ του Σαββάτου.

 Της κακομοίραςΓράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Πολύ νωρίτερα όμως φωτιά είχαν πάρει και οι διαμάχες για το αν πρέπει ή δεν πρέπει να επιχειρείται μια επέμβαση τέτοιας μορφής σε ένα κλασικό έργο. Το γεγονός ότι γυρίστηκε με τις προδιαγραφές ασπρόμαυρου φιλμ σημαίνει πως είχε άλλα στάνταρ φωτισμού και λήψης τα οποία χάνονται με την, εκ των υστέρων, τεχνική επεξεργασία, λένε οι φανατικοί επικριτές. Ανανεώθηκε με σεβασμό, χωρίς να χάσει τίποτα από τη μαγεία του, λένε οι φανατικοί υποστηρικτές.

Το ντιμπέιτ έχει μεγάλο ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν μπορεί κάποιος παρά να σκεφτεί πως στην περίπτωση του Ζήκου το αποτέλεσμα είναι καλό ούτως ή άλλως, με ή χωρίς χρώμα. Δεν ισχύει όμως το ίδιο σε εκείνους που «μπογιατίζουν» με φανταχτερά χρώματα τον παλαιοπολιτικό τους λόγο. Εκείνους που αντιγράφουν πρόσωπα, ατάκες και πρακτικές του παρελθόντος, νομίζοντας πως θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το πρωτότυπο. Δεν γίνεται.

Oπως, για παράδειγμα, δεν γίνεται ο Αλέξης Τσίπρας να γίνει Ανδρέας Παπανδρέου παρόλο που το προσπαθεί σκληρά. Οι πασοκικοί χειρισμοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν εμφανείς από την πρώτη στιγμή, όχι στις γκριμάτσες ή στον τόνο της φωνής του αρχηγού της, αλλά στην προσπάθεια να αλωθεί το Δημόσιο και οι μηχανισμοί του. Η κομματικοποίηση του κράτους επιχειρείται σε όλες τις βαθμίδες, με όλους τους τρόπους, ώστε να αντικατασταθεί το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» από τον «βαθύ ΣΥΡΙΖΑ». Ωστόσο, μπορεί τότε ο Ανδρέας να είχε όλο τον χρόνο και το χρήμα να ολοκληρώσει την επέλασή του, όμως ο Αλέξης δεν έχει αυτές τις πολυτέλειες.

Ο πολιτικός χρόνος παραμονής του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία έχει σχεδόν τελειώσει, ενώ το χρήμα στην εποχή της οικονομικής κρίσης ακούγεται ως ανέκδοτο. Ετσι, επιχειρεί μια γρήγορη, σχεδόν βίαιη επέλαση, είτε μέσα από διορισμούς ημετέρων, είτε με την προσπάθεια να περάσει την απλή αναλογική για να «αγοράσει» παράταση στην εξουσία. Αυτά τα πράγματα όμως δεν εκβιάζονται. Διότι καλύτερα να είσαι γνήσιος μπακαλόγατος παρά κατά φαντασίαν γάτος.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου 

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

 

Διαβάστε ακόμη