Η «χρεοκοπία» των φοιτητικών παρατάξεων

Το πιθανότερο είναι πως όσα μνημόνια και αν υπογραφούν, όσες μεταρρυθμίσεις και αν νομοθετηθούν, πολύ δύσκολα θα αλλάξουν τη ρότα της χώρας. Μπορεί κάποια στιγμή τα πλεονάσματα να επιτυγχάνονται εύκολα. Μπορεί κάποια στιγμή και η οικονομία να ανακάμψει. Μπορεί ακόμα και η ανεργία να επιστρέψει στα προ κρίσης επίπεδα. Αυτές που είναι πολύ δύσκολο έως απίθανο να καταπολεμηθούν είναι οι παθογένειες της χώρας. Αυτές χρειάζονται μεταρρύθμιση νοοτροπίας, κάτι για το οποίο δεν αρκούν οι «κακοί δανειστές», αλλά χρειάζεται η βούληση των πολιτικών και της πλειοψηφίας των πολιτών.

tsaprounis-teliko-arthrografos-11000-130x140 Η «χρεοκοπία» των  φοιτητικών παρατάξεωνΓράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ πως 106 φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών κατέθεσαν copy paste την ίδια εργασία προκάλεσε σάλο και πολιτική αντιπαράθεση. Κυρίως επειδή η ΔΑΠ αντέδρασε στην τιμωρία των φοιτητών. Και βέβαια είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα η αντίδραση της ΔΑΠ. Αλλά γιατί φοιτητές, καθηγητές και κόμματα σοκαρίστηκαν από την αποκάλυψη;

ΕΔΩ και πολλά χρόνια στην πλειονότητα των πανεπιστημίων οι φοιτητικές παρατάξεις όλων των αποχρώσεων κινούνται ανεξέλεγκτα. Μοιράζουν σημειώσεις μαθημάτων, «αποκαλύπτουν» θέματα των εξεταστικών, πλασάρουν εργασίες είτε προς άγραν ψήφων είτε έναντι τιμήματος. Παράλληλα ουσιαστικά… συνδιοικούν τις σχολές «επιβάλλοντας» αποφάσεις στις πρυτανικές αρχές, όταν δεν κάνουν καταλήψεις ή δεν «χτίζουν» πόρτες για να τρομοκρατούν καθηγητές. Και όλα αυτά όταν το υποτιθέμενο άσυλο για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών έχει μετατραπεί σε άσυλο ανομίας, ακόμα και ελεύθερης διακίνησης ναρκωτικών.

ΚΙ όμως τα κόμματα αισθάνονται περήφανα για τις φοιτητικές παρατάξεις που διαθέτουν. Ετσι κι αλλιώς αυτές ήταν, είναι και θα είναι το φυτώριο των κομματικών στελεχών του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Κι όμως τα στελέχη των φοιτητικών παρατάξεων αισθάνονται περήφανα για την επιρροή που ασκούν τόσο στις σχολές όσο και στα κόμματα.

ΤΑ πανεπιστήμια αποτελούν καθρέφτη της κοινωνικής χρεοκοπίας της χώρας. Και δυστυχώς αποδεικνύουν πως η πλειοψηφία των νέων που ασχολούνται με τα κοινά -ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης- αδιαφορούν να παλέψουν για ένα καλύτερο αύριο. Προτιμούν να συντηρούν ένα μίζερο και διεφθαρμένο παρόν.

Η ΧΩΡΑ χρειάζεται άμεσα μεταρρύθμιση νοοτροπίας. Με στελέχη φοιτητικών παρατάξεων που θα γίνουν οι μελλοντικοί… Καρανίκες της αριστεράς ή της δεξιάς δεν πρόκειται να καταπολεμηθούν οι παθογένειες. Και μια από τις βαθιές τομές που απαιτούνται θα ήταν να ανοίξει επιτέλους η συζήτηση για το πλαίσιο λειτουργίας ή ακόμα και τη χρησιμότητα των καθαρά κομματικών σχηματισμών των πανεπιστημίων.

* Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου