Ποιες πλημμύρες; Ας μιλήσουμε για την Αριστερά

Τα σπουδαία του κόσμου, όπως το δημοψήφισμα του Ρέντσι, η επικράτηση Φιγιόν στη Γαλλία, το Brexit στη Μ. Βρετανία, ο Τραμπ στις ΗΠΑ, είναι άραγε σπουδαιότερα από την ανεργία των νέων Ιταλών και Γάλλων ή από το ταξικό χάος στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού;

kontaraki-teliko-arthrografos-1000Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Μάλλον είναι λάθος το ερώτημα. Μήπως αυτές οι κοινωνικές πληγές μετατρέπονται σε οργισμένες αντιδράσεις όταν έρχεται η ώρα των δημοψηφισμάτων ή των εκλογών; Αν η απάντηση είναι «ναι», τότε ήρθε η ώρα για τους πολιτικούς να αναρωτηθούν αν οι ιδεολογίες αλλάζουν τον κόσμο ή η καθημερινή ζωή αλλάζει τις ιδεολογίες.

Αν για παράδειγμα γινόταν μια δημοσκόπηση στην Ελλάδα αυτές τις ημέρες του Νοεμβρίου, που μια απλή βροχή στοίχισε τη ζωή ενός νέου ανθρώπου, διέλυσε τον Λυκαβηττό, έπνιξε τους μισούς δήμους της Αττικής και πλημμύρισε συνοικισμούς και χοτ σποτ στο ανατολικό Αιγαίο, είναι σίγουρο πως η κυβέρνηση θα έπιανε πάτο. Οσα ταξίδια και να κάνει στην Κούβα ο Αλέξης Τσίπρας, όσες φορές και αν αγορεύσει για το ήθος της Αριστεράς και για το κακό πολιτικό κατεστημένο, δεν πρόκειται να ανατρέψει το κλίμα. Στα μικρά και καθημερινά δοκιμάζονται οι εξουσίες, όχι στις συζητήσεις καφενείων για το αν ο Φιντέλ Κάστρο ήταν επαναστάτης ή δικτάτορας.

Η κάκιστη αντιπλημμυρική θωράκιση της χώρας δεν είναι ασφαλώς δημιούργημα του ΣΥΡΙΖΑ. Δυο χρόνια κυβερνά, πόσα να πρωτοχαλάσει σε αυτό το διάστημα (παρ’ όλο που κάνει φιλότιμες προσπάθειες να διαλύσει ό,τι μπορεί). Εν προκειμένω, πάντως, στη διετία αυτή δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό, ακολουθώντας τις αναποτελεσματικές πολιτικές των προηγούμενων ηγεσιών του υπουργείου Περιβάλλοντος, των προηγούμενων και των νυν περιφερειαρχών, των πρώην και των σημερινών δημάρχων και αντιδημάρχων.

Σε λίγο έρχεται το 2017 και εμείς ακόμα ασχολούμαστε με τα μπαζωμένα ρέματα και με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις που τσακώνονται με τοπικούς άρχοντες και συμβούλια κατοίκων επειδή δεν συμφωνούν σε βασικά έργα υποδομής. Είναι δυνατόν; Και όμως είναι, όπως αναδείχθηκε από το πολύ επίκαιρο θέμα που δημοσίευσε ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής (ρεπορτάζ της Αναστασίας Βαμβακά). Το 1999 είχαμε στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής 70 ρέματα, σήμερα δεν ξεπερνούν τα 50. Τα υπόλοιπα πού πήγαν; Τα μπαζώσαμε μαζί με τα σπουδαία λόγια, τα μεγάλα.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου 

Διαβάστε ακόμη